Abbildungen der Seite
PDF
EPUB
[ocr errors][subsumed][ocr errors]

3 “ είκότως τ' Ρorsonus.” DINDORF. Quam emendationem car non in textum intulerit, ipse viderit.

Hinc, ut videtur, elucet Alexidis fabulæ argumentum, quæ 'Αποκοπτόμενος inscripta est, cujus insigne Fragmentum attulit Athenaeus XIII. p. 562. D. λέγεται γαρ λόγος | υπό των σοφιστών, μη πέτεσθαι τον θεόν | τον "Έρωτα, τους δ' έρωντας· αιτίαν δ' έχειν | εκείνον άλλως, ήγνοηκότας δε τους | γραφείς έχοντα πτέρυγας αυτον (wypapeîv. Alter locus, in quo hujus fabulæ fit mentio, est X. p. 481. Ε. ubi "Αλεξις δ' εν Αποκοπτυμένη, ex trium codicum auctoritate, male edidit Dindorfius, idem etiam in loco priore, contra codicum omnium ac librorum fidem, tantum non facturus. Sed recte Αld. et Casaub. 'Αποκοπτομένω. Μox, ad ως ημάς, confer Aristoph. Av. 754. ibique Beckium.

* Citat Schweighaeuserus Aristoph. Αν. 574. αυτίκα Νίκη πέτεται πτερύγουν χρυσαϊν, και νη Δι' "Έρως γε. Vide Bergler. ad l. Valckenær. ad Eurip. Hipp. 1268. Cf. infra Eubuli Fragm. II.

• Ηomerica locutio est. 11. Η. 149. δωκε δ' Έρευθαλίωνα, φίλω θεράποντι, φορηναι. Αdde K. 270. Ο. 310. Ceterum πτέρυγας φοpei dixit Aristoph. Av. 573.

7 « Pro των πολεμίων, Vilebrunius, praeeunte (puto) Adamo, του πολεμίου corrigendum censuit.” SCHWEIGH EUSER. Vix Grecum est του πολεμίου, quod ante Villebrunium jam dederat Grotius Exc. p. 843.

III'.

5

"Έφη τε? καταβάς εις δίαιτας των κάτω
ιδειν εκάστους διαφέρειν δε πάμπολν
τους Πυθαγοριστας των νεκρων μόνοισι γάρ
τούτοισι τον Πλούτωνα συσσιτείν έφη
δι' ευσέβειαν. Β. ευχερή θεόν λέγεις,
ει τους ρύπου μεστοίσιν ήδεται ξυνών.

ΠΥΘΑΓΟΡΙΣΤΗι.

Apud LAERT. VIII. p. 591. Menag. Hoc Fragmentum Aristophani perperam tribuit Suidas in Πυθαγόρας. Αristophontis nomen in Aristophanis sepius detorsisse librarios, notat Schweighäuserus ad Athen. IV. p. 161. E.

Malim δε,

* Formula loquendi apud Comicos satis frequens. Aristoph. Ran. 129. παυε, πνιγηραν λέγεις. Sc. οδόν. Αngl. softly! the road you speak of is hot to suffocation. Adde Plut. 922. 992. Nub. 104. Antiphanes Αthen. ΙΙ. p. 47. Β. θετταλον | λέγεις κομιδή τον άνδρα. Utuntur etiam Tragici, sed rarius. Eurip. Alc. 267. πικράν γε τήνδε μοι ναυκληρίαν | έλεξας. Imitati sunt Latini. Terent. Andr. III. 1. 8. Bonum ingenium narras adulescentis. Angl. the youth's disposition by your account is good. Adde Eun. III. 1. 18. Catull. LXV. 29. Egregium narras mira pietate parentem.

ρυπουμενοισιν (sic) Hertelius, cui fraudi fuisse videtur Laertii ed. Froben. in qua sic diserte impressum est. Locum autem illustrabit Photius : Ρυπάν: μεστα ρύπου είναι. Phavorinus: Ρυπάω, ω, το ρύπου πληρούμαι. Μοnimum, philosophum ignobiliorem, ρυTwita meminit Menander apud Laert. VI. 83.

IV'.

5

Προς μεν το πεινήν εσθίειν τε μηδε εν
νόμιζ' οράν8 Τιθύμαλλον", η Φιλιππίδην.
ύδωρ δε πίνειν βάτραχος, απολαύσαι θύμων
λαχάνων τε κάμπης, προς το μή λούσθαι ρύπος,
υπαίθριος χειμώνα διάγειν κόψιχος,
πνίγος υπομείναι και μεσημβρίας λαλείν
τέττιξ, έλαίω μήτε χρήσθαι μηθ' οράν
κονιορτος, ανυπόδητος όρθρου περιπατείν
γέρανος, καθεύδειν μηδε μικρόν νυκτερίς.

ΠΥΘΑΓΟΡΙΣΤΗι.
Apud ATHEN. VI. p. 238. C. D.

In hoc Fragmento de parasito Pythagorico agitur, longe diversi generis atque ii, quos Gnathonicos appellat Terentius. Ut enim horum fuit parasitando ventres suos pascere, et semet molliter curare, ita contra esuriendo, aquam bibendo, oleribus vescendo, frigus æstumque tolerando, et si qua alia Pythagoricis propria fuerint, munus suum administrabant famelici isti. Vide The Gentleman's Magasine, (New Series) October, 1838. p. 382. De seipso autem, ni fallor, loquitur parasitus, quamvis aliter censuisse videatur Grotius in versione.

2 Heniochus apud Stob. Τ. 43. 27. τηνδί δε την σκηνην, εκεί , σκηνην όραν θεωρικην νομίζετε. Αngl. fancy that you see, vertente Dobræo'Advers. T. II. p. 138. Vide et Nostri locum citatum in n. 2. ad Antiphanis Fragm. XIV.

* Nobilis parasitus fuit Tithymallus. Timocles Athen. VI. p. 240. D. Tιθύμαλλον αυτόν και παράσιτον αποκαλων, Εt mox: ο γαρ Τιθύμαλλος ούτως ανεβίω | κομιδη τεθνηκως, των αν' οκτώ τουβολου | θέρμους μαλάξας. Εt rursum : μα τους θεούς, | Τιθύμαλλος ουδεπώποτ' ηράσθη φαγείν | ούτω σφόδρ'. Τithymalli autem nomine παρ' υπόνοιαν utitur parasitus, innuitque se in arte esuriendi parasitica Pythagorica non minus profecisse, quam alter in heluandi.

* « Philippides-(incertum, idemne Comicus poeta, qui eadem certe ætate vixit, an a poeta diversus) ita tenui macilentoque corpore fuit, ut macies hominis in proverbium abierit, multisque jocis dederit occasionem ; de quibus vide Nostrum XII. p. 552. D. E. De eodem homine confer quæ notavit Valesius ad Harpocrationis p. 270. 18. (Notarum p. 59.) et Perizon. ad Ælian. Var. Hist. X. 6." SCHWEIGHÆUSER. Atqui novæ comediæ scriptorem fuisse Philippidem poetam testatur Suidas, ut ei hic plane locus sit nullus. Verba ejus sunt hec: Φιλιππίδης. 'Αθηναίος. κωμικός και αυτος της νέας κωμωδίας. υίος Φιλοκλέους. ήν δε επί της ριά Όλυμπιάδος. εδίδαξε και αυτος δράματα μέ. Quis vero hic fuerit homo macilentus, diserte ostendit Athenæi locus, ab ipso Schweighæusero citatus: λεπτος δ' ήν και Φιλιππίδης, καθ' ου λόγος εστίν Υπερίδη τω ρήτορι λέγων αυτον ένα των πολιτευομένων είναι, ήν δ' ευτελης το σωμα δια λεπτότητα, ως ο Ύπερίδης έφη. Photius: Φιλιππίδης: των πολιτευομένων παρ' Αθηναίοις εις ην έδόκει δε ισχνος είναι το σώμα. διο και "Αλεξις πεφιλιππιδώσθαι έφη, αντί του έλεπτύνται. ubi λελεπτύνται reponendum. Respexit Athenæi locum XII. p. 552. E. ότι δε και πεφιλιππιδώσθαι έλεγον το λελεπτύνται "Αλεξις έν Μανδραγοριζομένη φησί Κακως έχεις στρουθις γαρ άκαρης νή Δί' εί Πεφιλιππίδωσαι. Photium exscripsit Suidas, nisi quod πεφιλιππωσdai ibi mendose impressum est, prout exstat etiam apud Eustath. ad Od. K. 21. p. 379. 50. Βas. qui tamen, cum Suida, recte λελεπτύνται exhibet. Alexis Athen. 1. c. D. Ερμή θεων προπομπε και Φιλιππίδου | κληρούχα, νυκτός τ' όμμα της μελαμπέπλου. ubi de Philippide, quasi de umbra, loquitur. Noster ibid. E. ev riuépais τρισίν | ισχνότερον αυτόν αποφανώ Φιλιππίδου. Μenander ibid. ο λιμος υμων τον καλον τούτον δακων | Φιλιππίδου λεπτότερον αποδείξει νεκρόν. Alexis Athen. VI. p. 230. C. et p. 502. F. ψυκτηρίδιον δε

[ocr errors][merged small][ocr errors]
« ZurückWeiter »