Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

v. g. Pherecr. Athen. VI. p. 263. B. Aristoph. Av. 523. ubi vide Scholiastam. Mavía est serva, ancilla, Ran. 1341. Thesm. 728. Cf. Brodæum ad Anth. Gr. III.

p.

341. * “Sequentibus verbis designatur ea pars fori, ubi reperiri queant invitati. Ito in forum ad Hermas, ubi solent frequentes esse tribuum magistri. Diversorum morum homines diversis in locis et urbis aut fori partibus soliti convenire: quod docet eximie Plautus in Curculione; scena Ædepol nugatorem lepidum. [IV. 1.] Noti autem sunt Atheniensium Hermæ. et statuæ illæ äkwloi, quas in foro, aut non procul neque a foro neque a gymnasio, fuisse positas ex Pausania discimus. Ad Hermas ventitasse, ait, invitatos, quos appellat purápxovs, quasi præfectos tribuum.CASAUBON. .

Vide n. seq.

6

5 « Athenis id fuit non contemnendæ dignitatis nomen. Aristophanes Avibus: [798.] ως Διϊτρεφής γε πυτιναία μόνον έχων πτερα | ηρέθη φύλαρχος, είθ' ίππαρχος.” CASAUBON. Ιd. Lysistr. 561. νη Δ' εγω γούν άνδρα κομήτην φυλαρχούντ' είδον εφ' ίππου | ές τον χαλκούν κ. τ. λ. Suidas: Φύλαρχος, ο κατα φυλην εκάστην του ιππικου άρχων, υποτεταγμένος δε τω ιππάρχω. Lex. Rhet. Bekker. p. 313. Φύλαρχος: ο κατα φυλήν εκάστης της ίππου άρχων φύλαρχος καλείται. ήσαν δε δέκα τον αριθμόν, υποτεταγμένοι τω ιππάρχω. Quatuor olim fuisse φυλάρχους, eorumque numerum ad decem usque a Clisthene auctum esse, docet Herod. V. 69.

Meletậ, usu insolentiori, exercet, docet, Angl. trains, practises. Ηesychius: Μελετα. ασκεί. Cf. Ρlat. Ηipp. Maj. p. 137. Heindorf. "Αταρ μή τι κωλύω μιμούμενος εγω εκείνον, εαν σου αποκρινομένου αντιλαμβάνομαι των λόγων, ίνα ότι μάλιστα με εκμελετήσης. Usitatius μελετάν est discere, meditari. Sic Plato ibid. p. 134. ώστ' έγωγε δι' αυτούς ηνάγκασμαι εκμεμαθηκέναι τε και μεμελετηκέναι πάντα τα τοιαύτα. Ιdem ibid. p. 136. ακούσας και μαθων και εκμελετήσας ιέναι πάλιν επί τον έρωτήσαντα. Μox colo punge post καταβαίνειν.

1 Vulgo τoυψον, prout scriptum Aristoph. Eq. 1027. 1102. Vide Thiersch. Gr. Gr. § CCXLIII. 18.

* « ώπτηται Casaubonus.” DINDORF. Nempe ob ήρπασται, quod sequitur. Sed recte se habet vulgata. Coqui celeritatem optime exprimit temporum diversitas : assantur ; rapta sunt. Ad χναύρ', (χαύνω corrupte Αld. non χαύνω, prout scriptum apud Dindorfium ; xvav' Schweigh. quæ vox nauci est) a Dindorfio feliciter repositum, confer supra Pherecratis Fragm. III. 16.

Σ

LO "Consentaneum videri debet, ut verbum dalapotouei comice hic positum statuamus, pro tous róuous (quos modo nominaverat) dia to laipov ãyelv, frusta carnium per gulam agere, id est deglutire.SCHWEIGHÆUSER. Duram sane interpretandi rationem, et analogiæ prorsus adversantem! Verbum lapotope proprie est jugulum incidere, jugulare; at dalamoroueñv hic idem valere videtur ac diaptapeîv, quod affine et proprium coquorum verbum fuit, teste Casaubono, qui citat illud Anaxandridæ apud Athen. Χ. p. 455. F. αρτίως διηρτάμηκε, και τα μεν διανεκή | σώματος μέρη δαμάζετ' εν πυρικτύποισι γας. De voce διαρταμεϊν consulendus est Blomfield. Glossar. in Æsch. Prom. V. 1059. Similiter édevòpotóumoe vw Tov, tergum exscidit et vastavit dixit Aristoph. Pac. 731. cum δενδροτομέω proprie sit arbores eascindo, et τοξoποιείν τας οφρύς, supercilia contrahere, Lysistr. 8. cum rogoroiéw, proprie sit arcus conficio.

10 «Εustathius p. 1719, 43. το κρατήρ δ' εξερροίβδητοίνου ίσον to é Enutiñon kai čew ríbov épávn.” DINDORF. Locum citavit Porsonus Advers. p. 114. Voces kpatrio é čeppoißent' oĽvov verte Anglice: a bowl of wine is drawn from the cask. Quam interpretationem veram esse, ostendunt quæ protinus sequuntur, mpóroois xwpei, Angl. the toasts are going round. Male igitur vertit Schweighæuserus: vini craterem jam dum exhaustum : procedere potum. Nam si vini crater exhaustus fuerit, qui, quæso, fieri potuerit, ut potus procederet?

11 «λείπεται aut corruptum, aut transponendum πρόποσες χωρεί κόρδαξ λείπεται. ακολασταίνει | νους μειρακίων” DINDORF. σκόρδαξ (sic libri, cum MS. P. kópoaf MSS. B. C.) Aenetai, akol. etiam Morelius, cui nota fortasse synapheæ natura fuit ex Nicolao Brissæo Montivillario, Terentiani Mauri commentatore et emendatore, cujus opus impressum est Parisiis apud Simonem Colinæum A. D. 1531. Vide Facc. et Forc. Lex. ed. Lond. in Anapæstum. Morelium, more suo, exscripsit Hertelius. “NÉMETAL okópoať, ni valde fallor, alicubi Porsonus.” DOBR. Ante Porsonum omnia hic tenebris obsita sunt. Locum vel amplius illustrabit Alexis apud Athen. ΧΙV. p. 663. C. D. τούψον λαβούσαι τουτο ταπεσταλμένον | σκευάζετ', ευωχείσθε, προπόσεις πίνετε, λέπεσθε, ματτυάζετε. Vide Eustath. ad Od. E. 78. p. 532. 32. Bas. Vox autem okópoať Lexicis deest. Vide n. sequentem.

12 dkolarTaível, lascive et petulanter agit, ad lasciviam fertur, lascivit. Aristoph. Av. 1226. vueis d' oi Deol | dkolaotaveite. ubi Schol.

ακόλαστα και άτακτα πράξετε. Suidas : 'Aκολασία, και ακολασταίνω, το μωραίνω. ubi, pro 'Aκολασία, legendum videtur 'Aκολαστέω, et μωραίνω idem significat quod αφροδισιάζω. Suidas in 'Ανόητα: μωραίνειν γαρ το αφροδισιάζειν έλεγoν. Lex. Seg. Bekker. p. 368. Ακολαστανείτε 'Αριστοφάνης είπεν ομοίως το σημανείτε. ubi, pro σημανείτε, legendum, ni fallor, μωρανείτε. Suidas: Λυδος εν μεσημβρία παίζει. επί των ακoλάστων, ως ταύταις ταις ώραις των Λύδων ακολασταινόντων. οι γαρ Λυδοί κωμωδούνται ταϊς χερσίν αυτων πληρούντες τα αφροδίσια. η δε παροιμία αύτη, ομοία τη Αιπόλος έν καύματι επειδη εν ταις τοιαύταις ώραις οι αιπόλοι ακολασταίνουσι.

13 « πάντως δ' ένδον τα κ. Jacobs. Malim, πάντ' έστ' ένδον τ. Deinde, χάσκεις, ούτος (Schw.) βλέψον δευρί. πως αυτά φράσεις ; (MSS.)” DOBR. Si vulgatum stare possit, suppleas licet otpépovol, vel pétrovƠI. Sensus est: et omnes omnia intus sursum deorsum vertunt. Esch. Εum. 647. τα δ' άλλα πάντάνω τε και κάτω στρέφων τίθησιν. Ιd. apud Αthen. IX. p. 375. Ε. δονούσα και τρέπουσα τύρβάνω κάτω. Εurip. Herc. F. 1309. άνδρΕλλάδος τον πρωτον αυτοίσιν βάθροις | άνω κάτω στρέψασα. Obiter corrigendum est Epigramma apud Laertium in Vita Ηeracliti: Ηράκλειτος εγώ τι μ' άνω κάτω έλκετ’ άμουσοι ;Sic legendum. Vulgo corrupte τί με ών κ. quod in τί με ώ κ. mutatum reperio in Anth. Gr. edd. Ald. H. Steph. et Brod. Ceterum Schweighæusero videtur obscoena quædam huic loco subesse sententia. Cf. Aristoph. Thegm. 216. Ad formulam βλέψον δεύρο, sequentia attulit Casaubonus. Soph. Trach. 402. ούτος, βλέφ' ώδε. προς την εννέπειν δοκείς ; Ιd. Ed. R. 1121. ούτος συ πρέσβυ, δευρό μοι φώνει βλέπων | όσαν σ' ερωτω. Ρlaut. Amph. II. 2. 118. Sosia age: me huc adspice. Id. Capt. III. 4. 38. Quæso hercle, agedum adspice ad me. Id. Most. IV. 3. 32. Quæso edepol, huc me specta, et responde mihi. Et V. 1. 56. Surge, ne nugare, adspicedum contra me. Adde Amph. II. 2. 146. Age adspice huc sis nunc jam.

14

πρόσεχε absolute pro πρόσεχε τον νούν. Vide Bos. Ellips. Gr. p. 323. Plene Aristoph. Thesm. 25. βάδιζε δευρί και πρόσεχε τον νούν. Εt 381. σίγα, σιώπα, πρόσεχε τον νούν. Ιd. Eq. 1009. άκουε δη νυν, και πρόσεχε τον νουν έμοί. Photius: Προσέχειν: αντί του ακούειν καθόλου τιθέασιν. Εodem modo πρoσίσχε usurparunt antique comedie scriptores. Photius: Προσίσχε: το πρόσεχε Κρατίνος: Και μη προσίσχε βαρβάροισι βουκόλος και Εύπολις: Προσίσχε τον νούν τηίδε. Sic et Latini. Plaut. Bacch. IV. 9. 69. Adworle

igitur. Terent. Hec. II. 2. 25. Nam postquam attendi magis. ubi vide Donatum. Plene Plaut. Mil. II. 1. 170. Nunc huc animum advertite umbo. Terent. Eun. Prol. 44. Date operam, et cum silentio animum attendite. Ita MS. pro vulgato animadvertite, et recte, suadente canone critico, qui præcipit, eam, quæ inusitatior est, lectionem, ceteris paribus, alteri anteferendam esse.

15..“ actws Jacobsius. oỦtos, ad sequentia referendum, Casaubonus.” DINDORF. Ceterum omnia post v. 23. servulo tribuit Cumberlandius in versione ; quod multum profecto salis in se habet, sed e Græcis non est eliciendum, id quod patet ex. v. 24. Morelium, ut credibile est, secutus est, qui, cum litera capitali, scribit, Avčík' épô K. 7. 1. et in versione Latina, Statim dixero &c. Tardioris plane ingenii fuit servulus iste, de quo in Ephemeride quadam abhinc biennium sic lepide scriptum est: A young man some time since arrived at a certain inn, and after alighting from his horse, went into the travellers' room, where he walked backwards and forwards for some time, displaying the utmost selfimportance. At length he rang the bell; und upon the waiter's appearance gave him an order nearly as follows. Waiter!" The waiter replied, Sir. I am a man of few words, and don't like to be continually ringing the bell and disturbing the house ; I'll thank you to pay attention to what I say.The waiter again replied, Yes, Sir.« In the first place bring me a glass of brandy and water (cold) with a little sugar, and also a tea-spoon : wipe down this table, throw some coals on the fire, and sweep down the hearth: bring me a couple of candles, pen, ink, and paper, some wafers, a little sealing-wax, and let me know what time the post goes : tell the ostler to take care of my horse, dress him well, stop his feet, and let me know when he's ready to feed ; order the chambermaid to prepare me a good bed, take care that the sheets are well aired, a clean nightcap, and a glass of water in the room; send the boots with a pair of slippers that I can walk to the stable in; tell him I must have my boots cleaned, and brought into the room tonight, and that I shall want to be called at five o'clock in the morning; ask your mistress what I can have for my supper ; tell her I should like a roast duck, or something of that sort ; desire your master to step in, I want to ask a few questions about the drapers of this town.The waiter answered Yes, sir,and then went to the landlord and told him a gentleman in the parlour wanted a great many things, and amongst the rest he wanted him, and thut was all he could recollect.

16

17

19

| θύννου

Supple κέλευε, quicum consentiat, quod sequitur, καθ' έκαστα λέγων.

τω τε μαγείρω μη λυμαίνεσθαι, Αngl. and not to mar the erertions of the cook, h. e. and not to spoil the dinner. Perit enim (dicta sunt Casauboni) multis cibis sua gratia, nisi opportune comedantur.

18 Colo potius opus est post λεγων, respectu habito ad sequentia, βολβος, ελάα, κ. τ. λ.

Supple rápeoti. Cf. supra Pherecratis Fragm. III. 17. Eubulus Αthen. VΙΙ. p. 330. C. προς τούτοισιν δε παρέσται σοι τέμαχος, κρέα δελφακίων. Epicharmus Sirenibus apud Αthen. VΙΙ. p. 277. F. οΐμοι μοι τάλας | περί σαμά με καλούσα κατίσκα λέγει φων των κακών, | δ και παρα τρίγλας τε και πάχηα καμίαι δύο | διατεταγμέναι μέσαι, φάσσαι τε τοσσανται παρης | σκορπίοι τε. Sic hodie legitur hic locus, omnium Epicharmeorum longe corruptissimus. Lege omnino: οΐμοι μοι τάλας, | περί σαμά με καλούσ' άκοιτίς κα λέγοι Φου των κακών, | όκκα πάρα τρίγλαι τ' Ιωνικαί παχήαι καμίαι διατεταγμέναι μέσαι, φάσσαι τε τοσσαυται πάρα | σκορπίοι τε. ! mihi, mihi misero, circa horam prandii me vocans uxorcula clamabit O! factum male," quando et mulli adsunt Ionici, et pingues amiæ, in medio dispositæ, palumbique tam multi adsunt, et scorpii pisces. Voces poũ TW KAKWv vertas licet Anglice: fie upon thee! vel, out

Scilicet in secundo versu, pro corruptis καλούσα κατίσκα, dedi καλούσ' άκοιτις κα, vix una literula immutata, (de α et οι confusis vide Porson. ad Eurip. Phen. 1358. Med. 44. 675.) et λέγοι scripsi, favente etiam MS. B. Tertius versus sic se habet in Aldina: δ και παρα τρίγλας τε και * πάχηα καμίαι δύο. Casaubonus όκκα πάρα τρίγλαι optime edidit, ceteris intactis ; qua emendatione (ut videtur) recepta, pro πάχηα καμίαι, παχηαί γ' αμίαι legendum esse censuit Kæn. ad Gregor. p. 261. spondeo in quintam sedem immisso. Adde quod prima in duia brevis est. Sic γόγγρων παχήων dixit Epicharmus Αthen. VΙΙ. p. 312. C. Equidem, πάχηα in παχηαι mutato, vocem δύο in fne versus delendam putavi, quod ex δια in διατεταγμέναι refuxisse videtur. Archippus Athen. 1. c. ότε δ' ήσθες αμίας παχείας. Unde amiam apparet non ex piscibus majusculis fuisse, ut vix et ne vix quidem duæ tantum mensæ imponi recte dicerentur. Quod ad Ιωνικαι attinet, ultimam ejus vocis pro και conjunctione accepisse videtur somnolentus librarius, literasque iwi, a se parum intellectas, malo omine exstirpasse. Τρίγλας Ιωνικας Grecis in deliciis fuisse testatur Pollux VI. 10. In v. 4. trapniv est lectio Aldi, quod in.

upon thee!

« ZurückWeiter »