Abbildungen der Seite
PDF
EPUB
[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small]

L O N D I NI
APVD BLACK, YOUNG & YOUNG.

[ocr errors]

297

AG

e. 26

.

[ocr errors][merged small]

P. VIRGILII MARONIS
E NE I DO S

A

LIBER SEPTIMUS

A R G U M E N T U M Caietam, nutricem suam, Aeneas sepelit, locumque ipsum ab eius nomine Caietam appellat — 5. Inde Circes sedem praetervehitur — 24, secundoque vento ad Tiberis ostia defertur: adversoque flumine subvectus, in Laurentem agrum egreditur - 36.

Digressione de prisco Latii statu et de prodigiis, quibus Troianorum adventus denuntiatus fuerat, facta 106, pergit narrare poeta aliud ostentum comesarum mensarum ; cum Aeneas ex Ascanii verbis cognovisset, eam esse terram fatis sibi debitam; ad Latinum regem, qui eius tractus regnum obtinebat, centum oratores mittit, qui et suo nomine illi munera offerrent, et urbis condendae locum peterent. Interea castra metatur — 159. Latinus, legatione benigne audita, praeter postulata, Lariniam filiam suam, quam, ex Pami, patris sui, oraculis et ex augurum responsis, externo viro tradere iubebatur, ultro Aeneae coniugem offert 285. Interim luno, prosperis Troianorum rebus offensa, Alecto ad disturbandam pacem ab inferis evocat 340: quae primum Amatam, Latini uxorem — 405, deinde ipsum etiam Turnum furiis suis implet 434: atque inde ad Troianorum iuventutein conversa , quae tum forte venationi operam dabat, mansuetum illis cervum obiicit, Tyrrhi, armentarii regü, liberis inpriinis carum; quem cumn Ascanius sagitta vulnerasset , rustici, arreptis armis, in Troianos impetum faciunt — 510. Alecto ex superiore loco classicum canit: cadunt in eo tumultu Almon, Tyrrhi filius natu maximus, et Galesus, agricola regionis totius locupletissimus: qui cum in urbem mortui essent VIRGIL. TOM. III.

1

1

« ZurückWeiter »