Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

legitur: πιθι: ταύτα γαρ ημων Διoς εταιρείου, πάτερ. Sed recte Jacobsius tauta yapmap uw correxit, prout edidit Dindorfius.

2 De üv pro čuv vide Porson. ad Aristoph. Vesp. 97. itemque Dobræum Addend. p. (132.) a quo discimus Porsonum sententiam suam postea mutasse, et äv, syllaba producta, (quippe quod ex èàv contractum sit) saltem apud recentiores comicos retinendum esse exissimasse. Antea putaverat ubique in v mutandum. Porsono, dum in pristina sententia perstabat, obsecutus Burneius, ņv in Stobæi Grotiani exemplari supra memorato passim reposuit, v. g. in Alexide p. 121. Philemone p. 133. ter, Menandri Sponsore p. 141. Incerto p. 143. Philemone p. 145. Menandri Thrasyleonte p. 227. Antiphanis Fullone et Menandri Hymnide p. 231. Philisci Thebanis p. 233. Euripidis Dictye p. 261. Philemonis Ignifero p. 271. Menandro p. 281. 285. 323. et 329. Eveno p. 345. Euripidis Eurystheo p. 375. Crantore p. 387. Menandro p. 389. et 397. ter, Menandri Incito p. 443. Cratete p. 475. Apollodori Lacæna p. 483. bis, Menandri Gubernatore p. 487. Euripidis Alcestide p. 489. Menandri Supposititio p. 497. Apollodori Adelphis p. 499. Cf. infra v. 9. et ult. supra Alexidis Fragm. III. ult. Vide Hermann. adnot. 291. ad Viger. p. 487. infra ad Menandri Fragm. XIII. n. 1.

3 Interrogative Casaubonus, Grotius, et Schweighæuserus : έστιν πολυτελης τω βίω τίς ; ου φθ. Et sic in Aldina expressum videtur, in qua totus versus sic se habet: čoti nolutely's to Bics τίς (sic) ου φθ. Αlia interpungendi ratio esset: έστιν πολυτελης τω βίω τις ου φθ. Similem interpunctionis varietatem atque inconstantiam infra exhibent Timoclis Fragm. II. vv. 13. 14. 15. 16. ubi incisis utuntur Morel. Grot. (qui tamen colis usus est in ver. sione) Gaisford. et Dindorf. interrogationis notis Casaub. H. Steph. Com. Gr. Sent. p. 450. Winterton. Poet. Min. Gr. Schweigh. et Walpol. colis denique Brunck. Gnom. Poet. Gr. p. 202. in v. 13. 14. 15. inciso, casune an industria, relicto in v. 16. id quod a Casaubono similiter factum in v. 15. Ex Aldo nil fere certi colligendum est, quod ad Timoclis versuum interpunctionem attinet, nisi credas forte fortuna de interrogationis nota eum somniasse in v. 15. ubi Xwós tos éoti tov K. t. d. impressum est, cum accentu scilicet in finali syllaba vocis tertiæ. Editione Stobæi principe hodie infeliciter careo.

Exscribam Philemonis locum apud Stob. T. 108. 39. 'Ayvas tis čat' (lege, cum Grotio, "Av yos tí fot', uti habet ipse Stob. T. 21. 3. ubi versus Diphilo tribuitur; quod fortasse ignoravit Grotius, certe meminisse neglexere Gaisfordius et Meinekius) άνθρωπος, ευδαίμων έση. (lege έσει) τέθνηκέ τις; μη δεινον

έστω τούτό σοι. | κεκύηκε τις ; ου κεκύηκε τις ; ήτύχηκε τις ; | βήττει τις και οιμώζει τις ; ή φύσις φέρει | άπαντα ταύτα: φευγε τας λύπας uovov. Ita edidit Gaisfordius, incisis, quod vidimus, usus in Timoclis loco gemello. Incisis in Philemonis loco sunt usi Morelius atque ertelius; colis autem Grotius et Meinekius, nisi quod inciso post KEKÚNKÉ tis uterque, post rédunké ris hic tantum distinguit. Si quis levicula hæc, et minutula, parvique, vel forte nullius, momenti esse existimet, is meminerit, bis saltem ab illo, quod verum est, quilibet aberret necesse esse, si locum ullum trifariam interpunctum eat. Meminerit etiam, perpaululum opis in re tali ex MStis ac veteribus editionibus expetendum esse, eumque tantum, in antiquorum scriptis recensendis, interpungendi modum accuratum esse, vel esse posse, qui efficacissimus est, et tapatolù έμπρακτότερα και σοβαρώτερα συντείνει τα λεγόμενα. . Vide Longin. XVIII. qui de interrogationum ac responsionum, in oratorio scribendi genere, vi et vehementia ibi dissertans, hæc præclare annotavit: "Ην δε απλώς ρηθέν το πράγμα τω πάντι καταδεέστερον νυνί δε το ένθουν και οξύρροπον της πεύσεως και αποκρίσεως, και το προς εαυτόν ως προς έτερον ανθυπανταν, ου μόνον υψηλότερον εποίησε το σχηματισμό το ρηθέν, αλλα και πιστότερον. Que non magis ad eos faciunt, qui artem rhetoricam exercent, quam qui dramaticam, sive activam, quod ait Diomed. III. p. 480. Putsch. Quod si Antiphanis, Timoclis, Philemonis, loca incisis distinguas, orationis, sic átles pndeions, prorsus evellitur aculeus; si colis, locutio attenuatur. Quivis meminerit Gnathonicum illud, Negat quis ? nego.

ait ? aio, quod laudat Cicero Læl. 25. et interrogative pungunt tum Terentii, tum etiam Ciceronis, editores optimi, quodque colis, cum Guidone Juvenale puta, nemo hodie, ut opinor, distinguet, vel cum veteri illo, vieto, ac veternoso interprete sic explanabit : quis i. aliquis negat. ego etiam nego. quis inquam ait i. affirmat. ego etiam aio i. affirmo. Si quis aliter sentiat, ei loca quatuor sequentia colis, vel incisis, si Diis placebit, ornanda et distinguenda propino: Martial. Epigr. XII. 40. Mentiris ? credo. recitas mala carmina? laudo. | cantas ? canto. bibis Pontiliane ? bibo. Chatterton. Ælla, a Tragycal Enterlude: Dothe war begynne ? there's Celmonde yn the place. Wrangham. in versione Appendicis Fragm. XXVII. Is her spouse sick ? she plays the tender nurse. | Is he beset by stern Adversity ? | she combats faithful at his side. Issachar Styrkii Euripides's Alcestis Burlesqued 2023. Bites she? it rankles in the marrow, | like venom’d tooth of poison'd arrow. Obiter notabo, incisis in re tali usum esse Scottium nostratem, quæ tamen (pace

Viri celeberrimi dicatur) quantulum ab interrogationis notis distent, quivis vel uno intuitu percipiet, cum idem sit etiam verborum ordo, qui sententiis interrogativis unice pertinet: In dreaming, for example, of a duel, the external sound becomes, in the twinkling of an eye, the discharge of the combatants' pistols ;-is an orator haranguing in his sleep, the sound becomes the applause of his supposed audience ;mis the dreamer wandering among supposed ruins, the noise is that of the fall of the mass. Letters on Demonology and Witchcraft p. 26. Vide supra ad Alexidis Fragm. III. n. 3.

• Angl. a good soldier. Sic bonis ducibus dixit Horatius, poetices Græcæ imitator, Od. IV. 8. 14. Adde Od. I. 15. 28. Epist. I. 10. 34.

XIV. 3.

5

[ocr errors]

10

Τον τρόπον μέν οίσθά μου,
ότι τυφος ουκ ένεστιν, αλλά τους φίλους
τοιουτοσί τίς είμι, τύπτεσθαι μύδρος,
τύπτειν κεραυνός', εκτυφλούν την αστραπή,
φέρειν τιν' άραντ' άνεμος, αποπνιξαι βρόχος,
θύρας μοχλεύειν σεισμός, είσπηδαν ακρις,
δειπνείν άκλητος μυία, μη ξελθείν φρέαρ,
άγκειν, φονεύειν, μαρτυρείν, όσ' αν μόνον
τύχη τις είπών, ταύτ' απροσκέπτως ποιείν
άπαντα. και καλουσί μ' οι νεώτεροι
δια ταύτα πάντα σκηπτόν8. άλλ' ουδενμέλει
των σκωμμάτων μοι των φίλων γαρ ών φίλος"
έργοισι χρηστος, ου λόγοις έφυν μόνον.

ΠΡΟΓΟΝΟΙΣ.

Αpud ATHEN. VI. p. 238. D.-F. 1 Aristophon Athen. 1. c. C. αναβηναι τι προς | κλιμάκιον * * Καπανεύς, υπομένειν πληγάς άκμων, | κονδύλους πλάττειν δε Τελαμών. Lacuna ad hunc modum fortasse supplenda est : κλιμάκιον ιόντα Kanaveus. Verte Anglice: a very Capaneus to go and run up a ladder. Vocem ióvta extrusisse videtur librarius, tanquam literæ

2

sov nihil aliud fuerint quam finales Toll kludkio repetitæ, ultima autem syllaba ex kæ in Karayevs, ob similitudinem, refluxerit. Est autem κονδύλους πλάττειν (in qua locutione hesit Schweigheuserus) i. g. χειρονομεϊν.

pépet tu apavt' verte Anglice: to bear any one right away. Aristophon ibid. Β. C. δεί τιν' άρασθαι μέσον | των παροινούντων, παλαιστην νόμισον 'Αργείόν μ' οράν. ubi Ανταίον conjicit Jacobsius.

* Mviai jocose audiebant invocati convivæ. Vide Athen. I. p. 4. F. et p. 5. A. Plaut. Merc. II. 3. 26. Musca est meus pater, nil potest clam illum haberi. ubi de seipso loquitur parasitus. Cf. et Pæn. III. 3. 76, 77. Hinc parasito Moscæ nomen indidit Jonsonus in fabula inscripta Volpone or the Fox.

“Quod-ait, un ex Deiv, ppéap: id quale sit fateor non satis liquere mihi. An: sic ego vino me ingurgito, ut si quis in puteum incidit, e quo non datur exitus? An de apyupą opéati cogitandum, cujus mentio facta lib. V. p. 192. A. ? Adnotaverat ad hunc locum Dutheil: · Pour ne point sortir, je suis un puit. C'est-a-dire, je bois comme un trou. C'est que dès qu'un convive étoit yvre, à ne plus pouvoir boire, on le faisoit sortir de la salle du festin'.” SCHWEIGHÆUSER. Recte Cumberlandius: Would you move off? You'll move a well as soon. Sensus est : puteum citius de suo loco integrum amoveris, quam parasitum e convivio extruseris.

$ Si quem perditum cupias vel laqueo vel ferro vel falso testimonio, ecce me ad omnia paratum.CASAUBON. “Simplex verbum μαρτυρείν, pro composito καταμαρτυρείν vel ψευδομαρτυρείν intelligendum.--Ad infinitivos άγχειν, φονεύειν, μαρτυρείν, ποιείν, intellige ολός είμι vel έτοιμός είμι: nisi malueris ex v. 11. σκηπτος intelligere ; quo significetur, ita raptim, ut fulmen, ad nutum patroni omnia exsequi hunc hominem.” SCHWEIGHÆUSER.

8 “ Ille tis, quem dicit, est patronus conviviator, cujus gratiam inire cupit parasitus." SCHWEIGHÆUSER.

ampookértws, inconsiderate, re ne considerata quidem, improviso, Angl. without taking time to think, instantly. Affine est nostrum as quick as thought. Cf. Virg. Æn. I. 142. Sic ait, et dicto citius tumida æquora placat. Angl. no sooner said than done. Adde Horat. Sat. II. 2. 80. Terent. Heaut. V. 1. 31. Dictum factum, huc

abit Clitipho.

πάλαι Ι

8 Aristophon 1. c. Β. άν τις εστια, παρειμι πρωτος» ώστ' ήδη

*** (who's kalovuar. ubi hapa véw supplet Grotius. Schweighæuserus napavéves mavult. Verum, ni fallor, est tois

νέοις. Vide notam sequentem. Sic Soph. Inus Fragin. apud Αthenag. Legat. pro Christ. 26. σεμνος Παλαίμων ναυτίλοις κεκλήσεται. Ιd. Ed. R. 8. ο πάσι κλεινος Οιδίπους καλούμενος. ubi Schol. υπ' ανθρώπων. Εt 1358. ουδε νυμφίος | Βρoτοις εκλήθην, ών έφυν άπο. ubi βροτοίς per υπ' ανθρώπων similiter exponendum. Plaut. Men. Ι. 1. 1. Juventus nomen fecit Peniculo mihi : 1 ideo quia mensam, quando edo, detergeo. Id. Capt. I. 1. 1. Juventus nomen indidit Scorto mihi, I eo quia invocatus soleo esse in convivio. Verba sunt utrobique parasiti de seipso loquentis. Ad σκηπτον, conferri potest Arabian Nights' Entertainments, The Story of Beder, &c. sub fin. Lightning, said Abdallah to him, for so was the genie called) I command you to preserve the life of King Beder, son of Queen Gul

Go to the palace of the magic queen, &c. Lightning immediately disappeared, and got in an instant to the palace, &c.

9 “Scribebatur oùdèv.” DINDORF. odev Morelius et Hertelius. Vide supra ad Fragm. IX. n. 1. Conferendus omnino cum hoc loco est Alexidis Fragmentum apud Athen. X. p. 421. D. kaλουσι δ' αυτον πάντες οι νεώτεροι | παράσιτον, υποκόρισμα" τω δ' ουδέν μέλει.

10 Citat Erasmus in Adagiis sub Amico amicus. Alexidis Fragm. VIII. 3.

nare.

Cf. supra

ARISTOPHON.

Ι.

Κακός κακώς γένοιθ'' ο γήμας δεύτερος
θνητων. ο μεν γαρ πρώτος ουδέν ήδίκει"
ούπω γαρ ειδως ούτος οίον ήν κακών
ελάμβανεν γυναι, ο δ' ύστερον λαβών
εις προυπτονο είδως αυτον 3 ενέβαλεν κακόν.

ΚΑΛΛΩΝΙΔΗι.
Apud Athen. XIII. p. 559. D.

5

1

Lege: απόλοιθ'. Eubulus Αthen. 1. c. Β. κακός | κακώς απόλοιθ' όστις γυναίκα δεύτερον | έγημε. τον γαρ πρωτον ουκ ερω κακώς. | ο μεν γαρ ήν άπειρος, oίμαι, του κακού, | ο δ' οίον ήν γυνή κακον πεπυσμένος.

« ZurückWeiter »