Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

CORPUS

POETARUM LATINORUM.

EDIDIT

DR. GULIELMUS ERNESTUS WEBER.

FASCICULUS II.

FRANCOFURTI AD MENUM,

SUMPTIBUS ET TYPIS H. L. BRENNERI.

MDCCCXXXI.

BODLEIAN LIBRARY

OXFORD

P. OVIDII NASONIS

Ꮋ Ꭼ Ꭱ 0 I D E

S.

Hanc tua Penelope lento tibi mittit, Vlixe,

EPISTOLA I.

Iam seges est, ubi Troia fuit, resecandaque falco

Luxuriat Phrygio sanguine pinguis humus.

Semisepulta virum curvis feriuntur aratris 55 Nil mihi rescribas, attamen ipse veni.

Ossa : ruinosas occulit herba domos. Troia iacet certe, Danais invisa puellis :

Victor abes ; nec scire mihi, quae causa morandi, Vix Priamus tanti totaque Troia fuit.

Aut in quo lateas ferreus orbe, licet. O utinam tunc, quum Lacedaemona classe petebat, 5 Quisquis ad haec vertit peregrinam litora puppim, Obrutus insanis esset adulter aquis !

Ille mihi de te multa rogatus abit.

60 Non ego deserto iacuissem frigida lecto,

Quamque tibi reddat, si te modo viderit usquam, Nec quererer tardos ire relicta dies :

Traditur huic digitis charta notata meis. Nec mihi, quaerenti spatiosam fallere noctem, Nos Pylon, antiqui Neleia Nestoris arva, Lassaret viduas pendula tela manus.

10 Misimus : incerta est fama remissa Pylo. Quando ego non timui graviora pericula veris ? Misimus et Sparten : Sparte quoque nescia veri. 65 Res est solliciti plena timoris amor.

Quas habitas terras aut ubi lentus abes? In te fingebam violentos Troas ituros :

Utilius starent etiam nunc moenia Phoebi. Nomive in Hectoreo pallida semper eram. [15 Irascor votis heu levis ipsa meis! Sive quis Antilochum narrabat ab Hectore victum ; Scirem, ubi pugnares; et tantum bella timerem ; Antilochus nostri causa timoris erat:

Et mea cum multis iuncta querela foret. 70 Sive Menoetiaden falsis cecidisse sub armis ; Quid timeam, ignoro: timeo tamen omnia demens; Flebam successu posse carere dolos.

Et patet in curas area lata meas. Sanguine Tlepolemus Lyciam tepefecerat hastam; Quaecumque aequor habet, quaecumque pericula Tlepolemi leto cura novata mea est.

20

tellus, Denique, quisquis erat castris iugulatus Achivis, Tam longae causas suspicor esse morae. Frigidius glacie pectus amnantis erat,

Haec ego.dum stulte meditor, quae vestra libido est, 75 Sed bene consuluit casto deus aequus amori : Esse peregrino captus amore potes. Versa est in cineres sospite Troia viro.

Forsitan et narres, quam sit tibi rustica coniux: Argolici rediere duces; altaria fumant :

25 Quae tantum lanas non sinat esse rudes. Ponitur ad patrios barbara praeda deos. Fallar; et hoc crimen tenues vanescat in auras, Grata ferunt nymphae pro salvis dona maritis : Neve, revertendi liber, abesse velis.

80 Ili victa suis Troica fata canunt.

Me pater Icarius viduo discedere lecto Mirantur iustique senes trepidaeque puellae :

Cogit, et immensas increpat usque moras. Narrantis coniux pendet ab ore viri. 30 Increpet usque licet: tua sum, tua dicar oportet Atque aliquis posita monstrat fera proelia mensa; Penelope ; coniux semper Ulixis ero. Pingit et exiguo Pergama tota mero.

Ille tamen pietate mea precibusque pudicis 85 Hac ibat Simois, hac est Sigeia tellus,

Frangitur, et vires temperat ipse suas. Hic steterat Priami regia celsa senis.

Dulichii, Samiique, et quos tulit alta Zacynthos, Illic Aeacides, illic tendebat Ulixes:

35 Turba ruunt in me luxuriosa, proci, Hic lacer admissos terruit Hector equos. Inque tua regnant, nullis prohibentibus, aula; Omnia namque tuo senior, te quaerere misso, Viscera nostra, tuae dilacerantur opes. 90 Retulerat pato Nestor; at ille mihi.

Quid tibi Pisandrum, Polybumque, Medoutaque Retulit et ferro Rhesumque Dolonaque caesos:

dirum Utque sit hic somno proditus, ille dolo. 40 Eurymachique avidas Antinoique manus, Ausus es, o niinium nimiumque oblite tuorum, Atque alios referam, quos omnes turpiter absens Thracia nocturno tangere castra dolo;

Ipse tuo partis sanguine rebus alis ? Totque simul mactare viros, adiutus ab uno. Irus egens, pecorisque Melanthius actor edendi, 95 At bene cautus eras, et memor ante mei ?

Ultimus accedunt in tua daina pudor. Usque metu micuere sinus, dum victor amicum 45 Tres sumus imbelles numero; sine viribus uxor, Dictus es Ismariis isse per agmen equis.

Laertesque senex, Telemachusqne puer, Sed mihi quid prodest vestris disiecta lacertis Ille per insidias paene est mihi nuper ademptus, Ilios ? et, murus quod fuit ante, solum ?

Dum parat in vitis omnibus ire Pylon.

100 Si maneo, qualis Troia durante manebam; Di, precor, hoc iubeant, ut, euntibiis ordine fatis,

Virque mihi, dempto fine carendus, abes? 50 Ille meos oculos comprimat, ille tuos. Diruta sunt aliis, uni mihi Pergama restant: Huc faciunt custosque boum longaevaque nutrix; Incola captivo quae ove vic arat.

Tertius, immundae cura fidelis harae.

Ovid. Heroid. I, 2 rescribas ut tamen: ipse I. F. Gronov. 27 ferunt nuptae e. Heinsii. Sed v. IX, 50 ; 103 ; XVI, 126 ; Met. IV, 244. V. etiam ad 'Tibull. III, 1, 21. 108 lloc fucinnt. Em. Lennep. Est a nostra parte stont.

70

80

Sed neque Laertes, ut qui sit inutilis armis, 105, Credidimus lacrimis: an et hae simulare docentur ? Hostibus in mediis regna tenere valet.

Hae quoque habent artes, quaque iubentur, eunt? Telemacho veniet, vivat modo, fortior aetas; Dis quoque credidimus: quid iam tot pignora nobis? Nunc erat auxiliis illa tuenda patris.

Parte satis potui qualibet inde capi. Nec mihi sunt vires inimicos pellere tectis : Nec moveor, quod te iu vi portuque locoquo; 68 Tu citius venias, portus et ara tuis.

110 Debuit hoc meriti summa fuisse mei: Est tibi, sitque, precor, natus, qui mollibus annis Turpiter hospitium lecto cumulasse iugali In patrias artes erudiendus erat.

Poenitet, et lateri conseruisse latus. Respice Laerten, ut iam sua lumipa condas : Quae fuit ante illam, mallem suprema fuisset Extremum fati sustinet ille diem.

Nox mihi, dum potui Phyllis honesta mori. 00 Certe ego, quae fueram te discedente puella, 115 Speravi melius, quia me meruisse putavi : Protinus ut redeas, facta videbor anus.

Quaecumque ex merito spes venit, aequa venit.

Fallere credentem non est operosa puellam
EPISTOLA II.

Gloria ; simplicitas digna favore fuit.
Hospita, Demophoon, tua te Rhodopeia Phyllis Sum decepta tuis et amans et femina verbis: 66
Ultra promissum tempus abesse queror.

Di faciant, laudis summa sit ista tuae. Cornua quum Lunae pleno semel orbe coissent, Inter et Aegidas media statuaris in urbe, Litoribus nostris anchora pacta tua est.

Magnificus titulis stet pater ante suis. Luna quater latuit; toto quater orbe recrevit; 5 Quum fuerit Sciron lectus, torvusque Procrustes, Nec vehit Actaeas Sithonis unda rates.

Et Sinis, et tauri mistaque forma viri; Tempora si puneres, bene quae numeramus aman- Et domitae bello Thebae, fusique Bimembres,

tes;

Et pulsata nigri regia caeca dei ;
Non venit ante suam nostra querela diem. Hoc tua post illos titulo signetur imago :
Spes quoque lenta fuit. Tarde, quae credita lae- Hic est, cuius amans hospita capta dolo est.

dunt,
De tanta rerum turba, factisque parentis,

76
Credimus: invita nunc et amante nocent. 10 Sedit in ingenio Cressa relicta tuo.
Saepe fui mendax pro te mihi : saepe putavi Quod solum excusat, solum miraris in illo:
Alba procellosos vela referre Notos.

Heredem patriae, perfide, fraudis agis. Thesea devovi, quia te dimittere nollet ;

Illa, nec in video, fruitur meliore marito, Nec tenuit cursus forsitan ille tuos.

Inque capistratis tigribus alta sedet. Interdum timni, ne, dum vada tendis ad Hebri, 15 At mea despecti fugiunt connubia Thraces, Mersa foret cana naufraga puppis aqua.

Quod feror externum praeposuisse meis. Saepe deos supplex, ut tu, scelerate, valeres, Atque aliquis : Doctas iam nunc eat, inquit, Athenas! Sum prece turicremis devenerata focis.

Armiferam Thracen, qui regat, alter erit. Saepe, videns ventos coelo pelagoque faventes, Exitus acta probat! Careat successibus opto, 85 Ipsa mihi dixi: Si valet ille, venit.

20 Quisquis ab eventu facta notanda putat. Denique fidus amor, quidquid properantibus obstat, At si nostra tug'spumescant aequora remo, Finxit; et ad causas ingeniosa fui.

Iam mihi, iam dicar consuluisse meis.
At tu lentus abes, nec te iurata reducunt Sed neque consului, nec te mea regia tangit,
Numina ; nec nostro motus amore redis.

Fessave Bistonia membra lavabis aqua. 00
Demophoon, ventis et verba et vela dedisti : 25 Ia meis oculis species abeuntis inhaeret,
Vela queror reditu, verba carere fide.

Quum premeret portus classis itura meos. Dic mihi, quid feci, nisi non sapienter amavi ! Ausus es amplecti, colloque infusus amantis Crimine te potui demeruisse meo.

Oscula per longas iungere pressa moras, Unum in me scelus est, quod te, scelerate, recepi; Cumque tais lacrimis lacrimas confundere nostras, 95

Sed scelus hoc meriti pondus et instar babet. 30 Quodque foret velis aura secunda, queri; lura, fides, ubi nunc, commissaque dextera dextrae? Et mihi discedens suprema dicere voce: Quique erat in falso plurimus ore deus ?

Phylli, face exspectes Demophoonta tuum. Promissus socios ubi punc Hymenaeus in annos, Exspectem, qui me nunquam visurus abisti ? Qui mibi coningii sponsor et obses erat?

Exspectem pelago vela negata meo ? 100 Per mare, quod totum ventis agitatur et undis, 35 Et tamen exspecto: redeas modo serus amanti,

Per quod saepe ieras, per quod iturus eras ; Ut tua sit solo tempore lapsa fides. Perque tuum mihi iurasti, nisi factus et ille est, Quid precor infelix? iam te tenet altera coniux

Concita qui ventis aequora mulcet, avum ; Forsitan, et, nobis qui male favit, amor. (105 Per Venerem, nimiumque mihi facientia tela, Utque tibi excidimus, nullam, puto, Phyllida nosti. Altera tela arcus, altera tela faces;

40 Hei mihi! si, quae sim Phyllis, et unde, rogas. lunonemque, toris quae praesidet alma maritis, Quae tibi, Demophoon, longis erroribus acto Et per taediferae inystica sacra deae.

Threicios portus, hospitiumque dedi.
Si de tot laesis sua nuinia quisque deorum Cuius opes auxere meae ; cui dives egenti
Vindicet; in poenas non satis unus eris.

Munera multa dedi, multa datura fui. 110
At laceras etiam puppes furiosa refeci; 45 Quae tibi subieci latissima regna Lycurgi,
Ut, qua desererer, firma carina foret.

Nomine femineo vix satis apta regi: Remigiuinque dedi, quo me fugiturus abires : Qua patet umbrosum Rhodope glacialis ad Haemum, Hen patior telis vulnera facta meis!

Et sacer admissas exigit Hebrus aquas. Credidimus blandis, quorum tibi copia, verbis ; Cui mea virginitas avibus libata sipistris, 115 Credidimus generi, nominibusque tuis; 50 Castaque fallaci zona recincta manu.

II, 35 agitatur iniquia. 50 numinibusque codd. Em. Ubertin. Cleric. Alteram retinuit lahn. 56 haec meriti, qnod est ei P. IV, 1, 4. Sic Rem. Am. 10 et 84 pro quod in nonnull, codd. est quae ; cf. etiam ad Amor. III, 10, 13 sq.

85 Erit, acia probat : hoo Phyllis ironice dicit ex mente 'Thracum. 98 fac, quod tamen solet produci.

50

66

Pronuba' Tisiphone thalamis ululavit in illis, Viginti fulvos operoso ex aere lebetas,
Et cecinit maestum devia carmen avis.

Et tripodas septem, pondere et arte pares. Adfuit Alecto, brevibus torquata colubris :

Addita sunt illis auri bis quinque talenta: Suntque sepulcrali lumina mota face.

120 Bis sex, assueti vincere semper, equi: Maesta tamen scopulos fruticosaque litora calco : Quodque supervacuum, forma praestante puellae 35 Quaque patent oculis aequora lata meis,

Lesbides, eversa corpora capta domo. Sive die laxatur humus, seu frigida lucent

Cumque tot his, sed non opus est tibi coniuge, coniux Sidera, prospicio, quis freta ventus agat.

Ex Agamemnoniis una puella tribus.
Et quaecumque procul venientia lintea vidi, 126 Si tibi ab Atrida pretio redimenda fuissem,
Protinus illa meos auguror esse deos.

Quae dare debueras, accipere illa negas ? 40
In freta procurro, vix me retinentibus undis, Qira merui culpa fieri tibi vilis, Achille ?
Mobile qua primas porrigit aequor aquas.

Quo levis a nobis tam cito fugit amor? Quo magis accedunt, minus et minus utilis adsto: An miseros tristis Fortuna tenaciter urguet ? Linquor, et ancillis excipienda cado.

130 Nec venit inceptis mollior aura meis ? Est sinus, adductos modice falcatus in arcus, Diruta Marte tuo Lyrnesia moenia vidi : 46 Ultima praerupta cornua mole rigent.

Et fueram patriae pars ego magna meae. Hinc mihi suppositas immittere corpus in undas Vidi consortes pariter generisque necisque Mens fuit; et, quoniam fallere pergis, erit. Tres cecidisse: tribus, quae mihi,

ater erat. Ad tua me fluctus proiectam litora portent, 135 Vidi, quantus erat, fusun tellure cruenta, Occurramque oculis intumulata tuis.

Pectora iactantem sanguinolenta, virum. Duritia ferrum ut superes, adamantaque, teque : Tot tamen amissis te compensavimus unum:

Non tibi sic, dices, Phylli, sequendus eram. Tu dominus, tu vir, tu mihi frater eras. Saepe venenorum sitis est mihi: saepe cruenta Tu mihi, iuratus per numina matris aquosae, Traiectam gladio morte perire iuvat.

140 Utile dicebas ipse fuisse capi. Colla quoque, infidis quia se nectenda lacertis Scilicet ut, quamvis veniam dotata, repellar; Praebuerunt, laqueis implicuisse libet.

Et mecum fugias, quae tibi dentur, opes. Stat nece matura tenerum pensare pudorem, Quin etiam fama est, quum crastina fulserit Eos, In necis electum parva futura mora est.

Te dare nubiferis linea vela Notis. Inscribere meo causa invidiosa sepulcro; 145 Quod scelus ut pavidas miserae mihi contigit aures, Aut hoc, aut simili carmine notus eris :

Sanguinis atque animi pectus inane fuit. 60 Phyllida Demophoon leto dedit, hospes amantem: Ibis ! et o miseram cui me, violente, relinques ? Ille neci causam praebuit, ipsa manum.

Quis mihi desertae mite levamen erit ?
EPISTOLA III.

Devorer ante, precor, subito telluris hiatu,

Aut rutilo missi fulminis igne cremer, Quam legis, a rapta Briseide littera venit, Quam sine me Phthiis canescant aequora remis, 66 Vix bene barbarica Graeca notata manu.

Et videam puppes ire relicta tuas. Quascumque adspicies, lacrimae fecere lituras; Si tibi iam reditusque placent, patriique Penates,

Sed tamen et lacrimae povdera vocis habent. Non ego sum classi sarcina magua tuae. Si mihi pauca queri de te dominoque viroque 5 Victorem captiva sequar, non nupta maritum : Fas est; de domino pauca viroque querar.

Est mihi, quae lanas molliat, apta manus. 70 Non, ego poscenti quod sum cito tradita regi, Inter Achaiadas longe pulcherrima matres

Culpa tua est : quamvis hoc quoque culpa tua In thalamos coniux ibit, eatque, tuos; Nam simul Eurybates me Talthybiusque vocarunt; Digna nurus socero, lovis Aeginaeque nepote,

Eurybati data sum Talthybioque comes. 10 Cuique senex Nereus prosocer esse velit. Alter in alterius iactantes lumina vultum,

Nos humiles famulaeque tuae data pensa traheQuaerebant taciti, noster ubi esset amor.

75 Differri potui : poenae mora grata fuisset.

Et minuent plenas stamina nostra colos. Hei mihi! discedens oscula nulla dedi.

Exagitet ne me tantum tua, deprecor, uxor, At lacrimas sine fine dedi, rupique capillos, 15 Quae mihi vescio quo non erit aequa modo, Infelix iterum sum mibi visa capi.

Neve meos coram scindi patiare capillos, Saepe ego decepto volui custode reverti;

Et leviter dicas : Hacc quoque nostra fuit. 80 Sed, me qui timidam prenderet, hostis erat. Vel patiare licet; dum ne contempta relinquar. Si progressa forem, caperer ne forte timebam, Hic mihi vae miserae concutit ossa metas. Quamlibet ad Priami munus itur

20 Quid tamen exspectas? Agamemnona poenitet irae, Sed data sum, quia danda fui! Tot noctibus absum, Et iacet ante tuos Graecia maesta pedes.

Nec repetor. Cessas, iraque lenta tua est. Vince animos, iramque tuam, qui cetera viucis. 83 Ipse Menoctiades tunc, cum tradebar, in aurem, Quid lacerat Danaas impiger Hector opes ?

Quid fles? hic parvo tempore, dixit, eris. Arma cape, Aeacide, sed me tamen ante recepta : Non repetisse parum est : pugnas, ne reddar, Et preme turbatos Marte favente viros.

Achille.

25 Propter me mota est, propter me desivat ira, I punc, et cupidi nomen amantis habe.

Simque ego tristitiae causa modosque tuae. Venerunt ad te Telamone et Amyntore nati; Nec tibi turpe puta precibus succumbere nostris : Nle gradu propior sanguinis, ille comes,

Coniugis Oenides versus in arma prece est. Laertaque satus; per quos comitata redirem. Res audita mihi, nota est tibi : fratribus orba Auxerunt blandae grandia doua preces :

80 Devovit nati spemque caputque parens. 122 litora lata. Sic I. cum codd. plurim. III, 55 repellas. 58 nimbiseris cool. Deinde lintea, lintea plena. BO Leniter et cod. 87 Aearida. Sic H. Utraque quidem ap. poetas forma obtinuit, et quidem, ut etiam, ubi logga syllaba requiritur, vocativus in a haud raro obvius sit. Ap. Ovid. tameu maior pars codicum alteram forwaw in e praefert, quorum auctoritati parend. videtur.

mus:

Durum.

00

« ZurückWeiter »