P. Ovidii Nasonis Metamorphoseon libri XV.: Bd. VIII-XV. Nebst nachträgl. bemerkungen des hrn. Prof. Ochsner, Register über die anmerk, und einer übersicht der abweichenden lesarten in Jahn's ausgabe

Cover
Hahn'sche Hofbuchhandlung, 1836

Im Buch

Was andere dazu sagen - Rezension schreiben

Es wurden keine Rezensionen gefunden.

Ausgewählte Seiten

Beliebte Passagen

Seite 461 - Est prope Pittheam tumulus Troezena, sine ullis arduus arboribus, quondam planissima campi area, nunc tumulus; nam (res horrenda relatu!) vis fera ventorum, caecis inclusa cavernis, exspirare aliqua cupiens, luctataque frustra
Seite 140 - Venerem, seu quod male cesserat illi, sive fidem dederat, multas tamen ardor habebat jungere se vati; multae doluere repulsae. ille etiam Thracum populis fuit auctor amorem in teneros transferre mares citraque iuventam aetatis breve ver et primos carpere flores.
Seite 234 - Phoebus adire potest : nebulae caligine mixtae exhalantur humo dubiaeque crepuscula lucis. non vigil ales ibi cristati cantibus oris evocat Auroram, nee voce silentia rumpunt sollicitive canes canibusve sagacior anser ; non fera, non pecudes, non moti flamine rami humanaeve sonum reddunt convicia linguae.
Seite 292 - Aeacides, caput insuperabile bello, arserat; armarat deus idem, idemque cremarat. 615 lam cinis est, et de tam magno restat Achille nescio quid, parvam quod non bene compleat urnam. At vivit, totum quae gloria compleat orbem.
Seite 457 - ... vidi ego, quod fuerat quondam solidissima tellus, esse fretum, vidi factas ex aequore terras ; et procul a pelago conchae iacuere marinae, et vetus inventa est in montibus ancora summis ; 265 quodque fuit campus, vallem decursus aquarum fecit, et eluvie mons est deductus in aequor, eque paludosa siccis humus aret harenis, quaeque sitim tulerant, stagnata paludibus ument.
Seite 229 - ... cum saepe adsiluit defensae moenibus urbis, spe potitur tandem laudisque accensus amore inter mille viros murum tamen occupat unus, sic ubi pulsarunt noviens latera ardua fluctus, vastius insurgens decimae ruit impetus undae 530 nee prius absistit fessam oppugnare carinam, quam velut in captae descendat moenia navis.
Seite 252 - Orbe locus medio est inter terrasque fretumque caelestesque plagas, triplicis confinia mundi: unde quod est usquam, quamvis regionibus absit, inspicitur, penetratque cavas vox omnis ad aures. Fama tenet summaque domum sibi legit in arce, innumerosque aditus ac mille foramina tectis addidit, et nullis inclusit limina portis. nocte dieque patet. tota est ex aere sonanti, tota fremit vocesque refert iteratque, quod audit.
Seite 192 - ... diversa locis : caput, Hebre, lyramque excipis ; et, mirum ! medio dum labitur amne, flebile nescio quid queritur lyra, flebile lingua murmurat exanimis, respondent flebile ripae.
Seite 410 - ... plausis everberat alis. et sonus et macies et pallor et omnia, captam quae deceant urbem, nomen quoque mansit in ilia urbis, et ipsa suis deplangitur Ardea pennis.
Seite 479 - Lucus erat, quem medium ex opaco specu fons perenni rigabat aqua. Quo quia se persaepe Numa sine arbitris velut ad congressum deae inferebat, Camenis eum lucum sacravit, quod earum ibi concilia cum coniuge sua Egeria essent.

Bibliografische Informationen