Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

Tecta; simul divom templis indicit honorem.
Nec minus interea sociis ad litora mittit
Viginti tauros, magnorum horrentia centum
Terga suum, pinguis centum cum matribus agnos,
Munera lætitiamque dii.

635

[ocr errors]

632. divom Heins. secundum Gudianum. divis Sprot. honores Montalb. et pr. Hamburg 634. Triginta alter Hamburg. in Sax. Ex. 635. centum pingues Montalb. cum m. hædos Menag. ex Ecl. I, 23. 636. Gell. IX, 14 in illo versu nihil dubium est, quin dii scripserit pro diei: Munera lætitiamque dii. Quod imperitiores, dei, legunt ab insolentia scilicet vocis istius abhorrentes. Sic autem dies dii a veteribus declinatum est, ut fames fami (igitur veteres fames , famei?), pernicies pernicii, progenies progenii, luxuries luxurii. Ita et legebat, monente Heinsio, Julius Romanus in libello de Analogia , teste Sosipatro. Occurrit eadem lectio in Servianis simul cum altera , die ,id est , diei. Commemorat etiam Pompon. Sab. cum Gelliano loco ( qui conferendus cum editis; habet v. c. extra dabantur , ubi nunc extrudebantur). N. Heins., ut hanc lectionem probaret, a se impetrare non poterat. Mihi tamen unice vera videtur : primum quidem , quod exquisitior illa lectio et eadem antiquissimæ auctoritatis , tum autem , quod lenius decurrit: mittit lauros,sues, pecudes, munera lætitiamque diei; quibus diem tam faustum ac festum exhilararent, ut hospitalibus donis fieri mos erat, quam altera : munera lætitiamque dei : quocunque tandem modo illam exponas. Munera lætitiamque dei alii jungunt, ut vinum munus et γάνος Διονύσου, χάρμα Βάκχου dictum sit; atque hoc puto leniorem orationem efficere. At alii cum Heinsio munera cum superioribus jungunt : mittit - munera, simul cum his, lætitiam dei, h.e. vinum lætificum. Nolim quidem sensu abundare; dure tamen et lyrica potius audacia mihi ita dictum videtur lætitia dei; ferrem lætitiam Bacchi. Aliter quoque gévos Borpúw, eumérou. Aliter etiam infra : Adsit lætitiæ Bacchus dator , v. 734. Ex

quo Silius Bacchi dona duxisse videtur. Sane in codd. fere dei; sic ipse Romanus; occurrit et in Servianis, et in Donati interpretatione. Et sic jam Rufius Apronianus, monente Pomponio Sabino (male in ed. Lucii die excusum est) legerat; quod sine dubio ad eam recensionem pertinet, e qua Mediceus codes

2

[ocr errors]
[ocr errors]

632. Simul divum templis indi- heroum morem Virgilii exemplo cit honorem. Si de supplicatione

non deseruit Valer. Fl. II, 650.651. diis propter felicem Æneæ hospitis Simul hospita pandi Festa jubet , adventum decreta cum Serv. Do. templisque sacros largitur honores. nato et Pomponio intelligimus , 634. Horrentia setis seu pilis , nec aliam rationem iniri posse

et terga suum pro suibus. In toto video, a more antiqui sæculi rece- loco ante oculos poeta habuit dere dicendus est poeta et deflec- Odyss. G, 59 sqq.

- 636. Mittit tere ad suæ ætatis vitam. Nam, ut Dido pecudes quæ pro munere ex toto Homero satis constat, he- sint, et quarum epulis dies hilaroicis temporibus, hospitis adven- riter exigatur : lætitiam diei. Sotu in domo statim sacrum fit, cæ- lent sic gaudia dici de rebus quæ dítur victima et ex ea epulo sacro faciunt, et Val. FI. IV, 534. Phihospes excipitur. Veterem illum neus nova miratur gaudia mense.

[ocr errors]
[merged small][ocr errors]

At domus interior regali splendida luxu
Instruitur, mediisque parant convivia tectis,
Arte laboratæ vestes, ostroque superbo;
Ingens argentum mensis, cælataque in auro
Fortia facta patrum, series longissima rerum,
Per tot ducta viros antiqua ab origine gentis.

Æneas (neque enim patrius consistere mentem
Passus amor) rapidum ad navis præmittit Achaten,
Ascanio ferat hæc; ipsumque ad monia ducat.
Omnis in Ascanio cari stat cura parentis.

645

[ocr errors]

[ocr errors]

prodiit; nam, cum in eo ab initio de esset, i rubro adscriptum est, ut dei sit. Sunt tamen et codd. , in quibus alterum occurrit; nam Pierius tres illas lectiones sigillatim e codd. laudat; et, die Dorv. Dice Parrhas. recepit quoque dii Brunck. V. C. — 639. superbee Hugen. a m. sec. interpolatrice. — 642. Vulgatum ante erat antiquæ ab origine gentis. At, quod nunc cum Brunckio V. C. dedi, antiqua ab origine gentis, obtulerant Gudianus, duo vetustiores Rottend., tres alii c. fragm. Moret.' et quatuor Burmann. cum Goth. pr. Et sic Medic. Pierii et Longob. cum aliis aliquot ap. eum. quod equidem præfero tanquam. doctius et melius; et sic jam editi nonnulli habere videntur. primaque ab o. pro diversa scriptura in alt. Hamb. ducta suæ antiqua ed. Ven. - - 643. mente apud Germanum fuere, qui legerent. male. mentem omnes libri tuentur. Mens' non consistere , sed fluctuare, dicitur , quando curis et sollicitudinibus agitatur; uti et animus vel mens quassa, concussa, conquassata. -614. ad navem Oudart. transmittit Menag. pr. permittit Moret. sec. et Græv. Burm. conj. remittit ; quod tamen metrum ferre negabat Schrader. Emendatt. præf. p. XLIII. IV. At tenendum , præmittere poetis dici ut προπέμπειν. προϊέναι pro simpl. πέμπειν. Αchaten e Grammaticis firmavit Heins. vulgo Achatem.

645. Ascanio ut ferat Venet. ipsaque pr. Moret. a m. pr. secumque ad m. d. Parrhas. ad limina Menag. pr. – 646. stat cari Montalb.

637. Jam Catullus dixerat LXI, admodum frequentato, et h. I. 46 quacunque opulenta recessit quidem factis majorum Didonis Regia -- Tota domus gaudet regali

anaglypho opere, seu extantibus splendida gaza. cf. reliqua. luxu figuris, expressis; de quo quidem præclare pro apparatu regali.

constanter cælare et cælatura dici 639. Brevitatis, utpote in narra- observavi. (cf. Antiquar. Abhandl. tione, et poeticæ elegantiæ stu- P. II p. 135.) At ducta non ad dium omissionem verbi peperit ·

opus e metallo, sed ad seriem sunt, vel instruuntur. int. autem spectat. vestes stragulas purpureas magna

645. Ferat, nuntiet omnia hæc, cum arte textas. Ostrum superbum,

quæ accidissent, ut bene jam Dosplendidum; inf. 697 et 700 au- nat. et Servius, qui idem bene ima superba et ostrum stratum. illustrat. In v. sequ. có siai pro 610. Vasa magna argentea ei au- est, vulgari verbo, cari patris , rea, eaque cælata é more veterum φίλου πατρος, h. 1. pro

amantis.

[ocr errors]
[ocr errors]

Munera præterea, Iliacis erepta ruinis,
Ferre jubet; pallam signis auroque rigentem,
Et circumtextum croceo velamen acantho,
Ornatus Argivæ Helenæ : quos illa Mycenis,
Pergama quum peteret inconcessosque Hymenäos,
Extulerat, matris Ledæ mirabile donum.

650

[ocr errors]
[ocr errors]

649. circumtexto sec. Moret, achanto scribunt nonnulli hic ut alibi. — 650. Ornata Leid. f. ex ornamenta — 651. Dum p. Menag. pr. peteres Fabric. laudat. 652. Abstulerat alii, male. Commode laudat Burm. ad Sueton. Neron. 49. ubi adde not. Ernesti et Oudendorp. Sic Gr. šuçépeiv. Eaípery. Odyss. v. 137 zóna' ós år

647-656. Apud Homerum mu- vestes tingi olim potuere , quod e nera fere çevnice hospitibus advenis Schol. MSt. N. Heins. ad Claudian. dantur ab iis , qui excipiunt; ab- p. 180 b. notavit. Calpurnius Ecl. euntes isti remunerantur v. c. Val. IV, 68 rutilum dixit, ubi Tityrum Fl. I, 660 ubi cf. not. Hoc loco cantantem rutilo spargebat acantho jubet Æneas Achalem apportare Nais. et similiter, puto, Sidoniune e navibus, quæ Didoni donet. Statius in loco ex nostro expresso palla signis auroque rigens, in- III Silv. I, 37, 38 Hic tibi (Hertextis rerum vel hominum formis cules) Sidonio celsum pulvinar ex auro. Laudant Pindari Isthm. acantho (h. e. cui intextus sit ex VI, 58. 59. Οίνοδόκον φιάλαν χρυσό purpura acanthus) Texitur, et Treoporvíay. Sed hoc illustraret pa- signis crescit torus asper eburnis. teram aureis signis horrentem , h. (Vestes apud Servium ex acantha e. asperam signis extantibus. Sed vel acanthio, spinæ genere, facrigent vestes plenæ ac densæ auro. tæ, bombycinis similes (v. Plin. Sic quoque Burm. Æn. XI, 72

XXIV, 66), alienæ sunt ab h. I. Tunc geminas vestes auroque ostro- Velamen de peplo accipiunt ;

Serque rigentes Extulit Æneas : quas vius cycladem reddit; forte quod Dido tenui telas discreverat hoc inter feminea vestimenta inrigentes togas ex

primis est lautum. Non satisfacit; duxit Claudian. I, 205. Porro vs. est κρήδεμνον , vel καλύπτρα, qua 649 circum textum croceo velamen caput et velari et, si complicareacantho , prætextum acanthi foliis, tur , coma religari poterat. Homeoram ambientibus. De acantho , rico vero more v. 650 652 (branca ursina, vel capitulorum commendatur velamen illud ab in columnis ornatu nobili herba , Helena, in cujus mundo fuerat. v. ad Ecl. III, 45, ubi in poculis Abstulerat autem

cum Helena ansæ acantho circumlitæ, ut apud ('Apgeino ‘En évrv latiore sensu, et si Ovid. Met. XIII, 701 crateris os. Spartanam, jam Homerus appelcroceum quidem ejus genus est; laverat.) Paris multas vestes et nam vulgare est flore albo. saltem ornamenta, reipennoce, quæ ipsa a semine luteo vix appellari eum cum Helena repetebant Achivi v. croceum puto; quamquam hoc Iliad. 9, 70 et al.

auro.

nostro

655

Præterea sceptrum, Ilione quod gesserat olim,
Maxuma natarum Priami, colloque monile
Baccatum, et duplicem gemmis auroque coronam.
Hæc celerans, iter ad navis tendebat Achates.

At Cyherea novas artis, nova pectore versat,
Consilia : ut faciem mutatus et ora Cupido
Pro dulci Ascanio veniat, donisque furentem
Incendat reginam, atque ossibus implicet ignem.

[ocr errors]

ουδέποτε Τροίας εξήρατ Οδυσσεύς etc. cf. Guell. - 653. Ilionæ, ut sit sceptrum Ilionce , habent Mentel. pr. duo Rottend. et Leid., nec ab eo refugit Heins. Enimvero nimis nude ponerentur tum illa : quod gesserat olim. - 656. Nec c. Goth. pr. Hac celerans alter Mentel. a m. sec. : unde Accelerans pr. Rottend. Montalb. Vrastil. Has celerans Oudart. Ascelerans tert. Moret. Vides , quam parum talibus variationibus sit tribuendum.

- 658. mutatusque Franc. - 66o. atque tenuit

[ocr errors]

653. Habes sceptrum h. e. has- Vix accedam, si , ut interdum sotam vel scipionem, insigne puellæ let , duplicem simpliciter pro regiæ, ut omnino hominum

genere magna, præclara, accipias posivel honore insignium. v.

Stat. tam. Diverso sensu geminas coroTheb. VI, 81. Sic ap. Eurip.

nas Claudian. X, 203 simpl. pro Troad. 150 Hecuba Erntopa Ilposée binis; etsi Gesn. ibi aliter. μου διερειδομένα choros se celebrasse

657. sqq. Scilicet Venus, filio dicit. Ilione e Priami filiabus fuit: suo Æneæ timens , ne Junonis y. Excurs. ad h. v.

fraude Didonis ac Pænorum vo655. Coronam intelligo duplici luntas mutetur, Didonem amore materia, h. e. diadema, nam de ejus inflammat; eodem metu imeo agitur, aureum, gemmis dis- pulsa in nuptias consentit inf. IV, tinctum , quo in monumentis, in- 107 sqq. Viderunt jam Germanus primis Italorum, sæpe deas orna- et Ursinus, in toto Veneris artitas videas. Ovid. Met. XIII, 704 ficio et machinatione Virgilium Dant pateram , claramque auro ante oculos habuisse Apollonium, gemmisque coronam. neque aliter quem cf. lib. III, 7 sqq. : inpr. dictum, quam ad Virgilii imita- 25

sq: 112 599. tionem (sententia tamen ex Ho- 659. 66o. Donis furentem , vix mero expressa Iliad. X, 470, 1.)

nisi dure admodum dicas, quamapud Valer. Fl. VIII, 235, ubi 713 Expleri mentem nequit Venus Medeam ornat : ipsa suam ardescitque tuendo. Melius ut doduplicem Cytherea coronam Donat; nis incendat reginam furentem, nam ipse Flaccus sese interpretans ut amore furat; quo Servii intersubjicit : et arsuras alia cum vir- pretatio spectat: qui simili modo gine gemmas; et paullo anteces- accipit dictum IV, 22. animumque serat similis forma : ipsa suas illi labantem Impulit. ossibus implicet croceo subtemine vestes Induit. ignem , exquisitiore forma, quam

vis v.

:

[ocr errors]

;

[ocr errors]

e.

Quippe domum timet ambiguam Tyriosque bilinguis;
Urit atrox Juno, et sub noctem cura recursat.
Ergo his aligerum dictis adfatur Amorem:
Nate, meæ vires, mea magna potentia, solus,
Nate, patris summi qui tela Typhoïa temnis;

665 Heins. propter consensum librorum edd. que vett. ac pr. Moret. utque nonnullæ edd. vide ad v. 298 et 486.—662. reversat Franc. v. IV, 3.—663. Ergo quis Goth. pr. dictis compellat un.Guelpherb. in Sax. coll. - 664. mea regna sec. Rottend. 665. vide an præstet interpungere : -- potentia ; solus --- 665. Typhoëa omnes, ipse Medic. c. fragm. Vatic. Τυφωεύς, Τυφώειος , ut 'Αχιλλεύς, 'Αχίλλειος, Ορφεύς, "Oppesos. Dubito equidem, an hoc e ex ei natum a poeta corripiatur. cf. sup. ad v. 201. Apud Serv. multi, Typhoia ; hoc est verius : ut ductum sit a Typhos , Tuos, unde Tuçcios , itaque cum Brunckio recepi. In Franciano erat Typhea et superscr. on, Typhonea; debebat saltem Typhonia, ut est in Goth. sec. Apud Clauossa implicet igni, h. e. ipsis ossi

sensu ,

h. fallaces. non enim bus ac medullis (ut de amore lo- cadit in poetam , ut mixtum adqui mos est, v. Gerda et al.) flam- venarum Phænicum et Afrorum mas inserere, immittere, insinuare: indigenarum significet. Urit inpro vulgari , admovere : dictum, festa Juno, cogitatio de Junonis ut involvere omnia flammis, in- in Æneam odiis et consiliis eam cendio ; quoniam etiam in vulgari cruciat. sub noctem : narratum de oratione flamma involvit domum. dea secundum humanum morem Quod autem donis mox afferendis quo nocte ingruente curæ recrutantopere confidit Venus, quod- descunt. Vesperi hæc geruntur v. que Dido regina , quæ cum thesauris effossis Tyro fugerat (v. 664 666. Meæ vires , 358. 363), donis illis tantopere magna potentia , splendide pro, movetur (709 sqq.), offendebat per quem ego valeo et potens Schraderum , acutum poetarum sum. Petiere hinc alii , ut Statius I judicem. Scilicet artem, qua ela- Silv. II, 137 tu , mea summa poborata erant, palla, velamen et testas; adde Ovid. V Met. 365, reliqua, et auctorem muneris, quod a poeta forte græco Virgilius Ænæam, in illis inprimis probari sumserat. Paullo aliter filii patrum putabimus.

otevos, robur , dicuntur; unde et 661. 662. Domum ambiguam Tragicorum vox ivis ducta esse Serv. incertam, in

qua

habitat videtur de filio : V. c. Eurip. mutabilis femina ; dure , Troad. 570 Astianax "Extopos iveço quidem sensu. Malim domum pro Contemtus, quo Amor Jovis fulstirpe, gente ,

Didonis dictam et mina habet , elegans poetarum et ad fraudulentum Pygmalionis in- artificum veterum lusus , suavi genium respici. Locus Æn. IV, 96, cum varietate expressus passim 97 aliter se habet. Recte itaque occurrit, etiam in gemmis, fractis jungitur ipsius adeo populi inge- quoque telis, v. c. Mus. Flor. T. vium, Tyriosque bilingues eodem II t. 16, 1 tela Typhoia , quibus

inf. 726.

mea

meo

[ocr errors]
[ocr errors]
« ZurückWeiter »