Anthologie aus den Elegikern der Römer, Bände 1-2

Cover
B.G. Teubner, 1882

Im Buch

Was andere dazu sagen - Rezension schreiben

Es wurden keine Rezensionen gefunden.

Ausgewählte Seiten

Andere Ausgaben - Alle anzeigen

Beliebte Passagen

Seite 45 - Indulgens animo pes mihi tardus erat : Saepe, vale dicto, rursus sum multa locutus; Et quasi discedens oscula summa dedi : Saepe eadem mandata dedi ; meque ipse fefelli, Respiciens oculis pignora cara meis. 60 Denique, quid propero? Scythia est, quo mittimur, inquam : Roma relinquenda est : utraque justa mora est.
Seite 11 - Mors modo nigra manus. 5 abstineas, Mors atra? precor : non hic mihi mater quae legat in maestos ossa perusta sinus, non soror, Assyrios cineri quae dedat odores...
Seite 112 - Ule mi par esse deo videtur, ille, si fas est, superare divos, qui sedens adversus identidem te spectat et audit dulce ridentem, misero quod omnis eripit sensus mihi: nam simul te, Lesbia, aspexi, nihil est super mi , lingua sed torpet, tenuis sub artus flamma demanat, sonitu suopte 10 tintinant aures, gemina teguntur lumina nocte.
Seite 43 - Cum subit illius tristissima noctis imago, Qua mihi supremum tempus in urbe fuit, Cum repeto noctem, qua tot mihi cara reliqui, Labitur ex oculis nunc quoque gutta meis.
Seite 86 - ... res gestae regumque ducumque et tristia bella quo scribi possent numero, monstravit Homerus.
Seite 88 - CALLIMACHI Manes et Coi sacra Philetae, in vestrum, quaeso, me sinite ire nemus. primus ego ingredior puro de fonte sacerdos Itala per Graios orgia ferre choros.
Seite 40 - ... operata deo pubes discumbet in herba, arboris antiquae qua levis umbra cadit, aut e veste sua tendent umbracula sertis vincta, coronatus stabit et ante calix.
Seite 9 - Delia: tecum dum modo sim, quaeso segnis inersque vocer. te spectem, suprema mihi cum venerit hora, 60 te teneam moriens deficiente manu. flebis et arsuro positum me, Delia, lecto, tristibus et lacrimis oscula mixta dabis. flebis: non tua sunt duro praecordia ferro vincta, nec in tenero stat tibi corde silex.
Seite 118 - Haec est feminei merces extrema triumphi, laudat ubi emeritum libera fama rogum. Nunc tibi commendo communia pignora natos : haec cura et cineri spirat inusta meo.
Seite 45 - ... morae spatium nox praecipitata negabat, versaque ab axe suo Parrhasis arctos erat. quid facerem ? blando patriae retinebar amore : ultima sed iussae nox erat ilia fugae.

Bibliografische Informationen