Analyse critique et littéraire de l'Énéide de Virgile

Cover
L. Hachette, 1844 - 512 Seiten

Im Buch

Was andere dazu sagen - Rezension schreiben

Es wurden keine Rezensionen gefunden.

Ausgewählte Seiten

Andere Ausgaben - Alle anzeigen

Beliebte Passagen

Seite 247 - Spiritus intus alit: totamque infusa per artus ' Mens agitat molem, et magno se corpore miscet ' Inde hominum pecudumque genus vitaeque volantum ' Et quae marmoreo fert monstra sub aequore pontus.
Seite 384 - Mantua, dives avis, sed non genus omnibus unum : gens illi triplex, populi sub gente quaterni, ipsa caput populis, Tusco de sanguine vires...
Seite 329 - Cloelia ruptis. in summo custos Tarpeiae Manlius arcis stabat pro templo et Capitolia celsa tenebat, Romuleoque recens horrebat regia culmo. atque hic auratis volitans argenteus anser porticibus Gallos in limine adesse canebat...
Seite 241 - Districti pendent; sedet aeternumque sedebit Infelix Theseus ; Phlegyasque miserrimus omnes Admonet, et magna testatur voce per umbras : < Discite justitiam moniti, et non temnere divos.
Seite 410 - At vero ut vultum vidit morientis et ora, ora modis Anchisiades pallentia miris, ingemuit miserans graviter dextramque tetendit, et mentem patriae subiit pietatis imago. ' Quid tibi nunc, miserande puer, pro laudibus istis, 825 quid pius Aeneas tanta dabit indole dignum?
Seite 490 - Ac veluti montis saxum de vertice praeceps cum ruit avulsum vento, seu turbidus imber 685 proluit aut annis solvit sublapsa vetustas, fertur in abruptum magno mons improbus actu exsultatque solo, silvas armenta virosque involvens secum...
Seite 218 - Talibus orabat dictis, arasque tenebat, cum sic orsa loqui vates : ' Sate sanguine divom, 125 Tros Anchisiade, facilis descensus Averno ; noctes atque dies patet atri janua Ditis ; sed revocare gradum superasque evadere ad auras, hoc opus, hic labor est.
Seite 350 - Remi premit aurigamque sub ipsis 330 nactus equis ferroque secat pendentia colla ; tum caput ipsi aufert domino truncumque relinquit sanguine singultantem ; atro tepefacta cruore • terra torique madent.
Seite 113 - Hos ego digrediens lacrimis affabar obortis : Vivite felices, quibus est fortuna peracta Jam sua ; nos alia ex aliis in fata vocamur. Vobis parta quies ; nullum maris aequor arandum, 495 Arva neque Ausoniae semper cedentia retro Quaerenda.
Seite 325 - Arcadii, quaeso, miserescite regis, Et patrias audite preces. Si numina vestra Incolumem Pallanta mihi, si fata reservant, Si visurus eum vivo, et venturus in unum; Vitam oro: patiar quemvis durare laborem.

Bibliografische Informationen