Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

1

2

Euphronis al. Diphili Gesnerus in Stobæi margine. phroni tribuit Trincavellus, Diphilo autem Gaisfordius, cum MSS. A.B. Cum priore Fragmento connectit Hertelius p. 630. qui tamen illud, quæ ea hominis inconstantia est, Diphilo tribuit p. 214.

έργον, vel έργον έστι, difficile est. Photius: "Έργον ειπείν: χαλεπον ειπείν. Vide Dobrei Advers. Τ. ΙΙ. p. 271. Philippus apud Stob. Τ. 113. 17. πύκτη τεπιτιμαν ουδέν έργον μαχομένω. Μenander ibid. Τ. 43. 31. έργον έστι, Πανία, | μακραν συνήθειαν εν βραχεί λύσαι χρόνω. ubi Φανία, et βραχεί, pro εν βραχεί, dedit Porsonus Advers. p. 291. Deest locus Grotio in Florilegio, notante Porsono: habet tamen Exc. p. 759. ubi Φανία et βραχεί diserte scriptum est. Quod Porsonum fefellit. Ita etiam Clericus p. 270. Vide infra ad Menandri Fragm. III. n. 2.

3 Vulgo εν ημέρα δε μια δ. sed μια deleri Jussit Porsonus Advers. p. 303. quod et omittunt MSS. Voss. Arsen. A. Maximus, Frob. Vide Gaisfordium. Grotius: εν ημέρα δε μια διαφορεϊν.

V.

Καινους πορίζου πρός με προς θεων' θεούς,
άνα τους παλαιούς μή επιορκής πολλάκις.

ΘΕΩΝ ΑΓΟΡΑι.

Apud Stob. T. 28. 11.

[ocr errors]

1 Malim sic distinguere: πρός με, (vel προς έμε) προς θεών, et mox μη 'πιορκής. Vulgo corrupte πρός με θεών, quod in πρός με των θεών mutavit Hertelius, qui totum versum sic vertit: Νουος mihi ex diis suppedita deos. Após fue verte Angl. in your transactions with me, προς θεων fore heaven! Quanquam suspicor legendum esse: προς σε των θεών, per deos te oro, de

qua

formula consulendi sunt Valcken. ad Eurip. Phæn. 1659. Monk. ad Hipp. 603. Æque bene Graeca sunt προς θεων et προς των θεών: sed alterum magis comicum est. Vide Porson. Tracts p. 302. Soph. Cd. R. 326. uni, προς θεων, φρονων γ' αποστραφης. Αristophon Athen. IV. p. 161. Ε. προς των θεών, οιόμεθα τους πάλαι ποτέ | τους Πυθαγοριστας γενομένους ούτως ρυπαν | εκόντας, κ. τ. λ.

MNESIMACHUS.

Ι.

5

* *Αρ' οίσθ' οτιη προς άνδρας εστί σοι μάχη,
οι τα ξίφη δειπνούμεν ηκονημένοι ,
όψον δε δαδας ημμένας καταπίνομεν ;
έντευθεν ευθύς επιφέρει τραγήματα
ημιν ο παις μετα δειπνον ακίδας Κρητικής,
ώσπερ έρεβίνθους, δορατίων τε λείψανα
κατεαγότ', ασπίδας δε προσκεφάλαια και
θώρακας έχομεν, προς ποδών δε σφενδόνας
και τόξα, καταπέλταισι δ' έστεφανώμεθα.

ΦΙΛΙΠΠΩι.
Apud Athen. X. p. 421.C.

1 “Ex hoc Mnesimachi fragmento colorem duxerunt versus Gallici quidam, quorum indicium Porsono debemus: Ne demande autre dragiés, Que pointes d'espées brisiés, Et fers de glaive à la mouslarde, C'est un mes qui forment li tarde ; Et haubers desmailliés au poivre, Et veut la grant poudriere boivre Avec l'aleine des chevaus. Fabliaux par Le Grand.” WALPOL. Phenix Colophonius Αthen. 1. c. D. οίνου κάδοι μάχαιρα, και κύλιξ αιχμη, | κόμη δε τόξα, δήίοι δε κρητηρες, | ίπποι δ' άκρητος, κάλαλή μύρον κείται. ubi, pro κάδοι, κάδος Dalecampius. Contrario tenore Lingua, or the Combat of the Tongue, '&c. (qua de fabula vide supra ad Pherecratis Fragm. III. n. 5.) II. 1. If they would use no other bucklers in war, but shields of Brawne, brandish no swords but swords of Bacon, traile no speares, but sparibs of Pork, and instead of Hargebushpieces, discharge Hartichoke-pies, tosse no Pikes but boiled Pickrels, then Appetitus would rouse up his Crest, &c.

* Simili initio utitur Nicostratus in Gaisfordii Appendice ad Stob. p. 29. άρ' οίσθ' ότι της πενίας όπλον η παρρησία ; Εurip. Danaes Fragm. apud Stob. Τ. 91. 23. et 92. 6. άρ' οίσθ', όθ' ούνε, οι μεν ευγενείς βροτών, | πένητες όντες, κ. τ. λ.

3 Εdd. Αld. et Casaub. cum ΜS. Ρ. μαχητέον. ΜS. C. μάχη. Porsonus apud Walpolium: 'Αροίσθα συ | στιη προς άνδρας εστί

σοι μαχητέον; Notavit Dindorfius. Ιdem in Adversariis : Αρ' οίσθ" ότιη προς άνδρας εστί σοι μάχη. Νοn notavit Dindorfus.

* «τα ξίφη δειπνούμεν ηκονημένα (sic) ex Philippide per errorem attulit Εustathius p. 1085. 47.” DINDORF. ήκονημένα Morel. Hertel. Grot. Ad vulgatum, confer Virg. Georg. IV. 435. Ceterum vide infra Timoclis Frag. I. 5.

• Scottius nostras, The Lay of the Last Minstrel I. 4. They lay down to rest, with the corslet lac'd, | pillow'd on buckler cold and hard.

ΙΙ'.

5

10

Βαϊν έκ θαλάμων κυπαρισσορόφων 2
έξω, Μάνη 3: στειχ εις άγοράν,
προς τους Ερμάς 1,
ου προσφοιτωσ' οι φύλαρχοι και,
τούς τε μαθητές τους ωραίους,
ούς αναβαίνειν επί τους ίππους
μελετα 8 Φείδων και καταβαίνειν.
οισθ' ους φράζω;
τούτοις τοίνυν άγγελλ' ότι
ψυχρoν τoύψον, το ποτόν θερμών,
ξηρών φύραμ', άρτοι ξηροί:
σπλάγχν οπταται 8 χναύρ, ήρπασται,
κρέας εξ άλμης εξήρηται,
τόμος αλλάντος, τόμος ηνύστρου,
χορδης έτερος, φύσκης έτερος,
διαλαιμοτομείθ' 9 υπό των ενδον:
κρατήρ εξερροίβδητοίνου 10.
πρόποσες χωρεί λείπεται κόρδαξη.
ακολασταίνει 12 νους μειρακίων
πάντες δ' ένδον τα κάτωθεν 13 άνω.
μέμνησα λέγω, πρόσεχ4 oις φράζω.
χάσκεις αυτός 15;
βλέψον δεύρ', εί πως αυτά φράσεις.

15

20

25

30

35

αυτίκ' έρω σοι πάλιν εξ αρχής
ήκειν 16 ήδη και μη μέλλειν
τα τε μαγείρω μη λυμαίνεσθ' 17,
ως των όψων εφθων όντων,
όπτων όντων, ψυχρών όντων,
καθ' έκαστα λέγων 18. βολβος 19, ελάα 20,
σκόρoδoν, καυλός, κολυκύντη21, έτνος,
θριον, φυλλάς, θύννου τεμάχη22,
γλάνιδος, γαλεού, ρίνης, γόγγρου23.
φυξίνος όλος, κορακινος όλος,
μεμβράς, σκόμβρος 24,
θυννίς 25, κωβιος 26, ήλακατήνες 27,
κυνός ουραίον των καρχαριων 28,
νάρκη, βάτραχος, πέρκη, σαυρος,
τριχίας, φυκίς, βρίγκος, τρίγλη,
κόκκυξ, τρυγων, σμύραινα29, φάγρος,
μύλλος 30, λεβίας, σπάρος, αίολίας,
θραττα81, χελιδων, καρίς, τευθις,
ψηττα, δρακαινίς,
πουλυπόδειον 88, σηπία, ορφώς,
κάραβος, έσχαρος, αφύαι, βελόναι,
κεστρεύς, σκορπίος, έγχελυς, άρτοι,
κρέα τ' άλλα το πλήθος αμύθητον
χηνός, χοίρου, βοος, αρνός, οιός,
κάπρου, αιγος, άλεκτρυόνος, νήττης,
κίττης, πέρδικος, αλωπεκίου.
και μετα δειπνον θαυμαστόν όσ' έστ'
αγαθών πλήθη 33.
πας δε κατ' οίκους μάττει, πέττει,
τίλλει, κόπτει, τέμνει, εύει 34,
χαίρει, παίζει, πηδα, δειπνεί,
πίνει, σκιρτα, λορδο235, κεντει,
βίνει 36. σεμναι δ' αύλων αγαναι

40

45

50

55

60

φωναι, μολπα, κλαγγα, θράττει87,
νείται*, πνείται39. κούραν Κασίας
από γας αγίας 10 αλίας Συρίας
οσμή σεμνή μυκτηρα δονεί!
λιβάνου μακρού18, σμύρνης, καλάμου,
στύρακος και 18 βάρου
λίνδου 4, κίνδου, κίσθου, μίνθου.
τοιάδε δόμους ομίχλη 15 κατέχει
πάντων αγαθών ανάμεστος 16.

ΙΠΠΟΤΡΟΦΩι.
Αpud ATHEN. IX. p. 402. F.--403. D.

65

' Ηanc eclogam, (dicta sunt Schweighaeuseri) que veluti s0luta oratio apposita erat, in anapæsticos versus dimetros dispescendam fuisse recte monuit Darnauldius Animadv. Crit. c. 27. p. 151. Sed et ita quodammodo olim dispescuerat Morelius, sequente Hertelio. Lepidissimam sane cænæ dialis, vel, si mavis, dubiæ descriptionem! in qua nescio an convivii choragium magis mireris, an poetæ faceti artem eximiam in versibus concinnandis. Similis ingenii est Fragmentum, sed breviculum, Antiphanis in Cyclope Athen. IX. p. 402. Ε. των χερσαίων δ' υμίν ήξει | παρ' εμου ταυτί: | βούς αγελαίος, τράγος υλιβάτης, | αϊξ ουρανία, κριος τομίας, | κάπρος έκτομίας, ύς ου τομίας, | δέλφαξ, δασύπους, έριφοι * * | τυρος χλωρος, τυρος ξηρος, | τυρος κοπτος, τυρος ξυστος, | τυρος τμητος, τυρος πηκτός. ubi, pro υλιβάτης, legendum videtur υλοβάτης. Altera forma analogiæ repugnat. Vide Heringæ Observv. Critt. p. 264. Jacobs. Anim. in Anth. Gr. T. IX. p. 147. citante Bast. Epist. Crit. p.

16. Ιdem in eadem fabula Athen. VΙΙ. p. 295. F. έστω δ' ημίν κεστρενς τμητος, | νάρκη πνικτη, πέρκη σχιστη, | τευθις σακτη, συνόδων οπτος, γλαύκου προτομή, γόγγρου κεφαλή, Ι βατράχου γαστηρ, θύννου λαγόνες, | βατίδος νωτον, κέστρας οσφυς, 1 ψήττας κίσχος, μαινίς, καρίς, τρίγλη, φυκίς | των τοιούτων μηδεν απέστω. Αliud exemplum sup.peditabit Anaxandridæ Fragmentum insigne ibid. IV. p. 131. A.

2 «Libri κυπαρισσοτρόφων. Εmendavit Casaubonus.” DINDORF. εκ θαλάμων κυπαρισσορόφων vertendum, cum Casaubono: e thalamis, quorum cupressina lacunaria.

Mávns servi nomen apud Comicos satis frequens, v. g. Antiph. Athen. XV.p. 667. A. Aristoph. Av. 1329. Et generatim pro servo,

3

« ZurückWeiter »