Abbildungen der Seite
PDF

żadnemi nie o bo wiązałam cię, ale tylko żądza moja była, zebyś raczej w duchownym pobożnym stanie P. Bogu służył, obróciwszy na chwałę Bożą, dobra odemnie tobie zostawione. W czem racz cię P. Boże ratować, i sprawować według1 woli świętej swojej Amen. W tymże czasie kwitnął N. z Sprowy Odrowąż starosta Opoczyński, który mial za sobą Annę Łaską wojewodzankę Sieradzką Stanisława córkę. Paproc. o herb. fol. 465. Odrowążowna z Gostynia Anna, była za Bardzkim Maciejem stolnikiem Poznańskim.

Inni Odrowążowie pisali się z Szczekocina, albo z Dąbna. Z tych słynęli, Jan z Szczekocina kasztelan Lubelski 1366. Piotr kasztelan także Lubelski w roku 1370. Jan kasztelan Lubelski w roku 1413. i 1428. Jan stolnik Sendomierski, i starosta Lubelski, podpisał list Kazimierza Króla dany miastu Lubelskiemu 1445. u Łask. w Statucie 1458. fol. 68. ten u Opoczki z Witoldem wielkim książęciem Litewskim, siła a mężnie dokazywał, o czem Kromer- lib. 22. Kazimierza Króla chojnie w Lublinie przyjmował 1447. r. Długosz. Jan podkomorzy Lubelski 1438. na liscie Jagiełła danym miastu Lubelskiemu. Bielski w roku 1427. fol. 328. wspomina dwie siostry rodzone z Szczekocina, Katarzynę i Elżbietę, Piotra i Dobka Szczekockich, a w następującym roku pisze, że Piotr z Zawiszą czarnym, za Zygmuntem Cesarzem przeciwko Turkom nad Dunajem mężnie się bijąc, dostał się w niewolą, wszakże potem z tej niewoli był wykupiony. Piotr Woda z Szczekocina podkanclerzy koronny 1438. u Łask. w Statucie fol. 129. i w roku 1451. u tegoż fol. 84. zginął pod Chojnicami 1454. r. Dobiesław podstoli Sendomierski, Paweł starosta Olsztyński, Zawichojski i Łukowski , Henryk starosta Lubelski w roku 1462. kwitnęli. Bartłomiej którego syn Jakób z Szczekocina albo z Dąbna, kasztelan Krakowski umarł 1490. r. w Mogile gdzie zdawna dom Odrowążów grób swój miał, pochowany z nagrobkiem, i napisem i herbem Odrowąż: Paprocki i Okolski już go pod Rawiczami Dębińskiemi, już pod Odrowążami kładą, za któremi i ja idąc, mówiłem o nim obszerniej pod Dębińskiemi, atoli i z nagrobku, i z jego podpisu tak u Paproc. jako i u Okol. położonego, w którym z inszemi Odrowążami, potwierdzał fundacją klasztoru Mogilskiego 1462. r. poznać, że był Odrowąż, poznać i to, że jedenże był ten, co był podskarbim koronnym, co i kasztelanem Krakowskim, ale z podskarbstwa koronnego, postąpił na pieczęć, z tej na województwo Sendomierskie, a nakoniec na kasztelanią Krakowską. Był i drugi Jakób z Dąbna, kanonik Gnieznieński w r. 1443. tak się podpisał na dekrecie, u Damal. w zy

[ocr errors]
[ocr errors]

Bębnowski,

Białaczowski,

Blaszko wieki,

Buchta,

Burkacki,

Cedrowski,

Chlewicki,

Chreptowicz,

Chwałkowski,

Duracz,

Godowski,

Gorski,

Gostwicki,

Jaczynic,

Jeleński,

Kamieński,

Kapusta kniai,

Karśnicki,

Herbowni.

Kietliński,
Konecki,
Krzt/s zkowski,
Kuliński,
Kurzański,
Litawor,
Łuskina,
Mies zkowski,
Miliecki,
Minkietaicz,
Mniewski,
Pacanowski,
Pawłowicz,
Pękalski,
Pieniązek,
Ploszowski,
Pniewski,
Potempski,

Małachowski, Wielądtk i inni następujące familji podają, jako tego herbu używające:

Abratowicz, Przedwojewski,

Minoski, Wilkowski, Niektórzy jednak tu położeni, z tą odmianą herbu Odrowąz używają, że na strzale pół krzyża przydają, od lewego boku, a w hełmie ogon pawi bez strzały kładą: i takim się pieczętują Jeleńscy w księztwie Litewskiem. Drudzy jako Łuskinowie Zaranowscy w temże księztwie , cały krzyż przez strzałę kładą, a w hełmie trzy pióra strusie. Inni jako Zabowie tamże w Litwie, dwa krzyże przez strzałę równe sobie pod żeleźcem jej noszą, w hełmie zaś trzy pióra strusie. O każdym z tych na swojem mówi się miejscu.

Odrowski herbu Pomian, w Prusiech świadczy o nich MS. o Familiach Pruskich, Iuboó tak Paprocki jako i Okolski ich opuścili.

Konstytucya sejmu roku 1642. nakazuje ziemi Halickiej repetycyą Zł. 3910. z poboru u sukcessorów Olbrychta Odrowskiego poborcy Halickiego pozostałych. — Vol. Ir. fol. 39. —

Odrwolff herbu Bibersztein na Szląsku, to jest są ucięte rogi jelenie, z sobą u spodu złożone, na hełmie sześć piór strusich, ten herb Paprocki w Sztambuchu Slęzkim przypisał Janowi Odrwolff sędziemu ziemskiemu Opolskiemu i Raciborskiemu, i jego synowi Janowi de Stradomie dolne w roku 1607.

Potrykowski,

Pruszkowski,

Przedworski,

Ptaszyński,

Siedlniski,

Sprowy,

Strasz,

Sczekocki,

Sypniewski,

Szydłowiecki,

Wunikowski,

Werda,

Wilkoński,

Wizgerd,

Wolski,

Wysocki,

Żaba,

Zaranowski.

Wssogerd,
Wyssegerd.

Odrzechowski Uołobut herbu Sas, i o tych nasi pisarze milczą, atoli w Przemysłkiej ziemi kwitną.

Odrzywolski herbu Nałęcz. Z tego się piszą Odrzywoła, co jest w Radomskim powiecie, co znać i z nagrobków ich w kościele Odrzywolskim wystawionych. Z tych Dobrogosta Czarnego z Odrzywoła starostę Radomskiego, wspomina Bielski fol. 290. że pod Kozienicami na Wiśle most stawiał, w roku 1409. N. miał za sobą Podlodowską siostrę starosty Radomskiego. Paproc. fol. 125. Jan 1587. podpisał ustawy zjazdu Pokrzywnickiego. Constitut. fol. 427. Adam 1632. r. w województwie Sendomierskiem. Abraham Mikołaj dziedzic na Odrzywole, mąż rycerski, czego dał dowody w Węgrzech, Inflanciech i na Podolu, zakrystyą przy kościele Odrzywolskim wymurował, umarł 1640. jako świadczy tamże nagrobek jego; wszakze juz temi czasy, dobra dziedziczne ich Odrzywół, już się w cudzych rękach znajdują. Jan kasztelan Czerniechowski, starosta Winnicki i Żydaczewski, żona jego Anna Czuryłowna, pięćdziesiąt tysięcy naznaczyła na wymurowanie kościoła naszego Winnickiego, sam zaś konwentowi Winnickiemu OO. Dominikanów folwark darował z młynem i z stawem. Okol. Russ. Flor. Jol. 98. Był to mąz wojenny, rycerskich dzieł początki założył pod Szymonem Kopycińskim marszałkiem niegdy związkowym; pod Cecorą potem z Zółkiewskim hetmanem z razu, mężnie się stawił, atoli potem, widząc nieprzebyty sztych zguby, który i hetmana i wojsko nasze czekał, zawczasu z Stefanem Chmieleckim ostatniej klęski uszedł; przecież potem od Cecorskiej, aż do Batochowskiej kampanji, we wszystkich okazyach pięknego serca dał dowody, osobliwie jednak pod Korsuniem, gdzie Tohajbega na siebie nacierającego, odważnie zrzucił; lewem skrzydłem wojska na ten czas rządząc; wszakże tam w niewolą od Kozaków i Tatarów wzięty, i do Tauryki był zaprowadzony. Pastor. Hist. Plen. lib. 1. et Kochow. Wyszedłszy z niewoli, gdy znowu pod Batowem za ojczyznę piersi swych nadstawia, tamże poległ w lat życia swego blisko ośmdziesiąt. Potoc. Centur. fol. 132. Antoni stolnik Latyczowski pod Krosnem, człowiek wojskowy, bracia jego Mikołaj i Jędrzej, po których zostali sukcessorowie.

Odrzywolski herbu Rogala w Mazowszu, tak o nich pisze Paproc. Do tych rozumiem należy Piotr Odrzywolski 1578. r. poborca w ziemi Czerskiej. Constit. fol. 353. Jan w ziemi Warszawskiej 1674. r. N. Mikołaja Leszczyńskiego małżonka 1560.

Odwaga herb, patrz Konopacki.

« ZurückWeiter »