Abbildungen der Seite
PDF
[ocr errors]
[ocr errors]
[merged small][graphic][merged small][ocr errors]
[ocr errors]

Janem Wołuckim, matka Pawła biskupa Kujawskiego. N. Ołtarzewski na Podolu, żyje 2do voto z Ludowiką Orzeszkowną.

Omański9 w województwie Krakowskiem. Władysław Omański roku 1705. podpisał konfederacyą Krakowską. Omakowska była za Jędrzejem Kiińskim.

Omelański. Ziemianie Wołyńscy w roku 1528. Jacko i z bratem swym Omelański i Hurko, o których świadczy Metryka Wołyńska.

Omęta9 w województwie Trockiem, Jakób, Mikołaj, Grzegorz 1632. podpisali elekcyą Władysława Króla. Mikołaj Ometa 1648.

Omieclński herbu Junosza, w ziemi Stężyckiej i na Wołyniu. Jakóba Omiecińskiego i Marcina nagrobki widziec w Konstantynowie na Podolu, drugich w Jezupolu u OO. Dominikanów, Sebastyan z Brzozdowskiej spłodził synów i córki. Jan mąż rycerski: Marcina syn Krzysztof, córki, jedna Ewa Skowieska, druga Zeromska. N. miał za sobą Dąbrowską herbu Kuszaba, Marcin Chycką. Są także Omiecińscy w księztwie Litewskiem, ale niewiem czy tego herbu. Łukasz Omieciński skarbnik Czerski, zona jego Eleonora Jeziorkowska herbu Radwan, z Drohojewskiej urodzona, z tej syn jego Ignacy w zakonie naszym te mi czasy, córka zaś Anna Rozalia, urodziła się dnia 5. Grudnia w roku 1709. w Ponikowcach, w Brodach zaś na Wołyniu ochrzczona, zaraz od dzieciństwa swego, znaczne świątobliwego dalszego życia znaki pokazała, kiedy w Środy, Piątki i Soboty, piersi sać niechciała, a w płaczu nie możono jej było prędzej utulić, jako figurą ukrzyzowanego Jezusa. Z dzieciństwa zaraz nauczywszy się Godzinek o Niepokalanem poczęciu Matki Boskiej, o imieniu Jezusowem, Rozańca, i o męce Chrystusowej modlitew S. Brigitty, w zwyczaj sobie aż do śmierci wniosła, aby ich codzień odmawiała, zkąd zasłuzyła to sobie, że gdy w ciężką niemoc zapadła, a lekarstwa żadne pomoc nie mogły, i już prawie ostatniej życia czekała godziny, święta ją w tej chorobie nawiedziła Brygitta, i spytała się jej, Chceszli prawi, żebyś uzdrowioną została? Na co Anna, Chce o Święta Panno, zaczem wziąwszy ją za rękę święta, rzecze: Otoś juz uzdrowioną została, ale żebyś córką mają została, która obiecując to uczynić, zdrową się być uznała, i nazajutrz, ze wsi Nakwasz, do Podkamienia pół mili pieszo poszła, na dziękczynienie Bogu za to dobrodziejstwo, kędy przed obrazem Matki Boskiej, ślubem się prywatnym czystości Bogu na wieczną służbę obowiązała, a oraz mocne postanowienie

« ZurückWeiter »