Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

.

ensemus longe utilissimum. Quamobreni simulatque ab illustri doctissimorum virorum consessu isthanc quaestionem publice propositam legissemus, jussit nos animus vires in hac re nostras experiri atque videre, num forte ex iis, quae in veterum recentiorumque auctorum lectione passim a nobis sunt observata, lucem huc aliquam adferre possemus. Quo quidem in negotio quemadmodum doctissimorūm virorum judicio operam isthanc nostram probari valde gloriosum censebimus, ita nos vinci a praestantiore litterarum caussa vel gaudebimus vel animo certe feremus aequiori.

Habet autem haec quaestio duas partes. Altera de veris falsisque luminibus eloquentiae sive de recto atque perverso ejus quod in poesi eminet, judicio, adfusa ex antiquorum recentiorumque poetarum carminibus exemplorum luce erit disputandum: altera ostendemus artes illas, quibus omnis in hoc genere judicii pravitas optime caveri posse videatur.

Lumina eloquentiae, quae sunt eadem ipsa, poeseos neque enim hoc nomen formae, verum generis esse volumus, quoniam et poetae quaedam est eloquentia, et cum hoc habet orator cum hanc partem tum alia plura communia itaque lumina eloquentiae dicimus, quidquid e ceteris ita eminet, ut specie quadam praeclara atque insigni legentis animum percellat. Quare non quidquid bene recteque poeta dixerit, illud lumen est, quin adeo magna pulchritudinis pars ab hoc genere removetur. Neque enim vel orationis elegantia atque venustas, neque verborum vel dignitas vel pondus, neque decus illud per omne carmen aequabiliter fusum, neque ipsa phantasiae vis illa sedatior tranquilliorque, et quidquid ab ulla carminis universi parte abesse sine reprehensione non potest, hoc nomen recipit; quod qui-: dem jis demum recte tribuitur, quae legentium animum in se cogunt morari, mentemque non leni perfusam voluptate in majorem suae vel magnitudinis vel qualis,

[merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors]

HENRICO HIRZELIO,

PHILOS. PROF. ET COLL CAROL. CANONICO,

HENRICO BREMIO,

PRO VERIT. REL. CHRIST. PROF, ET QOLL. CAROL,

CANONICO,

[merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small]

LINGG. GR. ET LAT. IN COLL. HUM. PROF.

FRANCISCO PETTAVEL,

LITTER. ELEGANTIOR. IN SCHOLA NEOCO MENSI

PROF.

; : VIRIS, CLARISSIMIS

JIGNIS SACRI

A TURRETINO, WERENFELSIO, OSTERWALDO,

ZIMMERMANNO, BREITINGERO

[ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small]
[ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small]

2. De carminis Horatiani argumento atque consilio I. 28.
a)

131 b)

139 3. Tentatur locus Ciceronis Paradox. V. Cap. 2.

147 4. Spicilegium Observationum in Ciceronis Tuscul. Quaest. L. I.

156 5. Spicilegium Observationum criticarum in Ciceronis librum de Fato.

165 6. Schola Grammatica de certamine navali Virgil. Aen. V. v. 104-243

175 7. Super Sinone Virgilii Aen. II. 57.

183 8. Spicilegium observationum criticarum in Justini historias.

187 9. Schola grammatica super nobili illa Virgilii forma:

VINA CORONARE,

196

« ZurückWeiter »