Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

6

ad Ηesychium I. c. 659. s.” RUNKEL. Αthen. ΙΙΙ. p. 114. Ε. και μάζας έστιν ευρείν αναγεγραμμένας παρά τε τω Τρύφωνι και παρ' άλλοις πλείοσιν. παρ' Αθηναίοις μεν φυστήν την μη άγαν τετριμμένην, έτι δε καρδαμάλην και βήρηκα, και τολύπας και Αχίλλειον. Εustath. ad Od. Β. 290. p. 96. 23. Βas. ομοίως και η 'Αχιλλέα (lege 'Αχιλλεία) μάζα, έχουσά τι, ως εικος, εξαίρετον. ης Αχίλλεια ελέγετο τα άλφιτα. ων μνημονεύειν και τον κωμικόν εν Ιππεύσι φασί τινες. Possis autem in Pherecrate καχιλλείοις, ut κάγαμέμνονος Εurip. Orest. 71. κανακρέοντος Aristoph. Fragm. apud Αthen. XV. p. 694. Α.

kogudeî est fluere ubertim, exundare, exæstuare, ebullire. Hesych. κοχυδείν. υπερχέειν. ubi υπερχείσθαι mavult Schweigheuserus ad Athen. I. p. 30. F. Sed verum videtur υπερζέειν. Aristot. Probl. citante H. Stephano: δια τι ουχ υπερζει του χειμώνος ομοίως και του θέρους το ύδωρ. In corrupto illo Ηesychii, Κόχυ δ' έρρει. ισχυρώς, και μετα ψόφου, και λάβρως, legendum plane: Κοχύδεσκεν. έρθει ισχυρώς, κ.τ.λ. respectu habito ad Τheocr. Ιd. ΙΙ. 107. Vide Schol. ad l. et Eustath. ad Il. P. 56. p. 1126. 51. Bas. qui de voce κοχυδείν omnino audiendus est ibid. 43. ότι δε βρύειν παρα τοις ύστερον και επί υδάτων λέγεται πηγιμαίων, καθα το βλύζειν, εξ ου και το, (ΙΙ. Ι. 487.) Οίνου αποβλύζων, δηλοί και η βρύσις, ής πρωτότυπον το βρύω, αφ' ου και το αναβέβρυχεν. δ και αναπαδύειν λέγεται κοινότερον. άλλως δέ γε κωμικώς, τονθολυγείν και κοχυδείν, ως αι παρα το 'Αθηναίω χρήσεις δηλούσιν.

émißlug, affluenter, abunde. Eustath. ibid. sub fin. to è επιβλυξ, εκ του βλύζω βλέξω Δωρικού παρηκται. ubi male Δωρικώς Casaubonus. Vide Gregor. p. 327.

8 αρύεσθαι Hertelius, post Morelium. Ad constructionerm, supple ώστε.

2 « Addit facetus poeta, ο Ζευς δ' ύων οίνω καπνία κατά του kepánov Balavevoet. Jupiter vinum capniam pluens tegulas rigabit tanquam aqua balneari. Inter vina Græcorum est ó kanvías non postremum.” CASAUBON. καπνίαν οίνον meminit Anaxandrides Athen. ΙV. p. 131. F. De eo sic ipse Athenaeus I. p. 31. Ε. Πολύζηλος δε αυτί την καλεί οίνον. Πλάτων δ' ο κωμικός καπνίαν· κάλλιστος δ' ούτος γίνεται έν Βενεβεντη πόλει Ιταλίας. Ad locutionem ύειν οίνω, confer Nicophontem Αthen. VI. p. 269. Ε. νιφέτω μεν αλφίτοις, | μακαζέτω δ' άρτοισιν, υέτω δ' έτνει. Αristoph. Horarum Fragm. apud Αthen. IX. p. 372. C. υρίχους δ' ίδοις αν νιφομένους σύκων ομου τε μυρτων. Ita Dindorfius, Porsonum secutus Advers. p. 109. qui tamen vpoovs dedit Poet. Sc. Gr. p. 153. Vulgo corrupte υρισσους, ut videre est

1

in Porsoni Suppl. Præf. ad. Hec. p. XLVII. Hermanni Elem. Doctr. Metr. II. 16. 3. Aliter omnino Porsonus Tracts p. 195. tacente Dindorfo: νίφοντα δ' αν υρίσχους ίδοις σ. ο. τ. μ. subaudito τον Δία. Lucret. II. 627. Ninguntque rosarum | floribus. Similiter. Virgil. Georg. IV. 81. Nec de concussa tantum pluit ilice glandis. Chaucer. The Prologue to the Canterbury Tales 345. Withouten bake mete never was his hous, of fish and flesh, and that so plenteous, | it snewed in his hous of mete and drinke, \ of alle deintees that men could of thinke. Shakspear. Merry Wives of Windsor V. 5. citante Porsono ad Nicophontis locum: Let the sky rain potatoes; let it thunder to the tune of Green Sleeves; hail kissing-comfits, and snow eringoes. Quo in loco dicterii Set the thunder to a tune, quod temporibus, quibus scribebat, vulgo innotuit, parum immemor fuisse videtur poeta. Vide Camden. Remaines concerning Britaine p. 417. Lond. 1637. Addas, si tanti est, Issachar Styrkii Euripides's Alcestis Burlesqued 2564. O! may he send thee from the skies | hailstones of beef, and manna-pies, | that thou may'st show thy skill in carving, I and never be in fear of starving. Vide omnino Dobræi Advers. T. II.

10 « Legebatur μετ' αμητίσκων [άμυτίσκων Αld. J. Β.] και ναciokw. priora e Teleclide apud Athenæum VI. p. 268. C. v. 12. illata sunt, et delenda vidit Heringa Obss. 21. p. 176. vaotiokwu dedit Epitomes MS. unus, pro quo vaviokwv Casaubonus conjecerat. váotos est enim panis magnus (upírns, ut ait Athenæus IIl. p. 111. C." RUNKEL. Immo potius dele posteriora, et lege: pet' duntioκων πολυτύρων. Vocabulum ναστίσκος ex sola Epitomes codicis Parisini auctoritate nititur. Teleclidæ locum vide supra in n. 21. ad Fragm. III. Athen. XIV. p. 644. F. "Iwves , os pnoi Eelinvos év ταις Γλώσσαις, άμην αυτον [τον άμητα sc.] καλούσι και τους μικρούς άμητίσκους. Tηλεκλείδης: Αυτόμαται δε κίχλαι μετ' αμητίσκων εις τον pápury

' cioETÉTOVTO. ubi Teleclidæ ac Pherecratis loca, memoriæ vitio, confudit Athenæus. Vide Pierson. ad Mær. p. 85.

11 “ Villebrunius, Casauboni fere interpretationem secutus, convertit, et du vermicelle assaisonné de lis et d'anémone." SCHWEIGH

p. 285.

ÆUSER.

12 Hunc versum sic corrigit Porsonus Advers. p. 90. Ta de δένδρη ν τοις όρεσιν χορδαίς έριφείοις φυλλοροήσει--Quod fugit Dindorfium. Sed voce pulloponoei retro lata, versus laborat proximus, sic fortasse, vel numeris faventibus, legendus: óntais, kai tevöidious απαλούς, αναβράστoισίν τε κίχλαισι. Αld. omnino: Τα δένδρη τ'

αυτούς όρεσι χορδαίς οπταϊς εριφείοις φυλλοροήσει. Και τευθιδίοις απαλος κίχλαις τ' αναβράστoις. Contra αλφίτοισι pro vera lectione αλφίτους Αld. Nicophontis 1. 1. Jam vero audiamus Dobræum Advers. Τ. ΙΙ. p. 313. « τα δε δή δένδρη των τοις όρεσιν χορδαίς ortais ép. (órtais Ald. et MSS. et ed. Cas. 1. casu om. ed. Cas. [2da et 3tia] deinde απαλοίσι.-Male R. P. Advss. p. 90. ab ed. scil. Casaub. deceptus."

18 Dubitanter fere passim Athenaeus, Φερεκράτης ή και πεποιηκως τους Πέρσας.

PHILONIDES.

Ουκ έστιν ουδείς δειλός ο δεδoικως νόμον
προς τους πολεμίους δ' έστιν ανδρίας κρίσις.
υπό του δικαίου δ' εστίν ήττασθαι καλόν.

Apud STOB. T. 9. 14.

ALEXIS.

Ι. 1.

Πειραν επεθύμουν θατέρου βίου λαβείν,
δν πάντες είωθασιν ονομάζειν υγρών'.
τρεις εν Κεραμεικό περιπατήσας ημέρας
διδασκάλους εξευρον ού λέγω βίου
ίσως τριάκοντ' αφ' ενός εργαστηρίου.

5

ΠΥΡΑΥΝΩ.
Αpud ATHEN. VI. p. 258. C.

1 " vypo's Bios, vita mollis, remissa, dissoluta, voluptatis diffluens.SCHWEIGH EUSER. Crobylus Αthen. 1. 1. πάλιν ή του βίου | υγρότης με του σου τέθαφε. την ασωτίας | υγρότητα γαρ νυν προσαγορεύουσιν τινές. Philo Judeus de Vita contemplativa: υγρος γαρ και άσωτος βίος άπασιν επίβουλος. Chrysostomus Homil. XXIV. in Epist. ad Romanos, citante Casaubono: ίνα δε και σαφέστερων μαθητε, τί ποτε

εστί το προνοείν της σαρκος είς επιθυμίαν, και φύγετε την τοιαύτην πρόνοιαν, τους μεθύοντας, τους γαστριζομένους, τους θρυπτομένους, τους τον υγρον και διαρρέοντα ζωντας βίον εννοήσατε, και είσεσθε το ειρημένον. εκείνοι γαρ πάντα ποιούσιν, ουχ ένα υγιαίνωσιν, αλλ' ίνα σκιρτώσιν, ίνα την επιθυμίαν ανάπτωσι. Vide Junium in Adagio Unida vita, Erasmi Adag. p. 465. Opponitur σκληρος βίος. Vide H. Steph. in Σκληρος, Heindorf. ad Ρlat. Theet. p. 350. et que nos in Glossario in Hermesianact. v. 79.

ΙΙ. 2.

Τας ηδονας' δει συλλέγειν τόν σώφρονα.
τρεις δ' εισίν, αί γε την δύναμιν κεκτημέναι,
την ως αληθώς συντελούσαν το βίω,
το πιείν, το φαγείν, το της Αφροδίτης τυγχάνειν.
τα δ' άλλα προσθήκας άπαντα χρή καλείν.

Apud PLUTARCH. de aud. Poet. T. II. p. 21. D. E.

5

[ocr errors]

Apollonides Stob. Τ. 67. 3. ου πλούτου χλιδη | τοσούτον είχε διαφόρους τας ηδονάς. Vide Sophoclis 1. c. in nota sequenti, Antiphanis Fragm. X. 3. Theophili Fragm. 3. infra ad Fragm. XII. n. 1. et ad Moschionis Fragm. IV. n. 1.

2

τε

Eurip. Alc. 804. εύφραινε σαυτον, πίνε, τον καθ' ημέραν | βίον λογίζου σον, τα δ' άλλα της τύχης. Ιd. Cycl. 316. ο πλούτος, ανθρωπισκε, τοίς σοφούς θεός· | τα δ' άλλα κόμποι και λόγων εύμορφίαι. Soph. Αntig. 1165. τας γαρ ηδονας | όταν προδώσιν άνδρες, ου τίθημ' εγω | ζην τούτον, αλλ' έμψυχον ηγούμαι νεκρόν. | πλούτει

γαρ κατ' οίκον, ει βούλει, μέγα, | και ζη τύραννον σχημ' έχων: εαν δ' απή | τούτων το χαίρειν, τάλλ' εγω καπνού σκιάς | ουκ αν πριαίμην ανδρί προς την ηδονήν. ubi πλουτεϊ, et ζη, Casaubonus Athen. VII. p. 280. C. cum Aldina, quæ tamen imperativos exhibet XII. p. 547. C. retinente itidem Casaubono. πλουτεϊ in utroque Athenæi loco MS. P. apud Dindorf. in posteriore etiam MS. A. Cum Alexide autem conferri potest Thomson. The Castle of Indolence I. 35. 5. For why? there was but one great rule for all ; | to wit, that each should work his own desire, | and eat, drink, study, sleep, as it may fall, | or melt the time in love, or wake the lyre, | and carol what, unbid, the Muses might inspire.

ΙΙΙ.

5

10

Πρώτα μεν γαρ προς το κέρδος και το συλάν τους πέλας
πάντα τάλλ' αύταις πάρεργα γίγνεται ράπτουσι δε
πασιν επιβουλάς. επειδαν δ' ευπορήσωσίν ποτε,
ανέλαβον καινας εταίρας, πρωτοπείρους της τέχνης.
ευθύς αναπλάττουσι ταύτας, ώστε μήτε τους τρόπους
μήτε τάς όψεις ομοίας διατελείν ούσας έτι.
τυγχάνει μικρά τις ουσα· φελλός εν ταις βαυκίσιν
έγκεκάττυται. μακρά τις διάβαθρον λεπτών φορεί,
τήν τε κεφαλήν επί τον ώμον καταβαλούσεξέρχεται
τούτο του μήκους αφείλεν, ουκ έχει τις ισχία:
υπενέδυσέρραμμέν αυτήν· ώστε την ευπυγίαν
αναβοάν τους εισιδόντας 6. κοιλίαν αδρανή έχει
στηθί' έστ' αυταίσιο τούτων ων έχουσ' οι κωμικοί:
ορθά προσθείσαι? τοιαύτα γούν αυτών της κοιλίας,
ωσπερεί κοντοίσι τούτοις εις το πρόσθ' απήγαγον.
τας οφρύς πυρρας έχει τις ζωγραφουσιν ασβόλω.
συμβέβηκ' είναι μέλαιναν" κατέπλασε ψιμυθίω 10.
λευκόχρως λίαν τις εστί παιδέρωτ' εντρίβεται.
καλόν έχει του σώματός τι τούτο γυμνόν δείκνυται 12.
ευφυείς οδόντας έσχεν εξ ανάγκης δει γελάν,
ίνα θεωρώσ' οι παρόντες το στόμ, ως κομψον φορεί.
αν δε μη χαίρη γελωσα13, διατελεί την ημέραν
ένδον, ώσπερ τοις μαγείρους και παράκειθ' εκάστοτε,
ηνίκ αν πωλώσιν αιγών κρανία, ξυλήφιον 14
μυρρίνης έχουσα λεπτόν ορθόν εν τοις χείλεσιν
ώστε το χρόνο σέσηρεν 15, άν τε βούλητάν τε μή 16.

ΙΣΟΣΤΑΣΙΩ..
Apud Athen. XIII. p. 568. A.-D.

15

20

25

[ocr errors]

Hoc Fragmentum fere totum attulit Clemens Alex. Pædag. III. 2. p. 255. Potter.

ες Clemens. .

« ZurückWeiter »