Carmina, Band 2

Cover
Ex officina B. Tauchnitz, 1889

Im Buch

Was andere dazu sagen - Rezension schreiben

Es wurden keine Rezensionen gefunden.

Ausgewählte Seiten

Inhalt

Andere Ausgaben - Alle anzeigen

Häufige Begriffe und Wortgruppen

Beliebte Passagen

Seite 6 - manu crepitantia concutit arma, vivitur ex rapto; non hospes ab hospite tutus, 145 non socer a genero; fratrum quoque gratia rara est. imminet exitio vir coniugis, illa mariti: lurida terribiles miscent aconita novercae: filius ante diem patrios inquirit in annos. victa iacet pietas; et virgo caede madentes 150 ultima caelestum
Seite 86 - 465 venit et ad Cyanen. ea ni mutata fuisset, omnia narrasset. sed et os et lingua volenti dicere non aderant, nee quo loqueretur habebat, signa tarnen manifesta dédit, notamque parenti illo forte loco delapsam in gurgite sacro Quas dea per terras et quas erraverit undas, (Ceres et dicere longa mora est. quaerenti defuit orbis.
Seite 5 - vindice tuti. nondum caesa suis, peregrinum ut viseret orbem, montibus in liquidas pinus descenderat undas; 95 nullaque mortales praeter sua litora norant. nondum praecipites cingebant oppida fossae; non tuba directi, non aeris cornua flexi, non galeae, non ensis erat; sine militis usu mollia securae peragebant otia gentes. loo
Seite 25 - iam Meropis dici cupiens ita fertur, ut acta praecipiti pinus borea, cui victa remisit 185 frena suus rector, quam dis votisque reliquit. quid faciat? multum caeli post terga relictum, ante oculos plus est. animo metitur utrumque, et modo, quos illi fatum contingere non est, prospicit occasus, interdum respicit ortus. 190
Seite 42 - funesti tabe veneni. torquet et immensos saltu sinuatur in arcus, ac media plus parte leves erectus in auras despicit omne nemus, tantoque est corpore, quanto, 50 fecerat exiguas iam sol altissimus umbras: quae mora sit sociis, miratur Agenore natus vestigatque viros. tegimen derepta leoni pellis erat, telum splendent! lancea ferro et
Seite 106 - virque sit altérais, poenae Medea relinquar? si faceré hoc aliamve potest praeponere nobis, occidat ingratus. sed non is vultus in illo, non ea nobilitas animo est, ea gratia formae, ut timeam fraudem meritique oblivia nostri. 45 et dabit ante fidem, cogamque in foedera testes esse déos, quid tuta times? accingere, et omnem pelle moram!
Seite 185 - effodit et, domini quales aspexerit aures, voce refert parva terraeque inmurmurat haustae, indiciumque suae vocis tellure regesta obruit, et scrobibus tacitus discedit opertis. creber harundinibus tremulis ibi surgere lucus 190 coepit et, ut primum pleno maturuit anno, prodidit agricolam. leni nam motus ab austro obruta verba refert, dominique coarguit aures. Ultus abit Tmolo liquidumque per ae'ra vectus
Seite 164 - per Chaos hoc ingens vastique silentia regni, Eurydices, oro, properata retexite fata, omnia debentur vobis, paulumque morati serius aut citius sedem properamus ad unam. tendimus hue omnes, haec est domus ultima; vosque vicit Amor, supera deus hic bene notus in ora est: an sit et hic, dubito. sed et hic tarnen
Seite 85 - 395 usque adeo est properatus amor, dea territa maesto et matrem et comités, sed matrem saepius, ore clamât, et ut summa vestem laniarat ab ora, collecti flores tunicis cecidere remissis. tantaque simplicitas puerilibus adfuit annis: 400 haec quoque virgineum movit iactura dolorem. raptor agit currus, et nomine quemque vocando exhortatur equos, quorum per colla iubasque excutit obscura tinctas
Seite 110 - fréta, nubila pello nubilaque induco, ventos abigoque vocoque, vipéreas rumpo verbis et carmine fauces, vivaque saxa sua convulsaque robora terra 195 adiutrixque venis cantusque artisque magorum, quaeque magos, Tellus, pollentibus instruis herbis, auraeque et venti montesque amnesque lacusque, dique omnes nemorum dique omnes noctis, adeste! quorum ope, cum volui, ripis

Bibliografische Informationen