Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

Et vastas aperit syrtis, et temperat æquor;
Atque rotis summas levibus perlabitur undas.
Ac, veluti magno in populo quum sæpe coorta est
Seditio, sævitque animis ignobile volgus;
Jamque faces et saxa volant; furor arma ministrat:

150

146. Et magnas Græv. v. ad 55 et 138. — 147. pellabitur al. v. Pierium.- 148. Et veluti quatuor ap. Burm. in magno populo. in populo magno. magno populo. varietates v. ap. eumd. magna Moreti sec. et Montalb. et sic Ge. Fabricius legi viderat, ut esset , magna seditio. temere. cf. Burm. cum forte Hamb. pr. in excerpt. Cort. Interpretamentum hoc esse toő sæpe, atque hoc sensu esse accipiendum, ut sit irus, Tá xa, existimabat Abresch. Diluc. Thucyd. P. I, p. 174. Opinionis autoritatem aliam desidero; tum h. 1. langueret oratio, sequitur enim statim 151 si forte. Enimvero poetis sæpe est in comparatione solenne; ut sit idem quod interdum, nonnunquam, sine definita aliqua notione numeri: ut in Gr. oicte tonná. Sic v.c. Æn. X, 723. Impastus stabula alta leo ceu sæpe peragrans etc. V, 273 Qualis sæpe viæ deprensus in aggere serpens etc. Retrahenda autem est dictio sæpe ad majus membrum : ac veluti sæpe, cum coorta est f. cohorta scribunt tres Burm. Goth. tert. coacta Oudart. 149. fervetque Schol. Horatii Cruqu. lib. I. Od. 1.

150.jam saxa ed. Cuning. ex MS. Bersman. volunt jam Servii ætate legebatur, quem

vide. Jam fasces Bigot. a m. pr. et tecta Hamb. sec. et tela Zulich a m. pr. sudes et saxa Freinshem. ad Flor. III, 21 emendarat ; Heins. , ut refellat, docet quidem, faces et saxa etiam alibi jungi : sed de hoc nemo dubitet, docendum erat, unde in seditione , quæ interdiu fit, faces ad manum sint. Scilicet cogitandum est de domo ejus, in quem populus exarsit, diruenda et incendenda.

I

cum. In

syrtes levasse dicatur: quod non be

labi

per undas. VIII, 9. Labitur ne fieret. — 146. Aperit syrtes, via uncta vadis abies. ex arenosis vadis facta, ut naves 148. — 156. Neptuni prospectu expedire se possent: ut sæpe poetæ mare placatur, ut populi seditio de aditu facto; sic mare aperitur. adspectu viri auctoritate conspicui refer autem ad tres naves v. 110. Ac veluti silent tum , mil. et temperat mare ,

fluctus prosa : : ut sæpe in magno populo placat. Non autem sunt syrtes cum coorta est seditio silent. Comillæ, major et minor, ad litus

paratio seditionis cum mari satis Africæ, ex geographicis notæ. v. frequens est, et ab Homero Iliad. Exc. IV. ad h. lib. - 147. Talis

B, 144 — 146 ducta ; at. h. I. inNeptunus quadrigis vectus etiam verse maris tumultus cum sediin gemmis occurrit : Mill. I, 1. n. tione fit comparatio: cujus novam 121. Daciyl. Lipp. Alias laudatas ac præclare ornatam tractationem v. a Saxio V. C. ad Virgil. Justic. facile intelligas, inprimis in voca T. V, p. 37. Est enim et ibi similis

magno

coorta est sævitque anigemma expressa. Conf. Æn. V, mis (ira) ignobile vulgus (ut vile, 817 sqq. Pulchre autem singula epith. ornans) seu, quæ nuda celeritatem exprimunt, etiam zo oratio esset : ardet ira vulgus.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Tum, pietate gravem ac meritis si forte virum quem
Conspexere, silent, adrectisque auribus adstant;
Iste regit dictis animos, et pectora mulcet:
Sic cunctus pelagi cecidit fragor, æquora postquam
Prospiciens genitor, coloque invectus aperto,

155 Flectit equos, curruque volans dat lora secundo.

Defessi Æneadæ, quæ proxima, litora cursu Contendunt petere, et Libyæ vertuntur ad oras.

151. gravem populi Hamb. alter.-- 152. areptisque quatuor Burm. erectis Zulich. et Leid. pro var. lect. abstant Montalb. v. Heins. astant al. — 154. Sic omnis Moret. sec. pelagi cunctus Bigot. cecidit furor Puget. æquore conj. Heumannus, sed v.Burm. – 155. Aspiciens Sprot. que ahest a pr. Moret. Miror neminem maluisse : pontoque invectus aperto. 156. flectat Leid. a pr. m. flexit tert. Mentel. a m. sec. fluctuque volans Romanus et alii aliquot ap. Pier. minus poetice. 157. Ænidæ Leid. unus Æneidæ Goth. alt. Sed. Æneadas jam ex Lucretio novimus: Æneadum geretrix , hominum divumque voluptas, Alma Venus ; præter nostrum, apud Ovidium et alios; etiam in serioribus : v. disputata ad Avien. descr. orb. 117. Nam cum proprie sit Æneæ progenies , inde Trojani omnino, tandem Romani sunt Æneadæ. Itaque Regilla in Marcelli carmine (v. c. Brunck. Anal. T. II. p. 302 ) fuisse dicitur εξ Αινεαδάων, 'Αγχίσεω κλυτόν αίμα και Ιδαίης Αφροδίτης, h.e. simpliciter, matrona Romana, Herodi Atheniensi nupta; Iúpecto d'eis MapaJava. Oppian. Cyneg. v. 2. Déggos évuariwr mon vápatov Aiveadáæv. Pronuntiatum autem Aivciades et aivécdus. Ut in Pindaro Olymp. VI, 149 "Otpurov vűv εταίρους, Αιγέ Et de nostro Ænea in Rheso Aivée et Aivédv duabus syllabis go et 585. Est quoque

in Argonaut. Orphic. 138. Boúrns Aiverádus, quod corruptum esse patet. Fuit ille Atheniensis et potuit dici a tribu Aigeidns. quæ litora proxima alter Hamburg. furit. 151. Gravem , venerabi- devehitur. Ceterum hunc locum lem, pietate ac meritis, religione ornatissimum ante oculos habuere erga deos et sanctitate, beneficiis- Silius VII, 254 — 259 et Statius que in patria ac cives collatis. Theb. V, 704

709. genitor, Utruinque hominibus auctoritatem pater: Sic proprie omnes seniores conciliat.

dii , mox et quicunque alii , ut 155. 156. Coelo aperto , sereno,

Mars, Bacchus, Apollo, h. e. quod adhuc nubibus erat obduc- venerabiles verendi, sancti. At

invectus per mare. Equos Burmannus vult ita dici deos reNeptuni vid. Homer. Iliad. rum , quibus præsunt: in quo ni23, 24. Seriores poetæ tribuunt hil paternæ notionis videas. Neptuno hippocampos. v. Stat. 157. Nunc Trojani ad Libyæ Theb. II, 45 – 47. ut Proteo litus , haud longe a Carthagine , Georg. IV, 389. curru secundo , deferuntur. Defessi, fessi , jactati celeri; proprie cursus est secundus; tempestate, ut sæpe poetæ ; et ductum a navi, quæ secundo amne mox 168. fessæ naves.

[ocr errors]

I

[ocr errors]
[ocr errors]

tum ,

V

160

[ocr errors]

Est in secessu longo locus: Insula portum
Efficit objectu laterum, quibus omnis ab alto
Frangitur inque sinus scindit sese unda reductos.
Hinc atque hinc vastä rupes geminique minantur
In cælum scopuli, quorum sub vertice late

,
Æquora tuta silent; tum silvis scena coruscis

. 162. ru

[ocr errors]
[ocr errors]

alto).

160. objectum Menag. alter. amnis Hamb. pr. a m. sec. - 161. scinditur, inque s. Hamb. sec. sese scidit unda Sprot. cf. Ge. IV, 420 ubi idem versus. pes vastæ Puget. Male post rupes interpungebatur, ut suppleretur sunt. Immo vero minantur rupes et scopuli. — 163. lato Rottend. alt. 164. scæna Medic. aliique præstantiores. vel sic tamen male. stat silvis umbra c. Humb. pr. non male;

159. - 169. De toto loco vide λιμένος τετάνυσται Γαίης Κυκλώπων, Excursum. Primæ ejus lineæ petitæ ούτε σχεδόν, ούτ' αποτελού. Υλησε'. sunt partim ex Odyss. 6, 404 et Ex eodem loco cerni inf. 184 poeta 411 sqq. ubi Ulysses enatat nau- in mentem venere. fragio in Phæaciam, partim Odyss. 160. 162. In portu Phorcynis l. v,95 sqq.

ubi in Ithacam escendit. 1. Odyss. v, 97 sqq. aúo de apobaño in secessu longo sc. litoris. Sinum τες εν αυτώ 'Ακται απορρώγες, λιμένος secretum interpretatur Servius. TOTINENTNUÑAO ( mutuò ad se verSaltem tractum litoris remotum et gendo, in cornua coeundo , xerà infrequentem designat poeta, cu- του λιμένος. Εtymolog. εις λιμένα jus aditum et conspectum interci- γενευκοϊαι). Αί τ' ανέμαν σκεπόωσι pit navigantibus insula ex adverso δυσαίων μέγα κύμα "Εκτοθεν (αν objecta et continenti prætexta. Hæc insula efficit portum objectu

162 sqq. Nunc ad

secessum, laterum suorum; tam late illa interius litus, continentis nimiprætenditur; portum appellat tu- rum, proeedit. Est hoc rupibus tam navium stationem , quoniam consitum prominentibns ad dexinsula objecta ventorum et fluc- tram et sinistram duobus scopulis; tuum vim excipit: lateribus enim, omnia silvis obsita. In gressis ad insulæ latera, omnis unda , recessum hunc ex adverso 166. fluctus, ab alto frangitur: hoc occurrit antrum subter litore ornavit: in sinus scindit sese. u. r. scopuloso.- 164. Superior litoris sinuoso flexu fluctus recedunt: cf. ruposi ora silvis obsita est. Pro ad Ge. IV, 420. solent enim fluc- interpretatione sunt vss. 310.31. tus allisi longo tractu retrorsum Classem in convexo nemorum sub acti dissolvi.

rupe cavata , Arboribus clausam 159. Insula non est ap. Homer. circum atque horrentibus umbris in loco, quem hic expressit Odyss. Occulit. Litora hujus generis sæpe V, 97 , sed est alius locus, quem memorantur; v. c. Apollon. II, et hic ante oculos habuit, in des

734. 5. 6.

Scenam nove dixit criptione terræ Cyclopum Odyss. poeta de prospectu longo inter , 116 Nãoos izuta námesa pepino silvas, h. e. arbores. Hanc scenam

[ocr errors]

:

e.

.

165

Desuper, horrentique atrum nemus inminet umbra.
Fronte sub adversa scopulis pendentibus antrum;
Intus aquæ dulces, vivoque sedilia saxo;
Nympharum domus: hic fessas non vincula navis
Ulla tenent; unco non adligat ancora morsu.
Huc septem Æneas conlectis navibus omni
Ex numero subit; ac, magno telluris amore

iyo

nisi sequeretur umbra. - 165. eminet Puget. minus bene. 166. Fronde Græv. aversa Goth. pr.— 168. Hinc f. Menag. pr. navis Heins. e Prisciano et scriptis. 169. æquora alter Rottend. ullo non emendabat Scaliger.

171. subüt Parr. et m. at m. nonnulli.

[ocr errors]
[ocr errors]

tus

[ocr errors]
[ocr errors]

:

h. e. prospectum, silvarum coruscarum ,

tremula inter intervalla luce micantium, dum vento moventur (inf. XII, 701. 2, aut ipse coruscis Quum fremit ilicibus quan

Apenninus ), et hoc nemus Virgilius ex una olea ap. Homer. 102 propagavit, tanquam ex surculo. horrenti umbra cf. sup. ad Procem. 4. Post silvas memoratur nemus : tanquam post latius , id quod partem, vel genus constituit: fere ut in Horat. I, Od. 21, 5. nemorum coma quæcunque prominet nigris silvis.

166 - 168. Hoc antrum itidem ex Homero v. 103

112. Sed apud hunc tam augusta loci facies, tam veneranda antiquitatis sanctitas', ut Virgilius ab antro ornando plane abstineret. Atqui et hoc judicium magni poetæ est. Fronte sub adversa : de interiore continentis litore (non de insula) hoc est accipiendum : quod est adversum intrantibus sinum. Nympharum domus, etiam Odys.fi, 318 de antro in insula Solis : fyda four Νυμφέων καλοί χοροί ήδε θόωκοι» (h. planities, quam ad choreas aptam diceres, et sedilia ).

168. 169. Hic, non in antro; sed, in loco inter litus et insulam, qui pro portu, seu tuta navium statione erat, in sinu pone insulam, in secessu 159 memorato. "Eyroof sy di άνευ δεσμοίo μένουσι Νήες εύσoιλμοι, όταν όρμε μέτρον ίκωνται ibid. v. 100. 101. Vides ubique Virgilium, si sententia certare non poterat, verboram ornatu cum Homero contendísse. At indicabimus et hujus ornatus líneas : Oui . 136. 'Ey die λιμήν ευορμος, ν' ου χρεώ πείσματος έστιν, ούτ' ευνας βαλέειν, ούτε πρυpirniai ércéfar etc. vides vincula' et ancoram , sed ornate : unco non alligata morsu; translato epitheto ancoræ ad morsum. Inf. XII, 274 mordet fibula. Simile Nymphæum ad Heracleæ Ponticæ agros transs tulerant veteres poetæ , quod' repetiit ex iis Quintus Cal. VI, 470 sqq. versibus non malis.

170 — 173. Septem navibus ; Una, qua Æneas vehebatur; tres. e scopulis a Tritone, tresque aliæ e syrtibus, seu vadis arenosis, & Neptuno expeditæ. Ceteras præter unam servatas mox videbimus ; fuit enim (vid. v. 381) tota classis XX. navium cf. Exc. I. ad lib. II.

.

[ocr errors]

Egressi, optata petiuntur Troes arena,
Et sale tabentis artus in litore ponunt.
Ac primum silici scintillam excudit Achates,
Suscepitque ignem foliis, atque arida circum
Nutrimenta dedit, rapuitque in fomite flammam.
Tum Cererem conruptam undis, Cerealiaque arma

175

172. Troes potiuntur tres apud Burm. cum uno Goth. at tert. spatiantur T. 173. Et fame tabentes Schol. Horat. Epod. V, 40.-. 174. At primum aliquot Burm. et ed. Junt. Hinc unus Heins. silici. præclare Heins. e melioribus libris, et e Grammaticis: vulgares libri silicis. Etiam in codd. parte et ed. Ver. male excussit. 1.5. succepit olim Servius in libris habcbat; quem v. 144. et sic alter Mentel. it. Goth. pr. et ed. Mediol. cf. Scalig. IV poet. 16. 176. er fomite Oudart. Leid. ei Hamb. pr. pro var. lect. nec hoc male; sed in f. doctius a fomite pr. Moret. fiammas aliquot Burm. et Goth. tert.

177. correplam Exc. Burm.

[ocr errors]
[ocr errors]

- 172. Præclarus versus ! Odys. €, doris et sublimitatis sunt, alia ele462, ο δ' ενταοταμοίο λιασθεις Σχοίνω gantiæ et suavitatis, quæ, ut in υπεκλίχθη, κυσε δε ζείδωρον αρουραν.

hoc et similibus locis factum, recarena ,

litus : et telluris amor te rebus etiam humilibus accomnétos, desiderium, soli attingendi modari possunt. — 176. Rapuitcupiditas. tabentes artus sale; unda que in fomite flammam , raptim marina respersos, madidos, sim- excepit lignis aridis pro fomite pliciter. Poetæ enim tabem proprie subjectis, alias fomes rapit flamde humore corrupto, mox de quo- mam, quam raptim concipit. cf. cunque, inprimis sordido. Garage Serv. Virgilium hic Theocr. Idyll. σα δε κήκιε πολλή αν στόμα σε φινάς XXII, 33; et Hymn. in Merc. v. It. Odyss. 4, 455.

no imitatum esse , locis inspec174. Reprehendit hic et in sqq. tis vix probabile habeas. inprimis 210 sqq. poetam Homius

177–179. Hic vides priscorum (Elements of Criticism. T. III, p. hominum rationem et artew panis 232. 229), quod eadem orationis conficiendi, non ingratam illam gravitate res humiles narrat, qua et injucundam cognitu hominibus, grandes et sublimes. Voluit sane qui, a quibus initiis vita humana Virgilius hoc ipso verborum or- ad hunc cultum progressa sit , natu nobilitatem tenuibus rebus

quæri sciant a philosophis, qui addere. Aliter Homerus, qui ora- humanæ vitæ annales, aut condere, tionem rebus accommodat; et præ- aut cognoscere cupiunt. fruges , ceptum sane primum in tali re est, h. e. grana, receptas, e mari serleves res leviter esse attingendas, vatas, torrent, ut exuant glumam, ụt obiter tantum lectoris animum ct facilius comminui possint, tum præstringant. Sed habet poeta frangunt saxo, ut multi populi unusquisque sæculi sui Genium, etiamnum grana saxis contundunt: cui in nonnullis est litandum; et (ef. Goguet, Origine des Loix, etc. verborum ornamenta alia splen- P. I. Liv. II art. 2 Opuscula nos.

[ocr errors]
« ZurückWeiter »