Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

Per septem Capita(unico illo excepto,de quo minus convenit) sex reliquis, sex quæ in Romá præcesserant (Romá etiam Ethnica) regiminis formas indicari. Pressiùs autem hoc, et magis ad naturam Visionis, quàm siquis sic indefinitè atque indistinctè capiat pro impiorum colluvie. Hoc nobis indicium fecit, Bestia apud Danielem non dissimilis, à quo Johannes formulas loquendi non obscurè mutuatur. Illam verò apud Danielem, Pardo similem Bestiam, cui pedes ursi Dan. vii. 38. os Leonis, nemo (quod sciam) interpres aliter, quàm de Monarchia aliquâ interpretatus est unquam. Non autem quisquam ita crudè, ut impiorum nescio quam universitatem denotaret. Unde Johannes loquendi, inde desumpsit Rex interpretandi formulas suas, operam in eo suam æquo cuivis lectori probaturus. Caput, quod occisum primò, Apoc. xiii. 3. curatum est denuò, Regi est, est et Cardinali, Antichristus. Unum modò discrimen. Fabulam enim hîc occipit Cardinalis, et figmentum merum, de fictá morte Antichristi, fictá resurrectione. Quis tandem hoc illi expedivit? Quis expedire potuit? Prophetarum opus hoc, non Patrum. Nec enim tot antè centenariis quàm nasceretur, mortalium quis vaticinari potuit: nec cùm natus jam est, arte ullâ vel Astrologi prædicere, (non vel Avus Cardinalis Richardus,) non dico quid facturus, certè quidem non quid ficturus, Antichristus. Plaga verò ibi sanatur. Non sanatur autem plaga nisi seria : simulatam sanari nihil opus. Favebit æquivocationi (ut videtur) Antichristus, æquivoca hac plagá suâ, equivocá sanitate. Nos qui istis non assuevimus, Johannem hîc narrare credimus quæ facturus sit, non ficturus, Antichristus. Quantò hîc Rex rectiùs ? Caput illud, Roma, Roma Imperium, quod modò non extinctum, graviter quidem afflictum à Gotthis et Vandalis, curatá tamen plagâ ejus, vires pene pristinas pòst recepit, cùm exurgeret de novo et grandesceret in serie Paparum Romanus Antichristus. Ibi Caput, ibi plaga Capitis, plaga lethalis, ibi plagæ cura, vera, seria. Hoc siquis ad Universitatem Cardinalis quadrare faciat, jejunus sit. Posteriore verò Bestiâ adumbrari vult Prædicatores

Antichristi. Idem et Regi videtur. Clerum enim ibi Romanum intelligi, qui, quid aliud (quæso) sunt, quàm Præcones Pontificis, qui voce et scripto Vice Deum prædicant? Re ergo ipsâ vix quicquam discrepant expositiones hæ duæ. Draco, Diabolus : Bestia septiceps, Impiorum

. universitas (universitas, sed Romanoram imperio comprehensa, penes quos tum dominium universi). Nec si Ethnica ea sit (et esto Ethnica vel maximè) delicias hîc faciet

Cardinalis. Neque verò potest. Omninò ad eam MonarA poc. xvii. 9. chiam revocanda est. Septem enim hæc capita septem

colles sunt (quibus insidet urbs) Orbi notissimi. Eadem verò Bestia 17. et 13. cap. suprà docui. Caput Bestia occisum, quod ibi revixit pòst, utrique Antichristus est. Verè Caput universitatis illius impiorum. Nec de posteriore Bestia cornibus Agnum referente, lis ulla. Namque pseudo-Apostolos Antichristi referri, utrinque in confesso est. Restat Character, res ab oculis ejus abscondita : Rex retulit: quâ primùm lege jam refert etiam, ne quis (scilicet) sugillet ex parte aliquâ quam ipse posuit, nisi reponat aliam ipse, quam probare Lectori teneatur, veritati magis (nec unâ, sed) omni ex parte consentaneam.

* At de Gotthis deque Vandalis mirari subit, quòd neget, plagam Romano“ ullam Pontifici plagam intulisse.Poterantne in Italiam runt.--pag. 159. grassari totam, ut, qui in urbe Italiæ Principe tum Pon

tifex nihil de plagá senserit? Aliud illi narraret Leo, quem tanti facit, si in vivis esset, quantopere trepidârit, quàm se in omnem partem versárit, quàm omnes ingenii nervos et dicendi vim omnem intenderit, quò plagam declinaret. Quantumvis autem averterit primò eloquentiâ suâ Barbarorum impetum à civium cervicibus, secundò non potuisse. Fregit Attilam, non potuit Gensericum. Plagam accepit Pontifex, plagam gravem; urbs direpta, incensa est, Templa etiam spoliata ; et, est quisquam qui neget, à Vandalis plagam ullam Pontifici inflictam esse? Ullam Romæ ? Fac tamen non accepisse (nec id valdè ad rem refert). Accepit Imperium à Barbaris illis flagellis Dei plagam gravem : capite minutum, penè etiam attritum

B. • Gotthi et Vandali nullam

Pontifici inflixe

11.

est, nec potuit plaga illa Romam non attingere. Etsi propter scelera fortè, non quæ Christiana jam, sed quæ olim Ethnica perpetrârat.

Nec eo minùs Antichristus, Pontifex: At nullo colore Imperator; Sextum enim modo Caput Imperator, Caput, quod scribente Apocalypsin Johanne etiam tum erat. Nam Septimum, Episcopi erant, sed qui nondum degenerâssent planè, penes quos urbis regimen atque administrandi ratio, jam à translatâ Constantinopolim Imperii sede. Octavum, Pontificis erat, sed Universalis jam, sed jam Antichristi. Idem Septimum, quia visus succedere Epi- Apoc. xvii. 10, scopis Pontifex. Idem et Octavum, quia Pontifex jam plus quam Pontifex, plus etiam quàm Cæsar, qui à præcedentium Episcoporum more prisco degenerâsset in Antichristum. Namque ita memini, quod cæsum est. Caput, quodque revixit denuò, octavum censetur, et est tamen de septem. De septem ; erat enim jam tum, cùm revixit, Monarchia quædam Romana : nec mutata vel sedes, vel locus. Unum ergo de septem, quia 'Monarchia vel tum. Et octavum nihilo minùs censetur, quia non ut olim Episcopi, sed ut tum Antichristi, nova species, novum caput, quodque multum differret à cæteris : sub quo tamen reddita Romæ (seu malis, Babyloni) etiam aucta magnificentia omnis sua et amplitudo pristina. Ut etsi de numero esset illorum, naturâ differret tamen, quantum à Christiano Episcopo Antichristianus Pontifex.

[blocks in formation]

* Pontifices ado

causa.

* Simulatæ quidem plagæ Pontificem absolvimus: at B. * Verum est non adorationis, (sive ut Deus, sive non ut Deus, sed) rari, sed ut vicaVice Deus adoretur. Et hîc quidem apud homines ludere nos Dei, non

Deos.pag. . distinctione dabitur; non dabitur, ubi apud Deum agenda

Viderit tum Pontifex, an et ibi Elenchis hiisce locus, et ne vices nulle sint in adorando. Tum, quòd adorandi vocem modò dilatet, ut nihil aliud sit quàm venerari, quod hominibus adhiberi possit, præter usum in eo loquitur, penes quem loquendi norma. Habet justam venerationem quicquid excellit. Sed, Eccuinam morta

Rex sacrificium

cata, tum

con

160.

lium adhibetur jam adorandi vox, præterquam Pontifici soli? Augustone, vel Regi cuiquam, qui vicarii tamen Dei sunt? Sed ulliusne hominis honor eâ voce intelligendus venit? Solus Papa adoratur, solus adorationis et cultu et voce supra mortalium sortem effertur, quibus (præterquam huic soli) Augusta nimis adorandi Vox. Quodsi id tantùm faceretis, (quod dicitur venerari, si venerationis vox vobis foret satis, eâ contenti, non illam, quæ soli jam Deo loquendi more dicata est, in gratiam Pontificis vestri,

ità avidè invaderetis. B. * Si ostendit * Quæ verò lata adeò est adoratio, ut Papam recipiat, ad Pontifici ali- Deum jam arcta est, cui vix ulla superest præter Sacrificii quandooblatum, fortè honorem, et quæ ad Sacrificium requiruntur: ut

, aut templa di

præter istud, Deo et Papæ communia sint omnia. Pape cedimus adorari verò non sacrificatur : ne Cruci quidem, cui tamen Latriæ ut Deum.—pag.

honorem defertis; sed neque Eucharistiæ, cui Missa non fit (ne bis fiat) ut quæ, per Missam fiat. Quanquam

restrinxit hîc nimium Cardinalis. Adorare enim contingit Gen. xviii. 2. absque sacrificio : ut Abraham tres Angelos adoravit: Mag

dalena Christum, (neutrobique oblatâ hostiâ,) et Johannes A poc. xix. 10. Angelum adoravit, et ne adoraret vetitus est, cùm sacrificium

tamen nullum ei adornaret. Quisque apud vos quotidie, quæque consecratam hostiam adorant, si omnes sacrificant ei, næ Sacerdotum affatim apud vos est. Sed neque ad adorationem externam necessariò requiruntur hæc: et

Deus, vel sine hiis omnibus adoratur, et Pontifex cùm (ut [+ Vide suprà Ceremoniale † loquitur) sedere eum faciunt super Altare, Appendicem H.)

ut adorent, et quidem bis sedere, in Conclavi semel, iterum in Ecclesia S. Petri, parum abest ab adoratione Dei, parum ab Hostiæ, quæ vel in Arcâ, vel nusquam adorantur. Nec minor est Are, vel Templi necessitas, quàm Sacrificii. Etsi autem ipsi Ara non constituatur, tamen in Ara

ipse constituitur, quæ Deo (uti scit) constituta est. B. * Hoc mi- # Vos ipsi, excommunicationis censuram, fulmen soletis

Bestiæ dicere. Fulmen autem ignis de cælo. De igne itaque majori quæ Antichristum sig- convenit. Qui quidem ignis, initio solùm penes Ecclenificat, sed mi siam: nec tradi cuiquam potuit, nisi ab Ecclesiâ, cui soli

, nori quæ Anti

xxii. 9.

[ocr errors]

raculum non tribuitur

- pag.

[ocr errors]

Deinde

ut rei novæ, et

res est commu

.

Censure jus. Penes Ecclesiam (inquam) verè Agnum christo deseruit.

Non igitur. Ponprimò, pòst etiam, penes Ecclesiam, etsi falsam jam, at tifex qui fulmine veram tamen (cui successit) cornibus, id est, externâ specie terret Antichrisreferentem : ubi post Antichristum abeundo, et Draconis 160. idioma discendo, in minorem Bestiam degenerâsset. Tum, Minor ista in Majorem, vim omnem et potestatem suam transtulit: ut, quæ Minor signa priùs edidit, eadem per omnia, Major jam posset edere. Rectè, ut Antichristo signum hoc conveniat. Quamprimùm enim adolevit et valeret jam viribus Antichristus, armavit illi dextram Eclesia falsa, (Bestia minor, potestate suâ summâ, trisulco hoc fulmine,) quo percelleret quicunque Bestiæ imaginem adorare nollet, vel Characterem suscipere. * Nec nova res Censura hæc, quâ, qui in scelere obfir- B.

meminit hujus, mati, arcentur fidelium cætu, donec pudore ipso confusi Johan. miraculi ad mentem meliorem redeant. Non hæc quidem nova, at insolitæ. At exilla nova, et portenti similis, quæ Reges afflat et Regna, communicatio quæ tonat, fulgurat, permiscet Christianum Orbem, Prin- nis et nota. -cipesque, non dominatu solùm, sed et vitâ, per Emissarios pag. 160. exuit. Novus hic ignis Vaticanus est non Elementaris, sed nocentior multò; et quem ante Antichristum editum nescivit Orbis.

† Characteri opponit, primò : non enim Pontifex cui- B. + Professio quam in fronte dextrâve notam imprimit. Vide frontes, que in dextrâ, scrutare dextras Pontificiorum, nullus Character compa- accipitur. --- pag. rebit. Nec opus : Qui manu elatâ, opereve exequitur, ei 161. manus, qui palàm fronte nuda profitetur, ei signata frons est. Manus agit, frons præ se fert: qui audacter agit, fidenter præ se fert se Antichristi asseclam, perinde est, ac si utrobique notatus stigmate: Character, externæ professioni est: quâ itaque, externa professio legitimè denotatur.

| Verùm, nec ipsa hæc professio à millibus exigitur, ab B... At quot iis modò, qui de Clero sunt, vel in officiis certis positi, seu ditione ad dignitatem promoti. Imò professio eadem, gradus fortè Pontif. qui proprofessionis non idem, exigitur ab omnibus. Specialior dientiæ non posenim à Clero, et vertici infixus : at est alter, paulò magis Professio

neque in fronte

sunt in

Rom.

sunt ostendere.

fidei

« ZurückWeiter »