Abbildungen der Seite
PDF
EPUB
[merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small]

tentavi, in notis indicavi. Quodsi vero sint, qui Lectionum Varietatem desiderent, iis largiter hae epulae appositae sunt in Editione Clarissimi SILLIGII, qui passim de Variis Lectionibus docte disputavit.

Ceterum novo plane, quem nunc adiecimus, Commentario cedere omnino debuit vetus, qui plura habebat vel pụtide abundantia, vel iuvenile vanae gloriolae captandae studium ostentantia, vel alia ad superflua et inutilia referenda. At in hoc novo Commentario non solum diligenter mihi cavi, ne quid ego senex septuaginta octo annos natus molirer inepte, sed etiam, quae chartae mandaveram, antequam typis expressa legerentur, communicavi cum Amicissimo LACOBS10, et, quae ille monuit, grato animo in usum meum converti.

Egregie autem de hac nova Catulli Editione meruit Vir tam larga solidioris doctrinae scientia imbutus, quam mira in indagandis operarum et scripturae vitiis sagacitate instructus, Liberalium Artium Doctor AUGUSTUS STRAUBELIUS, quem venerantur omnes, qui singulares eius virtutes perspectas habent,

Denique vehementer opto, ut aequi bonique iudices iis, quae ad Catullum explicandum attulimus, ponderandis et examinandis non aurificis stateram, sed popularem trutinam adhibeant.

Indicem Verborum ad exemplum Indicis Horatiani, a Viro Litteratissimo AEMILIO BRAUNIO, nunc Romae vivente, concinnati, confecit nepos meus, CAROLUS REGEL, Gymnasii nostri multae spei discipulus.

GOTHAE, a. d. XII. April. MDCCCXXXIV.

[ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small]

DOERING.

QUIBUS CATULLUS IN CARMINIBUS USUS EST,

EX V. CL. NOBBII DE METRIS LIBRO

DESCRIPTA.

I. Ia mbicus trimeter a catalectus, qui puros iambos complectitur, in tribus carminibus, IV. XX. XXIX., et in his semel tantum (XXIX, 21.) cum longa anacrusi adhibetur. In uno carmine LII, numeri iambici spondiacis sunt mixti, saltem in quatuor prioribus versuum pedibus. Caesura in tertio pede, sive quae nevonucuepris vocatur,

14u-ull-u-uluög ut legitima habetur, sic in his quoque carminibus solemnis est. Eadem vero aliquoties etiam in quartum pedem cadit, ubi έφθημιμερής appellatur. .

-u-u-ul-u-ur II. Iambicus trimeter claudus, qui in septem carminibus (VIII. XXII. XXXI. XXXVỊI. XXXIX. XLIV. LIX.) conspicitur, sex pedibus efficitur, quorum secundus, quartus et quintus semper sunt iambi, primus et tertius modo iambi modo spondei, sextus vel spondeus vel trochaeus. Huius quoque caesura duplex est, et mox in tertio pede vocabulum terminat :

E-u--|---u--
mox in quarto:

Jhulahul-u??o,
cuius quidem generis exempla oppido pauca sant.
III. Iambicus tetrameter catalectus:

ufurusu-llusurubo
cuius caesura, ut apud alios, sic apud Catullum in extremo
pede quarto locum habet. Catullus hunc adhibet in uno
tantum carmine XXV.

IV. Gallia mbicus, de quo vid. in Argumento ad
Carm. LXIII.
V. Versus Choriam bicus in carm. XXX.)

L Lv-lolworl,
spondeum in ipsa voce (praeter v. 8. et 11.) terminatum,

بے

8

tres choriambos et logaoedici ordinis modo in fine sambum continet. Caesurae locus post primum choriambum est, exceptis vv. 4. 7. 8., pariter post secundum, praeter v. 11. et 12., non item post tertium. Sed his quoque in versibus, ubi altera laeditur caesura, saltem altera servatur.

VI. Hexameter heroicus nunc in ipsis heroicis carminibus (LXII. et LXIV.), nunc in elegiacis (LXV CXVI.) usurpatur. Multi sunt versus, quorum quintus tantum pes est dactylus, nec pauci, qui, dactylo in quarta sede praemisso, in spondeos exeunt.

Caesura autem plurimorum versuum, quae legitima habetur in arsi tertia, sive nevonuluɛońs, maxime usitata est, nonnusquam trochaica, sive natè toltov Tooxcīov, raro in thesi pedis secundi aut in arsi quarta. Ceterorum pedum caesura maxime in posteriore hemistichio saepe ita laeditur, ut pedes deinceps singuli singulis vocibus definiantur,

VII. Pentameter elegiacus, in Carmm. LXVCXVI. usurpatus.

VIII. Phala eceus hendeca syllabus, cuius versus genere Catullus utitur in quadraginta carminibus (I. II. III. V. VI. VII. IX. X. XII. XIII. XIV. XV. XVI. XXI. XXIII. XXIV. XXVI. XXVII, XXVIII. XXXII. XXXIII. XXXV. XXXVI. XXXVIII. XL. XLI. XLII. XLIII. XLV. XLVI. XLVII, XLVIII. XLIX. L. LIII. LIV. LV, LVI, LVII. LVIII.) Hic versus primo quolibet praeter pyrrhichium bisyllabo pede, tanquam fundamento sive basi, deinde dactylo constat, qui cum spondeo in uno carmine LV. aliquoties mutatur, denique tribus trochaeis, eorumque ultimo pro extremae syllabae ratione variabili. Caesura legitima est in extremo pede secundo:

--Soul Luculo

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

sed pro metri brevitate saepissime in tertia a fine arsi:

....-uurlu-u-IX. Sapphicus hendecasyllabus, ab illo ita tantum discrepans, ut, dactylo medium locum tenente, duos ab initio totidemque in exitu trochaeos habeat, quorum se

cundus plerumque spondeo cedit, quartus ultimam syllabam habet ancipitem.

Lutteluukule. Carmen XI. et LI.

X. Adonius, qui ternis versibus Sapphicis hendecasyllabis subiicitur et stropham semper, plerumque etiam sententiam terminat. Hic ipse quoque dactylus logaoedicus dactylo constat et trochaeo vel, quod in thesi extrema nihil interest, spondeo.

-vu
XI, Glyconeus, cuius forma est huiusmodi:

...luu-uHic igitur basin in plerisque omnibus locis trochaicam, saepe spondiacam habet, semel iambicam, qua dactylus et trochaeus cum arsi quadam innituntur.

Hoc
quoque

in versa ultimam syllabam cum prima sequentis versiculi interdum coalescere eo minus mirabile est, quo crebrior est brevium in litteram consonam desinentium productio.

XII. Pherecrateus, qui versibus Glyconeis in carmine XXXIV. ternis quartus, in Carm. LXI, quaternis quintus succedit, eiusdem generis quam Glyconeus est, una illa arsi brevior. Basis est trochaica, nisi quod in carm. XXXIV. V. 4. iambus et LXI. 205. spondeus invenitur.

-u-vuly XIII. Priapeus, e Glyconeo et Pherecrateo compositus, qui et in choriambicis ob ultimam prioris hemistichii syllabam ancipitem : ...) Luu-lus. ...

Luu

et in dactylicis logaoedicis ob arsin illam accurate servatam numerari recte potest:

.... kuluu?!... luuku quae solemnis est in Catulli carminibus (XVII – XIX.) horum versuum forma. In caesura, quae in prioris hemistichii finem cadit, anceps quidem, sed bis tantum brevis syllaba invenitur. Cui qui proximus est, pes trochaeus esse olet, nisi quod XVII, 20., XIX, 3. et 9. spondeus exstat.

1

[ocr errors]
[ocr errors]

adiecto versuum genere, cui quaeque

conveniunt.

Carmen

1. 2. 3.

5. 6.

8.

10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. 19. 20. 21. 22. 23. 24. 25. 26. 27. 28. 29.

Vers. genus.

VIII.
VIII.
VIII,
1.
VIII.
VIII.
VIII.
II.
VIII.
VIL
IX. X.
VIII.
VIII.
VIII.
VIII.
VIII,
XII.
XIII.
XIII.
1.
VIII.
II.
VIII.
VIII.
III.
VIII.
VIII.
VIII.
1.
V.
II.
VIII.
VIII,

Carmen

Vers. genus. 34.

XI. XII. 35.

VIII. 36.

VIII. 37.

II. 38.

VIII. 39,

II. 40.

VIII. 41.

VIII. 42.

VIII. 43.

VIII. 44.

II. 45.

VIII. 46.

VIII 47.

VIII. 48.

VIII. 49.

VIII. 50.

VIII.
51.

IX. X.
L

VIII.
54.

VIII. 55.

VIII. 56.

VIII. 57.

VIII, 58.

VIII. 59.

II. 60.

XI. 61.

XI. XU. 62.

VI. 63.

IV.
64.

VI.
65.–116. Carmm. VI. VII.

52. 53.

[ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors]

30. 31.

[ocr errors][merged small]

32. 33,

« ZurückWeiter »