Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

invenitur, natura ingenium bonum: 1 bonam ego, quam beatam, me esse nimio dici mavolo. Meretricem pudorem gerere magis decet quam purpuram. | Magisque meretricem pudorem quam aurum, gerere condecet : | pulchrum ornatum turpes mores pejus coeno conlinunt; | lepidi mores turpem ornatum facile factis comprobant. Shakspear. Taming of the Shrew IV. 3. Well come, my Kate, we will unto your father's, | e'en in these honest mean habiliments; | our purses shall be proud, our garments poor: 1 for 'tis the mind that makes the body rich; | and as the sun breaks through the darkest clouds, so honour peereth in the meanest habit. | What, is the jay more precious than the lark, | because his feathers are more beautiful ? | or is the adder better than the eel, because his painted skin contents the eye? | 0! no, good Kate; neither art thou the worse for this poor furniture and mean array. Ceterum, si quis Fragmentum, de quo agitur, in vodeias suspicionem vocarit, non multum equidem repugnem. Christiani coloris videtur esse. Cf. infra Appendicis Fragm. IV. 7.

II. 2.

Τι φής; λαθείν ζητων τι προς γυναικ?? ερείς
το πράγμα; και τί τούτο διαφέρει,
ή πάσι τοις κήρυξιν εν αγορά φράσαι ;

Apud Stob. T. 74. 9.

1

ζητουντι mendose Gesnerus. .

? coû [oov J. B.] post yuvaika addit Grotius p. 321. Pro διαφέρει lege διαφέρειν οίει, vel, si mavis, δοκείς. Si σου addatur, debet addi et articulus. Pessime rem gessit Brunckius ad Aristoph. Nub. 199. Confer Eq. 860. Lysistr. 247. 464.733. 1149.” Porson. ApolIodorus Αthen. Ι. p. 34. D. γυναιξί διαφέρειν οίει δε τί; ubi διαφέρειν, simili lacuna, MS. C. apud Dindorfium. In Antiphane díav ôraqépei dedit Brunckius, quod et habet MS. B. apud Gaisfordium. Sed illud diav (dicta sunt Gaisfordii) videtur correctoris esse, versum utcunque supplere conantis. Vide Dobræi Advers. T. II. p. 359. Elegans, si non certa, est lectio, quæ apud Morelium obtinet: τι φής ; λαθείν ζητων τι, προς γυναίκα συ | έρείς το πράγμα; Αngl. will you tell the matter to a woman? Ita etiam legit H. Stephanus Com. Gr. Sent. p. 43. Morelium sequitur Hertelius quoque. Conferas, si lubet, La Fontaine Fab. VIII. 6. inscriptam Les Femmes et le Secret.

ΙΙΙ'. 3.

Τίσασθε τήνδε και γαρ ένταυθοι νοσει
τα των γυναικών" οι μεν ή παίδων πέρι,
ή συγγενείας oύνεκ' ουκ απώλεσαν
κακήν λαβόντες' είτα δ' ου τότ' άδικον
πολλαις υπερρύηκε, και χωρει πρόσω,
ως εξίτηλος η αρετή καθίσταται.

5

Αpud STOB. Τ. 74. 6.

""Locum esse Tragici, forte Sophoclis, pronunciavit Porsonus Advers. p. 304." GAISFORD. Euripidi in Melanippa tribuit Gaisfordius, ex auctoritate MS. A. itemque Elmsleius Mus. Crit. T. II. p. 302. Fragmentisque illius fabulæ annumerat Dindorfius p. 100. qui et εντεύθεν legit, cum Εlmsleio.

“Lego ol." GESNER. « ούτω τάδικον Grotius in notis : qui in textu pejus habet ούτω άδικον. είτα τούτο τάδικον Ρorsonus Advers. p. 304. είτα δ' ώδε τάδικον Εlmsleius.” GAISFORD. είτα δ' ούτω τάδικον, cum Grotio, Dindorfius, qui et ώστ' εξίτηλος αρετη edidit, Elmsleio obsecutus. Confer infra ad Eubuli Fragm. I. n. 6.

ΙV. 1.

'Εγω γυναικί δ' έν τι πιστεύω μόνον,
επ' άν' αποθάνη, μη βιώσεσθαι πάλιν
τα δ' άλλ' άπιστω πάνθ', έως αν αποθάνη.

Apud Stob. T. 73. 48.

1 Malim επαν, cum Gesnero et Grotio, ut επαν αποθάνης ipse Gaisfordius infra Menandri Fragm. I. 2. Vide T. Magist. p. 332. et ad Menandri Fragm. XIII. n. 1.

2 Ηesiod. Op. et D. 373. δς δε γυναικί πέπoιθε, πέπoιθ' όγε φηλήτησιν. Μenander apud Stob. Τ. 73. 7.

ως έστ' άπιστον η γυναικεία φύσις. Gnome μονοστ. Grot. Excerpt. p. 929. έν γαρ γυναιξί πίστιν ουκ ένεστ' ιδείν. Εurip. Sthenobee Fragm. VI. Dindorf. πιστεύειν δε χρη | γυναικί μηδέν, όστις ευ φρονεί βροτών.

Cf. et Orest. 1101. Iph. T. 1299. Hyperbolam proverbialem, a Diogeniano repertam, meminit Erasmus Adag. p. 252. γυναικί μη πίστενε, μηδ' άν αποθάνη.

[ocr errors]

Ούκ έστιν ουδέν βαρύτερον των φορτίων
όντως γυναικός προίκα πολλήν φερομένης".

Apud Stob. T. 72. 9.

1

Fragmentum interposuit Hertelius, continuatione non intermissa. Quapropter addidi, cum Fragmentum, quod sequitur, paulo negligentius tractaverit Cụmberlandius in versione, ut dubitari ferme possit, an et illud respexerit.

2 Menander apud Stob. Τ. 72. 11. όστις γυναίκ' επίκληρον επιθυμεί λαβείν | πλουτουσαν, ήτοι μήνιν εκτίνει θεών, ή βούλετ' ατυχεϊν μακάριος καλούμενος. Plaut. Aul. III. 5. 59. Hæc sunt atque aliæ multæ in magnis dotibus | incommoditates, sumtusque intolerabiles. Nam quæ indotata est, ea in potestate est viri : | dotatæ mactant et malo et damno viros. Juvenal. Sat. VI. 459. Intolerabilius nihil est quam femina dives.

Cf. infra Appendicis Fragm. XXVII. 1. supra Alexidis Fragm. VI. 4.

VI. 3.

"Οφθαλμιων άνθρωπος ισχυρώς, κακά
παμπολλα πάσχων, εν αγαθόν πάσχει μόνον,
ότ' ουχ ορα γυναίκα τουτον τον χρόνον.

Apud STOB. T. 73. 52.

1 Legendum ότι, cum Morelio et Ηertelio. Ita etiam H. Steph. p. 456. Vide Porson. ad Eurip. Hec. 112.

8 Collect. Gnom. impressa cum Callim. ed. Froben. τοσούτον.

VII.

'Εν Κύπρω φής, είπέ μοι, διήγετε πολύν χρόνον ; B. τον πάνθ' έως ήν ο πόλεμος. Α. έν τίνι τόπω μάλιστα και λέγε γάρ. Β. έν Πάφων ου πράγμα τρυφερόν διαφερόντως ήν εδειν άλλως τ' άπιστον. Α. ποιον; Β. έρριπίζετο

5

10

υπό των περιστερων, υπ' άλλου δ' ουδενός,
δειπνων ο βασιλεύς. Α. πως και εάσας τάλλα2 γαρ
ερήσομαί σε τούτο, πως ; Β. ήλείφετο
έκ της Συρίας ήκοντι τοιούτω μύρω
καρπου σύχν οίόν φασι τας περιστεράς
τρώγειν. διά την οσμήν δε τούτου πετόμεναι
παρησαν, οίαί τ' ήσαν επικαθιζάνειν
επί την κεφαλήν παιδες δε παρακαθήμενοι
εσόβουν επαίρουσαι δε μικρόν, ου πολύ
του μήτ' εκείσε μήτε δεύρο παντελώς,
ούτως ανερρίπιζον, ώστε σύμμετρον
αυτό το πνεύμα, μη περίσκληρον, ποιείν.

ΣΤΡΑΤΙΩΤΗι.
Apud Athen. VI. p. 257. D.-F.

15

' Ιta quatuor MSS. 'Εν δη Κύπρω Αld. particula δη metri causa adjecta, ut placet Schweigheusero. “ Fortasse εν τη Κύπρο scribendum.” DINDORF. έν τη Κύπρο jam olim Morelius, et post eum Hertelius. Equidem censeo verum esse εν Κύπρο, sine articulo, ut εν Πάφω dictum est v. 3. Sic Αristoph. Thesm. 453. εμοί γαρ ανήρ απέθανεν μεν εν Κύπρο.

3 « τάλλα B. Legebatur τάμα.DINDORF. Ita etiam legisse videtur Cumberlandius, ex Bentleii, uti suspicor, correctione. Vertit enim: all other questions | I will put by to be resolved in this. De M et AA confusis vide Porson. Tracts p. 218. Dobræi Advers. T. II. p. 36. Bast. Comment. Palæogr. p. 724. ejusque Addend, et Corrigend. p. 919. Schæfer. ad H. Steph. Thes. Gr. Ling. p. 5887.

* Ita Porsonus. ouxvoù öv quatuor MSS. apud Dindorfium, συχνού γ' όν edd. Αld. et Casaub. «σύχν οίόν φ. Ρorsonus Adv. p. 88. nisi vulgata nata sit ex duabus lectt. rúxu p. et rúxu? όν φ. et legendum ούπερ φ.DoBR.

Eurip. Phen. 96. ενθένδ' εκείσε, δευρό τ' αυ κείνου πάρα. Εt 273. κάκεισε και το δεύρο. Εt 324. εκείσε και το δεύρο | περιχορεύουσα. Ιd. Androm. 619. εκείσε δευρό τ' ήγαγες πάλιν. Αristoph. Ran. 1075. και πλεί δευρί καύθις εκείσε.

VIII.

[ocr errors]

Ουθείς' πώποτε,
ώ δέσποτ', απέθαν, αποθανείν πρόθυμος ών
τους γλιχομένους δε ζην κατασπά του σκέλους :
άκοντας ο Χάρων, επί το πορθμειόν τ' άγει
σιτιζομένους, και πάντ' έχοντας άφθόνως.
ο δε λιμός έστιν αθανασίας φάρμακον.

ΔΙΠΛΑΣΙΟΙΣ.
Apud Stob. T. 121. 4.

5

Malim Ουδείς, ut supra Alexidis Fragm. IV. 1. Et sic Grotius, et Valckenærius. Vide mox ad Fragm. IX. n. 1.

? De constructione consulendus est Matthiæus Gr. Gr. 366. qui hunc locum ibi citat.

2 « Egregie Valckenaerius Diatr. p. 280. επί το πορθμείόν τ'.GAISFORD. Et sic, ut videtur, Bentleius apud Cumberlandium, qui vertit: Old Charon has a stubborn task to tug you to his wherry. Vulgo επί τόπον θείον τ'.

4 « Puto novam esse sententiam.” GROT. Immo recte cum ceteris cohæret hic versus. Totius Fragmenti sententia est: Nemo moriendi cupidus unquam moritur : sed vitæ avidos tantum, et Saliarem in modum epulantes, opibusque et copiis affluentes, mors petit: qui vero esuriunt, et mortem optant, ii plane sunt immortales. Verba sunt servuli cum hero suo familiariter jocantis. Nempe pápuakov αθανασίας valet pharmacum, sive medicamentum, quod immortalitatem parit, non contra immortalitatem medicina, prout vertit Grotius, sensu inverso, vel potius nullo. Sic φάρμακον σωτηρίας, υγιείας, medicamentum saluti, sanitati, inserviens, dixerunt Eurip. Phæn. 907. Athen. XI. p. 781. D. Grotio fraudi fuisse videntur usitatiora illa φάρμακον νόσου, βηχος, μέθης, έρωτος, &c. medicina contra morbum, tussim, temulentiam, amorem, &c.

IX.

“Ο μηδεν αδικών ουδενός' δειται νόμου.

Apud STOB. T. 9. 16.

« ZurückWeiter »