Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

10

20

1

Bellum erat; ille ferox positis secessit ab armis, 95 | Perlege quodcumque est: quid epistola lecta nocebit?
Et patriae rigida mente negavit opem.

Te quoque, in bac aliquid, quod iuvet, esse potest.
Bola virum coniux flexit, felicior illa!

His arcana notis terra pelagoque feruntur ; At mea pro nullo pondere verba cadunt.

Inspicit acceptas hostis ab hoste notas.
Nec tamen indignor: nec me pro coniuge gessi, Ter tecum conata loqui, ter inutilis haesit

Saepius in domini serva vocata torum. 100 Lingua, ter in primo destitit ore sonus.
Me quaedam, memini, dominam captiva vocabat: Qua licet et sequitur, pudor est miscendus amori ;
Servitio, dixi, nominis addis onus.

Dicere quae puduit, scribere iussit Amor.
Per tamen ossa viri, subito male tecta sepulcro, Quidquid Amor iussit, non est contemnere tutum :
Semper iudiciis ossa verenda meis;

Regnat, et in dominos ius habet ille deos.
Perque trium fortes animas, mea numina,fratrum, 105 Ille mihi primo dubitanti scribere dixit:

Qui bene pro patria, cum patriaque, iacent, Scribe ; dabit victas ferreus ille manus.
Perque tuum nostrumque caput, quae iunximus una, Adsit, et, ut nostras avido fovet igne medullas, 16
Perque tuos enses, cognita tela meis,

Figat sic animos in mea vota tuos.
Nulla Mycenaeum sociasse cubilia mecum

Non ego nequitia socialia foedera rumpam : luro: fallentem deseruisse velis.

110 Fama, velim quaeras, crimine nostra vacat. Si tibi nunc dicam: Fortissime, tu quoque iura, Venit Amor gravius, quo serius. Urimur intus; Nulla tibi sine me gaudia facta, neges.

Urimur ; et caecum pectora vulpus habent,
At Danai maerere putant. Tibi plectra moventur, Scilicet ut teneros laedunt inga prima iuvencos,
Te tenet in tepido mollis amica sinu.

Frenaque vix patitur de grege captus equus :
Et si quis quaerat, quare pugnare recuses : 115 Sic male vixque subit primos rude pectus amores;

Pugna nocet citharae, noxque Venusque iuvant. Sarcinaque haec animo non sedet apta meo.
Tutius est iacuisse toro, tenuisse puellam,

Ars fit, ubi a teneris crimen condiscitur annis : 26 Threiciam digitis increpuisse lyram,

Quae venit exacto tempore, peius amat. Quam manibus clipeos, et acutae cuspidis hastam, Tu nova servatae carpes libamiva famae, Et galeam pressa sustinuisse coma.

120 Et pariter nostrum fiet uterque nocens. Sed tibi pro tutis insignia facta placebant, Est aliquid, plenis pomaria carpere ramis, Partaque bellando gloria dulcis erat.

Et tenui primam deligere ungue rosam. 30
An tantum, dum me caperes, fera bella probabas? Si tamen ille prior, quo me sine crimine gessi,
Cumquc mea patria laus tua victa iacet ?

Candor ab insolita labe notandus erat;
Di melius : validoque, precor, vibrata lacerto 126 At bene successit, digno quod adurimur igni :
Transeat Hectoreum Pelias hasta latus.

Peius adulterio turpis adulter obest.
Mittite me, Danai: dominum legata rogabo, Si mihi concedat Iuno fratremque virumque; 36
Multaque mandatis oscula mista feram.

Hippolytum videor praepositura lovi.
Plus ego quam Phoenix, plus quam facundus Ulixes, lam quoque, vix credas, ignotas mittor in artes :

Plus ego quam Teucri, credite, frater agam. 130 Est mihi per saevas impetus ire feras.
Est aliquid, collum solitis tetigisse lacertis, Iam mihi prima dea est, arcu praesignis adunco
Praesentique oculos admonuisse sinu.

Delia ; iudicium subsequor ipsa tuum. 40
His licet imunitis, matrisque ferocior undis ; In nemus ire libet, pressisque in retia cervis

Ut taceam, lacrimis comminuere meis. (135 Hortari celeres per iuga summa canes;
Nunc quoque, sic omnes Peleus pater impleat annos, Aut tremulum excusso iaculum vibrare lacerto;
Sie eat auspiciis Pyrrhus ad arma tuis :

Aut in graminea ponere corpus humo.
Respice sollicitam Briseida, fortis Achille,

Saepe iuvat versare leves in pulvere currus,
Nec miseram lenta ferreus ure mora.

Torquentem frenis ora fugacis equi.
Aut, si versus amor tuus est in taedia nostri; Nunc feror, ut Bacchi furiis Eleleides actae,

Quam sine te cogis vivere, coge mori. 140 Quaeque sub Idaeo tympana colle movent;
Utque facis, coges; abiit corpusque colorque. Aut quas semideae Dryades Faunique bicornes
Sustinet hoc animae spes tamen una tui.

Numine contactas attonuere suo.
Qua si destituar, repetam fratresque virumque ; Namque mihi referunt, quum se furor ille remisit,
Nec tibi magnificum femina iussa mori.

Omnia ; me tacitam conscius urit Amor.
Cur autem iubeas ? stricto pete corpora ferro: 146 Forsitan hunc generis fato reddamus amorem,
Est mihi, qui fosso peetore sanguis eat.

Et Venus e tota gente tributa petat.
Me petat ille tuus, qui, si dea passa fuisset, Iupiter Europen, prima est ea gentis origo, 66
Ensis in Atridae pectus iturus erat.

Dilexit, tauro dissimulante deum.
At potins serves nostram, tua munera, vitam : Pasiphae mater, decepto subdita tauro,

Quod dederas hosti victor, amica rogo. 150 Enixa est utero crimen onusque suo.
Perdere quos melius possis, Neptunia praebent Perfidus Aegides, ducentia fila secutus,

Pergama; materiam caedis ab hoste pete. Curva meae fugit tecta sororis ope.
Me modo, sive paras impellere remige classem, En ego nunc, ne forte parum Minoia credar,
Sive manes, domini iure venire iube.

Io socias leges ultima gentis eo.
EPISTOLA IV.

Hoc quoque fatale est: placuit domus una duabus;

Me tua forma capit, capta parente soror. Qua, nisi tu dederis, caritara est ipsa, salatem Thesides Theseusque duas rapuere sorores,

05 Mittit Amazonio Cressa puella viro.

Ponite de nostra bina tropaea domo. 116 Pugna nocet; citharae, nosque; al. citharae ror. Ne idem dici videatnr, quod v. 113, lahnii interpnnction. adoptavi. Mollitia manuum, citharae apta, puguando perit. 132 Praesentisque - sui. Heins. partim e codd. 136 in arma. 154 domini more e XX, 82. Sic I. IV, 16 Fingat. In graviore verbo noli c. lalnio cogitare de arca. 26 Quae venit, ad amandum. 27 rapies. De fama Phaedrae sermo est. 31 abest. Explicant: quod peius est adulterio, turpis adulter, id abest. 37 mutor, ita motor, ut ignotas artes oserceam; eleganter. Alt. tamen impetum a moris expressius indicat. 46 sequacio e XIX .12. 47 Elel. Bacebac. Met. IV 15.

50

60

[ocr errors]

Tempore, quo vobis inita est Cerealis Eleusin, Iupiter esse pium statuit, quodcumque iuvaret: Gnosia me vellem detinuisset humus.

Et fas omne facit fratre marita soror. Tunc mibi praecipue, nec non tamen ante, placebas: Illa coit firma generis iunctura catena,

136 Acer in extremis ossibus haesit amor. 70 Imposuit nodos cui Venus ipsa suos. Candida vestis erat, praecincti flore capilli, Nec labor est; celare licet : pete munus ab illa ; Flava verecundus tinxerat ora rubor.

Cognato poterit nomine culpa tegi. Quemque vocant aliae vultum rigidumque trucemque, Viderit amplexos aliquis; laudabimur ambo : Pro rigido, Phaedra iudice, fortis erat.

Dicar privigno fida noverca meo.

140 Sint procul a nobis iuvenes ut femina compti. 75 Non tibi per tenebras duri reseranda mariti Fine coli modico forma virilis amat.

Ianua, non custos decipiendus erit : Te tuus iste rigor, positique sine arte capilli, Ut tenuit domus una duos, domus una tenebit; Et levis egregio pulvis in ore decet.

Oscula aperta dabas, oscula aperta dabis. Sive ferocis equi luctantia colla recurvas,

Tutus eris mecum, laudemque merebere culpa, 145 Exiguo flexos miror in orbe pedes;

80 Tu licet in lecto conspiciare meo. Seu vastum valido torques hastile lacerto, Tolle moras tantum, properataque foedera iunge, Ora ferox in se versa lacertus habet;

Qui mihi nunc saevit, sic tibi parcat Amor. Sive tepes lato venabula cornea ferro:

Non ego dedignor supplex humilisque precari. Denique nostra iuvat lumina quidquid agis : Heu! ubi nunc fastos, altaqne verba iacent? 150 Tu modo duritiem silvis depone iugosis : 85 Et pugnare diu, nec me submittere culpae Non sum materia digna perire tua.

Certa fui, certi si quid haberet Amor. Quid iuvat incinctae studia exercere Dianae, Victa precor, genibusque tuis regalia tendo Et Veneri numeros eripuisse suos ?

Brachia : quid deceat, non videt ullus amans. Quod caret alterna requie, durabile non est : Depuduit, profugusque pudor sua signa relinquit; 155

Haec reparat vires, fessaque membra povat. 90 Da veniam fassae, duraque corda doma. Arcus (et arma tuae tibi sunt imitanda Dianae) Quid mihi, quod genitor, qui possidet aequora, Minos! Si nunquam cesses tendere, mollis erit.

Quod veniant proavi fulmina torta manu ? Clarus erat silvis Cephalus, multaeque per herbas Quod sit avus, radiis frontem vallatus acutis, Conciderant, illo percutiente, ferae;

Purpureo tepidum qui movet axe diem ? 160 Nec tamen Aurorae male se praebebat amandum, 93 Nobilitas sub Amore iacet: miserere priorum, Ibat ad hunc sapiens a sene diva viro.

Et, mihi si non vis parcere, parce meis. Saepe sub ilicibus Venerem Cinyraque creatum Est mihi dotalis tellus Iovis insula, Crete; Sustinuit positos quaelibet herba duos.

Serviat Hippolyto regia tota meo. Arsit et Oenides in Maenalia Atalanta :

Flecte feros animos; potuit corrumpere taurum 165 Illa ferae spolium pignus amoris habet. 100 Mater: eris tauro saevior ipse truci ? Nos quoque iam primum turba numeremur in ista! Per Venerem, parcas, oro, quae plurima mecum est: Si Venerem tollas, rustica silva tua est.

Sic nunquam, quae te spernere possit, ames. Ipsa comes veniam, nec me salebrosa movebunt Sic tibi secretis agilis dea saltibus adsit, Saxa, nec obliquo dente timendus aper.

Silvaque perdendas praebeat alta feras ; 170 Aequora bina suis oppugnant fluctibus Isthmon, 105 Sic faveant Satyri, montanaque numina Panes, Et tenuis tellus audit utrumque mare :

Et cadat adversa cuspide fossus aper. Hic tecum Troezena colam, Pittheia regna ; Sic tibi dent Nymphae, quamvis odisse paellas lam nunc est patria gratior illa mea.

Diceris, arentem quae levet unda sitim. Tempore abest, aberitque diu, Neptunius heros ; Addimus hic lacrimas precibus quoque: verba preMum Pirithoi detinet ora sui.

110

cantis

175 Praeposuit Theseus, nisi nos manifesta negamus, Perlegis, et lacrimas finge videre meas.

Pirithoum Phaedrae, Pirithoumque tibi. Sola nec haec ad nos iniuria venit ab illo;

EPISTOLA V. In magnis laesi rebus uterque sumus. Ossa mei fratris clava perfracta trinodi 115 Perlegis, an coniux prohibet nova ? perlege ; non est

Sparsit bumi: soror est praeda relicta feris. Ista Mycenaea littera facta mapa, Prima securigeras inter virtute puellas

Pegasis Oenone, Phrygiis celeberrima silvis, Te peperit, nati digna vigore parens.

Laesa queror de te, si sinis ipse, meo. Si quaeras, ubi sit : Theseus latus ense peregit; Quis deus opposuit nostris sua numina votis ? Nec tanto mater pignore tuta fuit.

120 Ne tua permaneam, quod mihi crimen obest? At ne nupta quidem, taedaque accepta iugali : Leniter, ex merito quidquid patiare, ferendum est :

Cur? nisi ne caperes regna paterna nothus ? Quae venit indignae poena, dolenda venit. Addidit et fratres ex me tibi : quos tamen omnes Nondum tantus eras, quum te contenta marito Non ego tollendi causa, sed ille fuit.

Edita de magno flumine Nympha fui. 0! utinam nocitura tibi, pulcherrime rerum, 125 Qui nunc Priamides, adsit reverentia vero, In medio nisu viscera rupta forent!

Servus eras; servo nubere Nympha tuli. I nuuc, et meriti lectum reverere parentis ; Saepe greges inter requievimus arbore tecti ; Quem fugit, et factis abdicat ille suis.

Mistaque cum foliis praebuit herba torum. Nec, quia privigno videar coitura noverca, Saepe super stramen faenoque iacentibus alto 16 Terruerint animos nomina vana tuos.

130 Defensa est humili cana pruina casa. Ista vetus pietas, aevo moritura futuro,

Quis tibi monstrabat saltus venatibus aptos, Rustica Saturno regna tenente fuit.

Et tegeret catulos qua fera rupe suos? 81 Seu lentum. Sic I. 103 latebrosa. Sic I. 121 Hippolyti indignationem eo incendere studet, ut concubinae taptum loco habitam a Theseo matrem demonstret. 126 viscera, Phaedrae ipsios in pariendo. 127 sic meriti. 165 reliquit. Sie I. V, 8 Pegasis i. 4. Nais. Est Cebrenis fluvii filia. 8 indigne. Sic I. Met. 1,631. 11 absit. Sic I.

6

10 110

Retia saepe comes maculis distincta tetendi; | Non tamen, ut Priamus Nymphae socer esse recuset,

Saepe citos egi per iuga longa canes. 20 Aut Hecubae fuerim dissimulanda nurus, Incisae servant a te mea nomina fagi :

Digraque sum, et cupio fieri matrona potentis : Et legor Oenone, falce notata, tua.

Sunt mihi, quas possint sceptra decere, manus. Et quantum trunci, tantum mea nomina crescunt : Nec me, faginea quod tecum fronde iacebam, 85 Crescite, et in titulos surgite rite meos.

Despice: purpureo sum magis apta toro. Popule, vive, precor, quae consita margine ripae 25 Denique tutus amor meus est tibi : nulla parantur Hoc in rugoso cortice carmen habes :

Bella, nec ultrices advehit unda rates. Quum Paris Oenone poterit spirare relicta, Tyndaris infestis fugitiva reposcitur armis, Ad fontem Xanthi versa recurret aqua.

Hac venit in thalamos dote superba tuos. 90 Xanthe, retro propera, versaeque recurrite lym- Quae si sit Danais reddenda, vel Hectora fratrem,

phae!

Vel cum Deiphobo Polydamanta roga. Sustinet Oenonen deseruisse Paris.

30 Quid gravis Antenor, Priamus quid suadeat ipse, Illa dies fatum miserae mihi duxit, ab illa

Consule: quis aetas longa magistra fuit. Pessima mutati coepit amoris hiems;

Turpe rudimentum, patriae praeponere raptam : 95 Qua Venus et Iuno, sumptisque decentior armis Causa pudenda tua est; iusta vir arma movet. Venit in arbitrium nuda Minerva tuum.

Nec tibi, si sapias, fidam promitte Lacaenam, Attoniti micuere sinus, gelidusque cucurrit, 80 Quae sit in amplexus tam cito versa tuos. Ut mihi narrasti, dura per ossa tremor.

Ut minor Atrides temerati foedera lecti Consului, neque enim modice terrebar, anusque, Clamat, et externo laesus amore dolet, 100

Longaevosque senes: constitit esse nefas. Tu quoque clamabis. Nulla reparabilis arte Caesa abies, sectaeque trabes, et, classe parata, Laesa pudicitia est, deperit illa semel. Caerula ceratas accipit unda rates.

40 Ardet amore tui: sic et Menelaon amavit; Flesti discedens : hoc saltem parce negare ;

Nunc iacet in viduo credulus ille toro. Praeterito magis est iste pudendus amor. Felix Andromache, certo bene nupta marito! 106 Et tiesti, et nostros vidisti fentis ocellos;

Uxor ad exemplum fratris habenda fui. Miscuimus lacrimas maestus uterque suas. Tu levior foliis, tunc quum, sive pondere suci, Non sic appositis vincitur vitibus ulmus, 06 Mobilibus ventis arida facta, volant; Ut tua sunt collo brachia nexa meo.

Et minus est in te, quam summa pondus arista, Ah! quoties, vento quum te quererere teneri, Quae levis assiduis solibus usta riget. Riserunt comites : ille secundus erat.

Hoc tua, nam recolo, quondam germana canebat, Oscula dimissae quoties repetita dedisti !

Sic mihi diffusis vaticinata comis; Quam vix sustinuit dicere lingua, Vale! 60 Quid facis, Oenone? quid arenae semina mandas? Aura levis rigido pendentia lintea malo

Non profecturis litora bubus aras. Suscitat; et remis eruta canet aqua.

Graia iuvenca venit, quae te, patriamque, domumProsequor infelix oculis abeuntia vela,

que

116 Qua licet; et lacrimis humet arena meis.

Perdat: io prohibe ; Graia iuvenca venit. Utque celer venias, virides Nereidas oro ; 68 Dum licet, obscaenam ponto, di, mergite poppim : Scilicet ut venias in mea damna celer.

Heu, quantum Phrygii sanguinis illa vehit! Votis ergo meis alii rediture redisti ?

Dixerat; in cursu famulae rapuere furentem, Hei mihi, pro dira pellice blanda fui!

At mihi flaventes diriguere comäe. Adspicit immensum moles nativa profundum; Ah, nimium vates miserae mihi vera fuisti!

Mons fuit; aequoreis illa resistit aquis : 60 Possidet en! saltus illa iuvenca meos. Hinc ego vela tuae cognovi prima carinae, Sit facie quamvis insignis , adultera certe est; Et mihi per fluctus impetus ire fuit.

Deseruit socios, hospite capta, deos.
Dum moror, in summa fulsit mihi purpura prora: Illam de patria Theseus, nisi nomine fallor, 125
Pertimui, cultus non erat ille tuus.

Nescio quis Theseus, abstulit ante sua.
Fit propior, terrasque cita ratis attigit aura : 65 A iuvene et cupido credatur reddita virgo !
Femineas vidi corde tremente genas.

Unde hoc compererim tam bene, quaeris? amo. Non satis id fuerat: quid eniin furiosa morabar ? Vim licet appelles, et culpam nomine veles; Haerebat gremio turpis amica tuo.

Quae toties rapta est, praebuit ipsa rapi.

130 Tunc vero rupique sinus, et pectora planxi, At manet Oenone fallenti casta marito:

Et secui madidas ungue rigente genas, 70 Et poteras falli legibus ipse tuis. Implevique sacram querulis ululatibus Iden: Me Satyri celeres, silvis ego tecta Jatebam, Illinc has lacrimas in mea saxa tuli.

Quaesierunt rapido, turba proterva, pede; Sic Helene doleat, desertaque coniuge ploret, Cornigerumque caput pinu praecinctus acuta 135 Quaeque prior nobis intulit, ipsa ferat.

Faunus, in immensis qua tumet Ida iugis. Nunc tibi conveniunt, quae te per aperta sequantur 75 Me fide conspicuus Troiae munitor amavit, Aequora, legitimos destituantque toros.

Ille meae spolium virginitatis habet. At quum pauper eras, armentaque pastor agebas, Id quoque luctando; rupi tamen ungue capillos : Nulla, nisi Oenone, pauperis uxor erat.

Oraque sunt digitis aspera facta meis. 140 Non ego miror opes, nec me tua regia tangit, Nec pretium stupri gemmas aurumque poposci : Nec de tot Priami dicar ut una purus.

Turpiter ingenuum munera corpus emunt.

120

80

24 recta meos. Post hunc vergoin infertur distichon aperte spurium: Populus est , memini, fluviali eonnita ripa, Est in qua nostri littera scripta memor. 81 899. Non tainen ot digna sum, ut Priam. recuset rel. et ita (indigna eo matrimonio) capio fieri cet. lnterpanctione levavit I. Antea v. *2 puncto claudebatur. 114 bobus. Sic I. Idem tamen bubur A. A. III, 120.139 sq. tamen ad illud respicit, quod non, ut impndicae malieres, statim so Apollini sobiecerit, sed autea capillum et faciem eins (nou suam, ut 1.) in certamine amatorio dilaceraverit.

03

Ipse, ratus dignam, medicas mihi tradidit artes, Quid mihi cum Minyis ? quid cum Tritonide piau 1 Admisitque meas ad sua dona manus.

Quid tibi cum patria, navita Tiphy, mea ?
Quaecumque herba potens ad opem, radixque me. Non erat hic aries villo spectabilis aureo :

dendi
146 Nec senis Aeetae regia Lemnos erat.

60 Utilis in toto nascitur orbe, mea est.

Certa fui primo, sed me mala fata trahebant, Me miseram, quod amor non est medicabilis berbis ! Hospita feminea pellere castra manu. Deficior prudens artis ab arte mea.

Lemniadesque viros nimium quoque vincere norunt; Ipse repertor opis vaccas pavisse Pheracas

Milite tam forti vita tuenda fuit. Fertur, et e nostro saucius igne fuit. 150 Urbe virum vidi, tectoque animoque recepi: 66 Quod neque graminibus tellus fecunda creandis, Hic tibi bisque aestas, bisque cucurrit hiems. Nec deus, auxilium tu mihi ferre potes.

Tertia messis erat, quum tu, dare vela coactus, Et potes, et merui; dignae miserere puellae ; Implesti lacrimis talia verba tuis:

Non ego cum Danais arma eruenta fero; Abstrahor, Hypsipyle: sed, dent modo fatar ecursus, Sed tua sum, tectumque fui puerilibus annis, 155 Vir tuus hinc abeo, vir tibi semper ero. 60 Et tua, quod superest temporis, esse precor. Quod tamen e nobis gravida celatur in alvo,

Vivat, et eiusdem simus uterque parens.
EPISTOLA VI.

Hactenus : et, lacrimis in falsa cadentibus ora,

Cetera te memini non potuisse loqui. Litora Thessaliae reduci tetigisse carina

Ultimus e sociis sacram conscendis in Argo; Diceris, auratae vellere dives ovis.

Illa volat, ventus concava vela tenet. Gratulor incolumi, quantum sinis ; hoc tamen ipso Caerula propulsae subducitur unda carinae : Debueram scripto certior esse tuo.

Terra tibi, nobis adspiciuntur aquae. Nam, ne pacta tibi praeter mea regna redires, 5 In latus omne patens turris circumspicit undas : Quum cuperes, ventos non habuisse potes.

Huc feror ; et lacrimis osque sinusque madent. 70 Quamlibet adverso signetur epistola vento; Per lacrimas specto, cupidaeque faventia menti Hypsipyle missa digna salute fui.

Longius assueto lumina nostra vident.
Cur mihi fama prior, quam nuntia littera, venit, Adde preces castas, immistaque vota timori,
Isse sacros Marti sub inga panda boves ? 10

Nunc quoque te salvo persoluenda mihi.
Seminibus iactis segetes adolesse virorum,

Vota ego persolvam? votis Medea fruetur! 75 Inque necem dextra non eguisse tua ?

Cor dolet; atque ira mistus abundat amor. Pervigilem spolium pecudis servasse draconem, Dona feram templis, vivum quod Iasona perdo ! Rapta tamen forti vellera fulva manu?

Hostia pro damnis concidet icta meis! Haec ego si possem timide credentibus, Ista 15 Non equidem secura fui; semperque verebar, Ipse mihi scripsit, dicere, quanta forem!

Ne pater Argolica sumeret urbe nurum. 80 Quid queror officium lenti cessasse mariti?

Argolicas timui: nocuit mihi barbara pellex; Obsequium, maneo si tua, grande tuli.

Non exspectato vulnus ab hoste tuli. Barbara narratur venisse venefica tecum,

Nec facie meritisque placet; sed carmine movit, In mihi promissi parte futura tori.

20 Diraque cantata pabula falce metit. Credula res amor est; utinam temeraria dicar Illa reluctantem curru deducere Lunam

85 Criminibus falsis insimulasse virum !

Nititur, et tenebris abdere Solis equos. Nuper ab Haemoniis hospes mihi Thessalus oris Illa refrenat aquas, obliquaque Aumina sistit: Venerat et tactum vix bene limen erat :

Illa loco silvas, vivaque saxa movet. Aesonides, dixi, quid agit meus? Ille pudore 25 Per tumulos errat passis discincta capillis, Haesit, in opposita lumina fixus humo.

Certaque de tepidis colligit ossa rogis. 90 Protinus exsilui; tunicisque a pectore ruptis, Devovet absentes, simulacraque cerea figit,

Vivit? an, exclamo, me quoque fata trabunt? Et miserum tepues in iecur urget acus; Vivit, ait; timidum, quod ait, jurare coegi. Et quae nescierim melius: male quaeritur herbis,

Vix mihi, teste deo, credita vita tua est. 30 Moribus et forma conciliandus, amor. Ut rediit animus, tua facta requirere coepi; Hanc potes amplecti, thalamoque relictus in upo 95 Narrat, aenipedes Martis arasse boves:

Impavidus somno, nocte silente, frui ? Vipereos dentes in humum pro semine iactos, Scilicet ut tauros, ita te iuga ferre coegit; Et subito natos arma tulisse viros:

Quaque feros angues, te quoque mulcet, ope. Terrigenas populos, civili Marte peremptos, 35 Adde, quod adscribi factis procerumque tuisque Implesse aetatis fata diurna suae.

Se facit, et titulo coniugis uxor obest; 100 Devictus serpens : iterum, si vivat lason,

Atque aliquis Peliae de partibus acta venenis Quaerimus; alternant spesque timorque fidem. Imputat, et populum, qui sibi credat, habet : Singula dum narrat, studio cursuque loquendi Non haec Aesonides, sed Phasias Acetine Detegit ingenio vulnera facta suo.

40 Aurea Phryxeae terga revellit ovis. (106 Heu! ubi pacta fides ? ubi connubialia iura ? Non probat Alcimede mater tua; consule matrem : Faxque sub arsuros dignior ire rogos?

Non pater, a gelido cui venit axe purus. Non ego sum furtim tibi cognita ; pronuba Iuno Illa sibi Tanai, Scythiaeque paludibus udae Adfuit, et sertis tempora vinctus Hymen.

Quaerat, et a patria Phasidos usque, virum. At mihi nec luno, nec Hymen, sed tristis Erinnys 45 Mobilis Aesonide, vernaque incertior aura, Praetulit infaustas sanguinolenta faces.

Cur tua polliciti pondere verba carent? 110

VI, 3 ipsum cod. Facilius sane currat oratio. 17 officinin scribendi. 29 timidumque mihi iurare. 32 aertpedes codd. Em. Heins. 40 ingenio, ingenuitate. 41 connubialia tert. et quart. syll. in un. confondit. Fortasso poeta scrips. coniugialia, quod est in Met. 51 mea fata. Sic l. 54 ripa H. e cod. De vita dimicandum erat, nisi Argonaotas admittebant in insulam. 81 Argolidas H. e duob. codd. 82 erspectata cod. ut A. A. II, 461.81 fingit codd. praeter un. Sic I. 100 tit. coni. laudi tuae. 110 pollicito H. a codd.

36

Vir meus hinc ieras, vir non meus inde redisti. Nec nova Carthago, nec te crescentia tangunt Sim redueis coniux, sicut euntis eram.

Moenia, nec sceptro tradita summa tuo. Si te nobilitas generosaque nomina tangunt; Facta fugis; facienda petis : quaerenda per orbem En ego Minoo pata Thoante feror.

Altera, quaesita est altera terra tibi. (15 Bacchus avus, Bacchi coniux redimita corona 115 Ut terram invenias, quis eam tibi tradet habendam Praeradiat stellis signa minora suis.

Quis sua non notis arva tenenda dabit? Dos tibi Lempos erit, terra ingeniosa colenti : Alter habendus amor tibi restat, et altera Dido, Me quoque res tales inter habere potes.

Quamque iterum fallas, altera danda fides. Nunc etiam peperi; gratare ambobus Iason: Quando erit, ut condas instar Carthaginis urbem,

Dulce mihi gravidae fecerat auctor onus. 120 Et videas populos altus ab arce tuos ? 20 Felix in numero quoque sum; prolemque gemellam Omnia ut eveniant, nec te tua vota morentur; Pignora Lucina bina favente dedi.

Unde tibi, quae te sic amet, uxor erit? Si quaeris, cui sint similes; cognosceris illis: Uror, ut inducto ceratae sulphure taedae ; Fallere non norunt, cetera patris habent.

Ut pia fumosis addita tura focis. Legatos quos paene dedi pro matre ferendos: 125 Aeneas oculis semper vigilantis inhaeret : 25 Sed tenuit coeptas saeva noverca vias.

Aenean animo noxque diesque refert. Medeam timui: plus est Medea noverca ;

Ille quidem male gratus, et ad mea munera surdus, Medeae faciunt ad scelus omne manus.

Et quo, si non sim stulta, carere velim : Spargere quae fratris potuit lacerata per agros Non tamen Aenean, quamvis male cogitat, odi;

Corpora, pignoribus parceret illa meis ? 130 Sed queror infidum, questaque peius amo. 30 Hanc tamen, o demens, Colchisque ablate venenis, Parce, Venus, nurui, durumque amplectere fratrem, Diceris Hypsipyles praeposuisse toro.

Frater Amor: castris militet ille tuis! Turpiter illa virum cognovit adultera virgo : Aut, ego quem coepi, neque enim dedignor, amare, Me tibi, teque mihi taeda pudica dedit.

Materiam curae praebeat ille meae.
Prodidit illa patrem; rapui de caede Thoanta. 135 Fallor; et ista mihi falso iactatur imago.
Deseruit Colchos : me mea Lemnos habet.

Matris ab ingenio dissidet ille suae,
Quid refert, scelerata piam si vincit, et ipso Te lapis et montes, innataque rupibus altis
Crimine dotata est emeruitque virum ?

Robora, te saevae progenuere ferae; Lempiadum facinus culpo, non miror, lason : Aut mare, quale vides agitari nunc quoque ventis :

Quamlibet iratis ipse dat arma dolor. 140 Quo tamen adversis Auctibus ire paras. 40 Dic age, si ventis, ut oportuit, actus iniquis Quo fugis, obstat hiems; hiemis mihi gratia prosit : Intrasses portus, tuque comesque, meos :

Adspice, ut eversas concitet Eurus aquas. Obviaque exissem fetu comitata gemello:

Quod tibi maluerim, sine me debere procellis ; Hiscere nempe tibi terra roganda foret.

Iustior est animo ventus et uvda tuo. Quo vultu natos, quo me, scelerate, videres? 145 Non ego sum tanti (quamvis merearis, ivique),

Perfide quo pretio, qua nece dignus eras ? Ut pereas, dum me per freta longa fugis. Ipse quidem per me tutus sospesque fuisses : Exerces pretiosa odia et constantia magno, Non quia tu dignus, sed quia mitis ego.

Si, dum me careas, est tibi vile mori. Pellicis ipsa meos implessem sanguine vultus, Iam venti ponent, strataque aequaliter unda Quosque veneficiis abstulit illa suis.

150 Caeruleis Triton per mare curret equis. 80 Medeae Medea forem. Quod si quid ab alto Tu quoque cum ventis utinam mutabilis esses ! Iustus adest votis Iupiter ipse meis;

Et nisi duritia robora vincis, eris. Quod gemit Hypsipyle, lecti quoque subnuba nostri Quid ? si nescieris, insana quid aequora possint? Maereat, et leges sentiat ipsa suas.

Expertae toties tam male credis aquae ? Utque ego destituor coniux materque duorum; 155 Ut pelago suadente etiam retinacula solvas, Á totidem natis orba sit, aque viro;

Multa tamen latus tristia pontus habet. Nec male parta diu teneat; peiusque relinquat ! Nec violasse fidem tentantibus aequora prodest : Exsulet, et toto quaerat in orbe fugam.

Perfidiae poenas exigit ille locus; Quam fratri germana fuit, miseroque parenti Praecipue quum laesus Amor, quia mater Amoris Filia ; tam natis, tam sit acerba viro. 160 Nuda Cytheriacis edita fertur aquis.

60 Quum mare, quum terras consumpserit, aera tentet; Perdita ne perdam, timeo, noceamve nocenti; Erret inops, exspes, caede cruenta sua.

Neu bibat aequoreas naufragus hostis aquas. Haec ego coniugio fraudata Thoantias oro; Vive, precor: sic te melius, quam funere, perdam : Vivite devoto nuptaque virque toro.

Tu potius leti causa ferare mei.

[65 EPISTOLA VII.

Finge, age, te rapido (nullum sit in omine pondus !)

Turbine deprendi : quid tibi mentis erit ?
Sie, ubi fata vocant, udis abiectus in herbis, Protinus occurrent falsae periuria linguae,
Ad vada Maeandri concinit albus olor.

Et Phrygia Dido fraude coacta mori.
Nec, quia te nostra sperem prece posse moveri, Coniugis ante oculos deceptae stabit imago
Alloquor : adverso movimus ista deo.
[5 Tristis, et effusis sanguinolenta comis.

70 Sed merita et famam, corpusque animumque pudicum Quidquid id est, totum merui ! Concedite! dicas :

Quum male perdiderim, perdere verba leve est. Quaeque cadent, in te fulmina missa putes. Certus es ire tamen, miseramque relinquere Dido, Da breve saevitiae spatium pelagique tuaeque : Atque idem venti vela fidemque ferent.

Grande morae pretium tuta futura via est. Certus es, Aenea, cum foedere solvere naves, Nec mihi tu parcas; puero parcatur Iulo:

76 Quaeque ubi sint nescis, Itala regna sequi. 101 Te satis est titulum mortis habere meae. 140 Quaelibet. Sic 1. Pro iratis Fr. Heusinger, c. infirmis. 146 Perfidiae pretio qoa.

153 succuba. sanciat H. e duob. codd. VII, 34 Ipse re praebeat curae meae materiain, se amari sinat. Annor. 1, 3, 2, 53 nescires. Sic I. Certo tum scribend. posvent. ri Coucedite, in me: ventos et fulmina alloqui cogitatur. Dices. Sic 1.

46

65

154

« ZurückWeiter »