Abbildungen der Seite
PDF
EPUB
[ocr errors]

certior, in vacuo vulnera pectore fecit.
Inventum medicina meum est, ,, opiferque per orbem
dicor et herbarum , subiecta potentia nobis.
Ei mihi, quod nullis,amor est sanabilis herbis,
nec prosunt domino, , quae prosunt omnibus artes !'

305

A REFUSAL

[ocr errors]
[ocr errors]

Plura locuturum timido Peneia cursu fugit cumque ipso, verba imperfecta reliquit, tum quoque visa decens. , Nudabant corpora venti obviaque adversas, vibrabant flamina vestes

310 et levis impulsos, retro dabat aura capillos; auctaque ma fuga est.

!

Sed enim non sustinet ultra perdere blanditias , iuvenis deus, utque movebat ipse amor, admisso, sequitur vestigia passu. Ut canis in vacuo leporem cum Gallicus arvo

315 vidit et hic praedam, pedibus petit, ille salutem ; ūna, quae vacuo in pectore meo vulnera fēcit. Medicina autem inventum est meum, opiferque per orbem terrārum dicor, et herbārum potentia subiecta est nõbīs. Ei mihi, quod amor sānābilis est nūllīs herbis, nec domino prosunt illae artēs quae omnibus prosunt !!

Quem plūra locütūrum Pēnēia timido cursū fugit, cumque Apolline ipso verba ēius imperfecta reliquit, tum quoque vīsa decēns. Venti enim corpora ēius nūdābant, obviaque flamina vestēs vibrābant adversās, et levis aura capillos impulsos retro dabat; fôrmaque iilius fugā est aucta. Sed enim iuvenis deus blanditiās suās perdere non ultrā sustinet, utque amor ipse eum movēbat, admisso passū vestīgia virginis sequitur. Ut cum Gallicus canis vacuo in arvo leporem vidit, et hic praedam, ille salūtem

306. prosunt: iuvant, 27.-- 309. decēns : fulchra, 266. - 314. admisso: celeri, 110.

[ocr errors]

alter inhaesuro similis iam iamque tenere
sperat et extento, stringit vestigia rostro;
alter in ambiguo estan sit comprensus, et ipsis
morsibus eripitur, tangentiaque ora relinquit:

320 sic deus et virgo, , est hic spe celer, illa timore. Qui tamen insequitur , pennis adiutus amoris ocior est, requiemque negat, tergoque fugacis imminet et crinem

sparsum

cervicibus adflat. Viribus absumptis, expalluit illa, , citaeque

325 victa labore fugae, spectans Peneidas undas, 'Fer pater,' inquit, , 'opem!, Tellus,', ait,'hisce, , vel istam quae facit ut laedar, mutando perde figuram.'

[ocr errors]

DAPHNE BECOMES A LAUREL TREE INSTEAD OF A BRIDE

Vix prece finita , torpor gravis occupat artus, mollia cinguntur , tenui praecordia libro,

330 in frondem crines, ,, in ramos bracchia crescunt: pedibus petit; alter similis cani inhaesūrā iam iamque praedam suam tenēre spērat, et extento rostro vestīgia zius stringit ; alter in ambiguo est an iam sit comprēnsus, et ipsis morsibus ēripitur, tangentiaque õra relinquit: sic deus et virgo, hic spē est celer, timore illa. Is tamen qui pennis amoris adiūtus insequitur est ācior, requiemque illi negat, imminetque tergo puellae fugācis, et crinem illīus cervīcibus sparsum adflat. Illa vīribus absūmptis expalluit, victaque labore citae fugae Pēnēidas undās spectāns, Fer opem, pater,' inquit. Hisce, Tellus,' ait, 'vel mütando perde istam figuram, quae facit ut laedar.'

Prece vix finītā torpor gravis artūs ēius occupat, atque mollia praecordia tenui libro cinguntur ; in frondem crīnēs, bracchia zius in rāmās crēscunt; pēs ēius modo tam vēlāx pigrīs rādīcibus in

317. inhaesūro: correptūrā.–320. öra: rictūs, 164. — 325. absūmptis : haustís.- 328. laedar: offendar. — 330. praecordia : viscera.

TERM OF OV.-3

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

pes modo tam velox, pigris radicibus haeret,
ora cacumen obit. , Remanet nitor unus in illa.
Hanc quoque Phoebus amat, positaquo in stipite dextra
sentit adhuc trepidare, novo sub cortice pectus,

335 complexusque suis ramos, ut membra, lacertis oscula dat ligno: , refugit tamen oscula lignum. Cui deus, 'At quoniam coniunx mea non potes esse, arbor eris certe,',dixit, mea. Semper habebunt te coma, te citharae,, te nostrae, laure, pharetrae.

340 Tu ducibus Latiis aderis, cum laeta Triumphum vox canet et visent longas Capitolia pompas. Postibus Augustis, eadem fidissima custos ante fores stabis, mediamque tuebere quercum. Utque meum intonsis, caput est iuvenale capillis,

345 tu quoque perpetuos , semper gere frondis honores.'

Finierat Paean. Factis modo laurea ramis adnuit utque caput, visa est agitasse cacumen. terrā haeret, obitque ora cacūmen. Nitor ūnus in illā remanet. Hanc quoque Phoebus amat, dextrāque suā in stīpite positā pectus Daphnēs novā sub cortice adhūc trepidāre sentit, complexusque rāmās illīus ut membra lacertīs suīs, Òscula līgno dat: ipsum tamen lignum oscula refugit. Cui deus dixit: 'At quoniam coniūnx mea esse non potes, arbor mea certē eris. Semper tē coma, tē citharae, tē pharetrae nostrae, laure, habēbunt. Tū Latiīs ducibus aderis cum vox laeta Triumphum canet, et visent Capitolia longās pompās. Tū eadem postibus Augustīs fidissima custos ante forēs stābis, quercumque mediam tuēbere. Utque meum caput iuvenāle est intānsīs capillīs, tū quoque semper gere perpetuos frondis honārēs.'

Fīnierat Paeān. Laurea rāmīs modo factīs adnuit, cacūmenque ut caput agitāsse est vīsa.

332. pigris: sēgnibus. — 333. nitor: splendor. — 344. tuēbere : dēfen. dēs.- 348. agitāsse : movēre.

[ocr errors]
[graphic][merged small][merged small]

THE PALACE OF THE SUN. PHAËTHON IS DAZZLED BY

WHAT HE SEES

350

355

Regia Solis erat sublimibus alta columnis,
clara micante auro flammasque imitante pyropo,
cuius ebur nitidum fastigia summa tegebat;
argenti bifores radiabant lumine valvae.
Materiam superabat opus; nam Mulciber illic
aequora caelarat medias cingentia terras,
terrarumque orbem caelumque, quod imminet orbi.
Caeruleos habet unda deos, Tritona canorum,
Proteaque ambiguum, balaenarumque prementem
Aegaeona suis immania terga lacertis,
Doridaque et natas; quarum pars nare videtur,
pars in mole sedens virides siccare capillos,
pisce vehi quaedam : facies non omnibus una,
nec diversa tamen ; qualem decet esse sororum.

360

353 opus: ars. — -355. imminet: impositum est. — 360. móle: rūpe, 181.

[ocr errors][merged small]

Terra viros urbesque gerit, silvasque ferasque,
fluminaque et nymphas et cetera numina ruris.
Haec super imposita est caeli fulgentis imago,
signaque sex foribus dextris, totidemque sinistris.

Quo simul acclivo Clymeneïa limite proles
venit et intravit dubitati tecta parentis,
protinus ad patrios sua fert vestigia vultus
consistitque procul: neque enim propiora ferebat
lumina. Purpurea velatus veste sedebat
in solio Phoebus claris lucente smaragdis.
A dextra laevaque Dies et Mensis et Annus
Saeculaque et positae spatiis aequalibus Horae,
Verque novum stabat cinctum florente corona;
stabat nuda Aestas et spicea serta gerebat;
stabat et Autumnus calcatis sordidus uvis,
et glacialis Hiems canos hirsuta capillos.

375

380

HE VENTURES INTO HIS FATHER'S PRESENCE. A RASH PROMISE

Inde loco medius rerum novitate paventem sol oculis iuvenem, quibus adspicit omnia, vidit, 'Quae'que 'viae tibi causa ? quid hac' ait "arce petisti, progenies, Phaëthon, haud infitianda parenti?' Ille refert O lux immensi publica mundi, Phoebe pater, si das huius mihi nominis usum, nec falsa Clymene culpam sub imagine celat;

385 pignora 'da, genitor, per quae tua vera propago credar, et hunc animis errorem detrahe nostris.'

Dixerat. At genitor circum caput omne micantes 367. acclivõ limite: ardvā (411) viā. — 369. fert: dirigit. — 376. serta : coronam, 375. — 378. hirsūta : horrida, 296. — 382. infitianda: abnegan. ła. — 383. refert: respondet, 210. — 386. propāgo: filius, prõlēs, 367.

« ZurückWeiter »