Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

p. 141, ix. 5

118

30

p. 134,

'

Ausus es ante oculos adducta pellice nostros

Tam bene compositum sollicitare torum ?
Heu ubi pacta fides ? ubi, quae iurare solebas ?

Me miseram, quotiens haec ego verba loquar?.
Thesea culpabas, fallacemque ipse vocabas :

Iudicio peccas turpius ipse tuo.
Ne sciat hoc quisquam, tacitisque doloribus urar,
Ne toties falli digna fuisse puter.

i 98
Praecipue cupiam celari Thesea, ne te

Consortem culpae gaudeat esse suae.
Ut puto, praeposita est fuscae mihi candida pellex; 106 a
Eveniat nostris hostibus ille color !

107 Quid tamen hoc refert? vitio tibi gratior ipso est. 111

Quid facis ? amplexus inquinat illa tuos.
Bacche, fidem praesta, nec praefer amoribus ullam 106 a

Coniugis; adsuevi semper amare virum.
Ceperunt matrem formosi cornua tauri,

Me tua: at hic laudi est, ille pudiendus amor. 108
Ne noceat, quod amo: neque enim tibi, Bacche, 106 2

Quod flammas nobis fassus es ipse tuas. [nocebat,
Nec, quod nos uris, mirum facis; ortus in igne

Diceris, et patria raptus ab igne manu.
Illa ego sum, cui tu solitus promittere caelum.

Hei mihi, pro caelo qualia dona fero !”.

[ocr errors]

50

Bacchus hears her complaint and prayer, and exalts her to the heavens.
Dixerat: audibat iamdudum verba querentis

Liber, ut a tergo forte secutus erat.
Occupat amplexu, lacrimasque per oscula siccat,
Et“ Pariter caeli summa petamus ” ait.
• Pelamus ait.

P. 139, “ Tu mihi iuncta toro mihi iuncta vocabula sumes:

Nam tibi mutatae Libera nomen erit. 107c
Sintque tuae tecum faciam monimenta coronae, 154

Volcanus Veneri quam dedit, illa tibi.” [ignes :
Dicta facit, gemmasque novem transformat in

Aurea per stellas nunc micat illa novem.

THE WIFE'S MISTAKE.
His song was still, Sweet Air! O come !
And Echo answered, Come ! Sweet Air !-MOORE,

ARGUMENT.
PROCRIS has been informed by some busy-body that her husband, Cephalus,

resting in the heat of the day in a shady covert, has been heard to call a maiden, Aura, to his side. She spies on her husband's niovements and finds out the mistake. Cephalus hears her moving in the under wood and hurls his hunting-spear in the direction of the noise, thus

innocently killing his own wife.(DE ARTE AMAT. III. 687 foll.) The story is also told in the Metamorphoses" (see STORIES FROM OviD, XVII.).

Cephalus' retreat, where, heated with the chase, he calls for the gentle breeze to come to his refreshment. Est prope purpureos colles florentis Hymetti

Fons sacer et viridi caespite mollis humus: 111
Silva nemus non alta facit ; tegit arbutus herbam :

Ros maris et lauri nigraque myrtus olent;
Nec densum foliis buxum fragilesque myricae, 119

Nec tenues cytisi cultaque pinus abest.
Lenibus impulsae zephyris auraque salubri 112

Tot generum frondes herbaque summa tremit; Grata quies Cephalo: famulis canibusque relictis 106 3 10 Lassus in hac iuvenis saepe resedit humo, “Quae” que “meos releves aestus,” cantare solebat 150

“Accipienda sinu, mobilis aura, veni.” His wife is told of it and fears a rival, and faints away in sudden grief. Wild with excitement, she rushes along the lanes till she comes near the spring. Coniugis ad timidas aliquis male sedulus aures

Auditos memori detulit ore sonos.
Procris ut accepit nomen, quasi pellicis, Aurae, 152 11.2

Excidit, et subito muta dolore fuit.
Palluit, ut serae lectis de vite racemis

Pallescunt frondes, quas nova laesit hiemps,
Quaeque suos curvant matura cydonia ramos,

Cornaque adhuc nostris non satis apta cibis. 1063
Ut rediit animus, tenues a pectore vestes

Rumpit, et indignas sauciat ungue genas. 112 .

20

Nęc mora, per medias passis furibunda capillis 115

Evolat, ut thyrso concita Baccha, vias.
Ut prope perventum, comites in valle relinquit, p. 148, E

Ipsa nemus tacito clam pede fortis init.
When she came thither, she almost repented of her coming, but, before
she could escape, Cephalus came for his wonted rest, and called the gentle
Zephyrs to his aid.
Quid tibi mentis erat, quum sic male sana lateres, 131

Procri? quis attoniti pectoris ardor erat?

Iam iam venturam, quaecumque erat Aura, putabas 30 Scilicet, atque oculis probra videnda tuis. 107 d Nunc venisse piget, neque enim deprendere velles, p.141, ix

Nunc iuvat; incertus pectora versat amor.
Credere quae iubeant, locus est et nomen et index, 150

Et quia amans semper, quod timet, esse putat.
Vidit ut oppressa vestigia corporis herba,

Pulsantur trepidi corde micante sinus.
Iamque dies medius tenues contraxerat umbras,

Inque pari spatio vesper et ortus erant :
Ecce, redit Cephalus silvis, Cyllenia proles, 123
40 Oraque fontana fervida pulsat aqua.
Anxia Procri, lates : solitas iacet ille per herbas,

Et “ Zephyri molles auraque” dixit “ades !” When Procris heard her mistake, she hurried forward to her husband's embrace, but he, with a hunter's eagerness, shot his spear into the bush and killed his wife. Ut patuit miserae iucundus nominis error, 1062

Et mens et rediit verus in ora color.
Surgit, et oppositas agitato corpore frondes 112. 125

Movit, in amplexus uxor itura viri.
Ille feram movisse ratus iuvenaliter arcus

Corripit, in dextra tela fuere manu. Quid facis, infelix ? non est fera, supprime tela ! 50 Me miserum ! iaculo fixa puella tuo est. 138 “Hei mihi!” conclamat “fixisti pectus amicum :

Hic locus a Cephalo vulnera semper habet.
Ante diem morior, sed nulla pellice laesa :

Hoc faciet positae te mihi, terra, levem.
Nomine suspectas iam spiritus exit in auras :

Labor, io, cara lumina conde manu !"
Dixit, et incauto paulatim pectore lapsus

Excipitur miseri spiritus ore viri.

107

[merged small][ocr errors][merged small]

All unawares,
Fluttering his pennons vain, plump down he drops,

dise Lost, ii. 932. Ten thousand fathom deep.-MILTON, PARADISE LOST, 11. 932.

ARGUMENT.

DAEDALUS, in order to escape from Crete, made wings for himself and his

son. He came off safe, but his son, soaring too high, melted the wax that bound the wings to his shoulders, and fell into the sea.-(DE ARTE AMAT. II. 21 foll.)

107c

Daedalus appeals to Minos to let him return home, but Minos refuses. DAEDALUS ut clausit conceptum crimine matris 114

Semibovemque virum semivirumque bovem,
“Sit modus exilio,” dixit “ iustissime Minos :

Accipiat cineres terra paterna meos.
Et quoniam in patria, fatis agitatus iniquis,

Vivere non potui, da mihi posse mori.
Da reditum puero, senis est si gratia vilis :
Si non vis puero parcere, parce seni.”

106 3 Dixerat haec. Sed et haec et multo plura licebat 118 10 Dicere : regressus non dabat ille viro.

112

140

Daedalus sets his brains to work, and, with a prayer to Jupiter to pardon his presumption, prepares wings for his son and himself. Quod simul et sensit, “nunc, nunc, o Daedale," .

“Materiam, qua sis ingeniosus, habes. [dixit 150 Possidet et terras, et possidet aequora Minos: Nec tellus nostrae, nec patet unda fugae.

1062 Restat iter caeli, caelo temptabimus ire;

121 A Da veniam coepto, Iupiter alte, meo :

106 3 Non ego sidereas affecto tangere sedes ;

Qua fugiam dominum, nulla, nisi ista, via est. 150 Per Styga detur iter, Stygias transnabimus undas. 154 20 Sint mihi naturae iura novanda meae..." [quam Ingenium mala saepe movent. Quis crederet um

Aërias hominem carpere posse vias ?

Remigium volucrum disponit in ordine pinnas,

Et leve per lini vincula nectit opus,
Imaque pars ceris adstringitur igne solutis,

Finitusque novae iam labor artis erat.

112 128

107 d

He gives Icarus his instructions : he is not to soar too high, because of the heat, nor to fly too low, lest his wings should become wet and heavy.

Tractabat ceramque puer pinnasque renidens,

Nescius haec humeris arma parata suis. Cui pater “his " inquit “patria est adeunda carinis, 30 Hac nobis Minos effugiendus ope.

143 Aëra non potuit Minos, alia omnia clausit;

Quem licet, inventis aëra rumpe meis.
Sed tibi non virgo Tegeaea comesque Bootae

Ensiger Orion aspiciendus erit :
Me pinnis sectare datis, ego praevius ibo;

Sit tua cura sequi, me duce tutus eris. 140.125 a
Nam sive aetherias vicino sole per auras
Ibimus, impatiens cera caloris erit :

132 Sive humiles propiore freto iactabimus alas,

Mobilis aequoreis pinna madescet aquis.
Inter utrumque vola. Ventos quoque, nate, timeto,

Quaque ferent aurae, vela secunda dato.”
Dum monet, aptat opus puero, monstratque moveri, {153 2

Erudit infirmas ut sua mater aves.
Inde sibi factas humeris accommodat alas, 107

Perque novum timide corpora librat iter.

110

They start successfully, but the presumptuous youth leaves his father's side and soars above him. The wax melts, his wings fall off, and he is frecipitated into the sea which stil, retains his name.

124 a

Iamque volaturus parvo dedit oscula nato,

Nec patriae lacrimas continuere genae. Monte minor collis, campis erat altior aequis : 50 Hinc data sunt miserae corpora bina fugae.

Et movet ipse suas, et nati respicit alas

Daedalus, et cursus sustinet usque suos.
Iamque novum delectat iter, positoque timore

Icarus audaci fortius arte volat.

« ZurückWeiter »