Vita d'Ovidio Nasone del cavaliere Carlo Rosmini Roveretano

Cover
Presso G. Pogliani, 1821 - 366 Seiten
0 Rezensionen
Rezensionen werden nicht überprüft, Google sucht jedoch gezielt nach gefälschten Inhalten und entfernt diese

Im Buch

Was andere dazu sagen - Rezension schreiben

Es wurden keine Rezensionen gefunden.

Ausgewählte Seiten

Andere Ausgaben - Alle anzeigen

Häufige Begriffe und Wortgruppen

Beliebte Passagen

Seite 267 - E corre al mar, graffiandosi le gote, Presaga e certa ormai di sua fortuna. Si straccia i crini, e il petto si percuote; E va guardando...
Seite 139 - A! quotiens certam me sum mentitus habere horam, propositae quae foret apta viae. Ter limen tetigi, ter sum revocatus, et ipse 55 indulgens animo pes mihi tardus erat. Saepe 'vale' dicto rursus sum multa locutus, et quasi discedens oscula summa dedi. Saepe eadem mandata dedi meque ipse fefelli, respiciens oculis pignora cara meis. 60 Denique 'quid propero? Scythia est, quo mittimur...
Seite 177 - Fortior in fulva novus est luctator arena, Quam cui sunt tarda brachia fessa mora : Integer est melior nitidis gladiator in armis, Quam cui tela suo sanguine tincta rubent...
Seite 341 - Un degli ardenti vostri lampi, occhi cari, or mi consoli, occhi vaghi e leggiadri, occhi lucenti, occhi de' miei pensieri e porti e poli, occhi dolci e sereni, occhi ridenti, occhi de' miei desiri e specchi e Soli, finestre de l'Aurora, usci del die, possenti a rischiarar le notti mie.
Seite 169 - Livor iniquo ullum de nostris dente momordit opus, nam tulerint magnos cum saecula nostra poetas, non fuit ingenio fama maligna meo, cumque ego praeponam multos mihi, non minor illis dicor et in toto plurimus orbe legor. si quid habent igitur vatum praesagia veri, protinus ut moriar, non ero, Terra, tuus.
Seite 289 - Nee quia te nostra sperem prece posse moveri, adloquor — adverso movimus ista deo ; sed merita et famam corpusque animumque pudicum cum male perdiderim, perdere verba leve est.
Seite 283 - Ergo ego te' nunquam nisi cum volet unda tenebo ? Et me felicem nulla videbit hiems...
Seite 135 - ... legi poterunt patienter ab ullo, nesciet his summam si quis abesse manum. ablatum mediis opus est incudibus illud, defuit et scriptis ultima lima meis. 30 et veniam pro laude peto, laudatus abunde, non fastiditus si tibi, lector, ero.
Seite 290 - Quod tibi maluerim, sine me debere procellis : Justior est animo ventus et unda tuo. Non ego sum tanti (quamvis merearis, inique !) Ut pereas, dum me per freta longa fugis.
Seite 140 - Te sequar ; et conjux exsulis exsul ero. Et mihi facta via est ; et me capit ultima tellus. Accedam profugae sarcina parva rati. Te jubet e patria discedere Caesaris ira ; Me pietas : Pietas haec mihi Caesar erit.

Bibliografische Informationen