Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

πολλοίς έμαυτόν έγκυλίσαι πράγμασιν. .
έγω γαρ, ώ άνδρες, ηνίκ' ην νεώτερος,
έδόκουν μεν, εφρόνoυν δ' ουδέν αλλά πάντα μου
κατα χειρος ην τα πράγματενθυμουμένω,
νυν δ' άρτι μοι το γήρας Εντίθησι νουν.

Apud Stob. T. 116. 12.

10

1

Eurip. Herc. F. 638. άχθος δε το γηρας αει | βαρύτερον Αίτνας OKOTÉAW | én kpati keita.. Unde illud fluxit Cic. Cat. Maj. c. 2, Quæ (senectus) plerisque senibus sic odiosa est, ut onus se Ætna gravius dicant sustinere. Euripidis locum memoriter, ut videtur, citat Teles apud Stob. T. 97. 31.

2 “ Hanc locutionem illustrat Thierschius in specimine editionis Symposii Platonis, p. 47. s.” RUNKEL. Ad loci sententiam convenit Aristoph. Vesp. 441. είτα δήτ' ου πόλλ' ένεστι δεινα το γήρα kaká; ôniaòń. Plaut. Men. V. 2. init. Nam pernicitas deserit, consitus sum | senectute, onustum gero corpus, vires , reliquere. ut ætas mala, mala merx est ergo ! | Nam res plurimas pessumas, cum advenit, affert : ' quas si autumem omneis, nimis longus sermo sit.

3 “Vulgatam opovwv ob sensum mutandam esse credidi.” RunKEL. Immo ppoveîv librorum omnium est. Ceterum diddokers scribit H. Stephanus p. 435. quod verum censeo, præsertim cum præpositionem, tanquam suspiciosam, calamo subnotarit Dobræus in exemplari Stob. Grot. de quo vide infra ad Alexidis Fragm. VI. n. 5. “ Versum sequentem alterius loci initium fecit Grotius.” GAISFORD. Quod reliquum, Chironis Pherecrateæ Fragmentum esse censet Runkelius, collato Priscian. XVIII. p. 1190. ubi versus ultimus citatur, et xeipoioi (Lobeck. ad Phrynich. p. 19. not. xeipwoi) in Xeipwvi mutatum vult Krehlius.

4 “mollois Gesn. marg. probante Valckenærio ad Euripid. Hippol. 785.” GAISFORD. Vulgo moldkis.

5 “Vulgo eykulioai, Valckenærius ad Eurip. Hippol.785. p. 248. B. C. et Ruhnkenius ad Timæum p. 119. eykukiño ai, sed recte Meinekius Comm. misc. I. p. 10. s. et ad Menandr. p. 189. éykulioai.” RUNKEL. Sic ámokovioa, legitur apud Hygin. Astron. III. 11. citante Blomfieldio Gloss. in Æsch. Pers. 168. Sed unice vera sunt eykułóoai, ámokovioai ; nam, cum pænultima in kvšíw, et kovíw, sit longa, nullus hic contractioni locus est. In Alexidis Fragmento apud Athen. p. 237. C. dvakúảióv tovoias correxit Porsonus Advers. p. 79.

ubi libri corrupte ανακυλιοντουσίας. Sed verum videtur ανακυλίον τ' ουσίας, poscente accentuum ratione, prout citat Schaeferus ad Η. Steph. Thes. Gr. Ling. sub voce 'Avakviíw. Dindorfius, a Meinekio deceptus, ανακυλιόν τ' ουσίας edidit. Kυλίω penultimam producere primus monuit Brunckius ad Soph. Phil. 800. In Theocr. Id. XXIII. 52. et ΧΧΙV. 18. pro εκύλισεν, εκύλιον, prout hodie editum est, male olim εκύλισσεν, εκύλισσον, legebatur, quantitatem vocalis ignorantibus, post librarios, editoribus. Pari modo εισεκύλισσε olim legebatur Callim. Hymn. in Del. 33. ubi recte Ernestius cum unico o, idque ex codicum auctoritate: et notandum in Pind. Nem. VIII. 40. ubi hodie αμφικυλίσσαις legitur, scribendum plane esse αμφικυλίσαις. Sic et koviooas, pro kovioas, minus recte exhibet ed. Robort. Æsch. Pers. 1. c. Conferendum est verbum αλίω, et compositum ejus εξαλίω, quod ad quantitatem attinet. Vide Aristoph. Nub. 32, 33. Exscribam Pollucis locum I. 11. de equis : το δε κυλίσαι και αλίσαι έρείς, και έξαλίσαι. Vides tres aoristos infinitivi hic παροξυτόνως depictos. . Ad loci sententiam conferendus est Aristoph. Thesm. 651. eis of έμαυτον εισεκύλισα πράγματα. Et 767. κάμ' έσκυλίσας ές τοιαυτί πράγματα.

II.

5

Είτα κεραμεύσαντα τοις μεν 2 ανδράσιν ποτήρια πλατέα, τοίχους ουκ έχοντ', άλλ' αυτό τούδαφος μόνον, κουχί χωρούντ' ουδε κόγχην, εμφερή γευστηρίοις φασί δ' αύταισιν βαθείας κύλικας ώσπερ ολκάδας οιναγωγούς, περιφερεις, λεπτας, μέσας, γαστροκίδας, ουκ άβούλως, αλλά πόρρωθεν κατεσκευασμέναι αύθ' και, όπως ανεκλογίστως πλειστος οίνος εκποθη». είθ' όταν τον οίνον αυτας αιτιώμεθ' έκπιείν, λοιδορούνται, κώμνύουσι μη 'κπιειν άλλ' ή μίαν. η δε κρείττων η μίεστί χιλίων ποτηρίων.

ΤΥΡΑΝΝΙΔΙ.

Apud ATHEN. XI. p. 481. B.-D. T« Ad κεραμεύσαντα intelligendum substantivum τον κεραμέα, et constructio in hunc modum concipienda: Φασί (scil. αι γυναίκες) τον κεραμέα, κεραμεύσαντα τοις μεν ανδράσι ποτήρια πλατέα,...κεραμεύειν αυταίς βαθείας κύλικας.” SCHWEIGHEUSER. Immo potius :

10

[Φασί τον κεραμέα,] κεραμεύσαντα, τοις μεν ανδράσιν [κεραμεύειν] ποτήρια πλατέα,....αυταΐσιν δέ φασι [κεραμεύειν] βαθείας κύλικας. Scilicet από κοινού intelligendum est illud φασί.

* Το μεν, inter τοις et ανδράσιν, primus inseruit Schweighaeuserus ex Epitomatore, cujus verba sunt hec: Φερεκράτης δε παίζων φησί, τοις μεν ανδράσι κεραμεύεσθαι ποτήρια πλατέα κ. τ. λ. Jacobsius conjicit τoίσιν α. quod ferri quidem potest, si modo leviter igas post γευστηρίοις, et φασίν, pro φασί δ', legas in v. 4. Tum constructio erit: [Φασίν τον κεραμέα,] κεραμεύσαντα τοίσιν ανδράσιν ποτήρια πλατέα,.... αυταΐσιν [κεραμεύειν] βαθείας κύλικας. Sed Jacobsii conjectura facile caremus.

γάστριδας Αld. unde έγγάστριδας (deest Lexicis) dedit Porsonus Advers. p. 127. facili mutatione. Quæ Porsoni emendatio Dindorfium fugit. Similem mendam exhibet Schol. ad Apoll. Rhod. I. 1182. ubi olim legebatur προς το πυρ γενναν. Sed recte hodie εγγενναν correctum est, prout exstat apud Etymol. Mag. in Πυρήία. Vides truncatum illud γάστριδας in monstrosum γαστροιΐδας, pro ignorantia sua, mutavisse librarios, quo versui utcunque satisfacerent.

4 «Scribebatur αυθ'.” DINDORF. Legendum videtur ταύθ'. Voces αλλα πόρρωθεν κατεσκευασμέναι ταυτα vertende sunt Αngl. out with this ulterior object in view.

5 « ανεκλογίστως πλείστον οίνον εκπίνειν, est plurimum υini bibere, quod tuis rationibus non inferatur.CASAUBON. Mox, ad κωμνύουσι, vide infra ad Phenicide Fragm. n. 3.

6 « Citat Athenaeus X. p. 460. C. κρείττων μι' εστί χ. π.” RUN

[ocr errors][merged small]

5

Πλούτω δ' εκείν'' ήν πάντα συμπεφυρμένα,
εν πάσιν αγαθοις πάντα τρόπον ειργασμένα.
ποταμοί μεν αθάρης και μέλανος ζωμού πλέων
δια των στενωπων τονθολογούντες° έρρεον
αυταισι μυστίλαισι', και ναστων τρύφης,
ώστ' εύμαρη γεκαυτομάτην την ένθεσιν
χωρείν λιπαρών κατά του λάρυγγος τους νεκρούς.
φύσκαι δε και ζέοντες αλλάντων τόμοι
παρά τους ποταμούς σίζοντ’10 εκέχυντ' αντ' οστράκων.
και μην παρην τεμάχη μεν εξωπτημένα,

10

15

15

20

25

καταχυσματίοισι παντοδαποισιν ευτρεπή.
σχελίδες δ' ολόκνημοι 12 πλησίον τακερώταται
επί πινακίσκους και διεφθ' ακροκώλια13
ήδιστον ατμίζοντα4, και χόλικες βοός,
και πλευρα δελφάκει επεξανθισμένα
χναυρότατα παρέκειτ' επ' αμύλοις καθημένα.
παρήν δε χόνδρος 16 γάλακτι κατανενιμμένος
εν καταχύτλοις 17 λεκάνοισι και πύου τόμοι 8.
Β. οίμ' ως απολείς μ' ενταύθα διατρίβουσ' έτι,
παρον κολυμβάν ως έχετ' εις τον τάρταρον.
Α. τί δήτα λέξεις ταπίλοιπ' ήνπερ πύθη19 ;
όπται κίχλαι δ' επί τοισδ' ανάβραστ' ήρτυμέναι 30
περί το στόμεπέτονταντιβολούσαι καταπιείν 21,
υπό μυρρίναισι κάνεμώναις κεχυμέναι.
τα δε μήλ' έκρέματο τα καλά των καλών 2 ιδεών
υπέρ κεφαλής, εξ ουδενός πεφυκότα23.
κόραι δ' εν αμπελώναις τριχόπτους 4 αρτίως
ηβυλλιώσαι και τα ρόδα κεκαρμέναι25
πλήρεις κύλικας οίνου μέλανος ανθοσμίου
ήντλουν δια χώνης τοισι βουλομένοις πιείν.
και τώνδ' έκαστον26 ει φάγοι τις ή πίοι,
διπλάσι εγίγνετ'27 ευθύς εξ αρχής πάλιν 28.

ΜΕΤΑΛΛΕΥΣΙ 29.

Apud ATHEN. VI. p. 268. E.-269. C. 1 « Fragmentum elegantissimum, quamquam Bernhardy Eratosth. p. 231. dicit, ab expilatore e Teleclidis versibus apud Ath. p. 268. Β.-D. magnam partem illud concinnatum esse. Convertit Natalis Comes Mytholog. II. 2.-Hic vitam fortunatam apud inferos describi e v. 7. et 21. apparet.” RUNKEL. Partem tantum hujus Fragmenti convertit Natalis Comes. Vide infra in Versionibus Latinis.

2 «Tenent εκείν' libri omnes : quod ne solicitari quidem debuisse intelligo: cum præsertim, si éke legeremus, oriturus esset hiatus minime ferendus in poeta, quem 'ATTIKÁTatov auctor noster adpellat. Commodum tamen foret ékei g': ut ékei intelligeretur

30

εν τω ταρτάρω. conf. vs. 7. et vs. 19. Loquitur femina: (vide vs. 19.) narrans quæ per somnum (puto) in tartaro geri vidisset.” SCHWEIGHÆUSER. Non video quare quid mutandum sit. 'Eveiva valet τα εκεί, h, e. εν τω Ταρτάρω, όντα. Sic Αristoph. Ρac. 631. πανε, παν', ώ δέσποθΕρμη, μη λέγε, | αλλ' έα τον άνδρ' εκείνον, ούπερ έστ', είναι κάτω. | ου γαρ ημέτερος έτ' έστ' εκείνος ανήρ, αλλά σός. | άττ' άν ούν λέγης εκείνον, κει πανούργος ήν, ότ' έζη, κ. τ. λ. Soph. Elect. 266. έπειτα ποίας ημέρας δοκείς μ' άγειν, ( όταν θρόνοις Αίγισθον ενθακούντ’ ίδω τοίσιν πατρώοις; είσίδω δ' εσθήματα φορούντ' εκείνω ταύτα, και παρεστίους | σπένδοντα λοιβας, ένθ' εκείνον ώλεσεν; De ékei, apud inferos, vide Blomfield. Glossar. in Æsch. Choeph. 353. Burges. ad Glossarium nostrum in Hermesianact. v. 61. (Epist. Crit. Postscript. p. 78.) cui tamen assentiri nequeo prius εκείνον Aristoph. 1. c. in εκεί νυν mutanti.

3 « ειργασμένα accipiendum videtur proέξειργασμένα.” SCHWEIG

HÆUSER.

τα πλέον

* « Citat Pollux VΙ. 9. 58. ubi est αθάρας. cf. Piersonus ad Mærin. p. 184.” RUNKEL.

5 « πλέοι libri et Pollux et Eustathius.” DINDORF. etiam Eustathius ad Homeri 11. P. p. 1095. 18. quod Meinekius Q. sc. II. p. 33. suspectum habet; Dindorfius tréw e conjectura edidit. Ipse omnia reliqui, quæ vel minus Attica, vel saltem rarius usitata, hic occurrunt, ut πλέοι, τονθολυγουντες, έγχέλυα, γάλατι, τα ροδα brevi α.” RUNKEL. Ad totum locum conferendus est Teleclides 1. 1. ζωμού δ' έρρει παρα τας κλίνας ποταμος, κρέα θερμά κυλίνδων. Nicophon Athen. VI. p. 269. Ε. ζωμος δια των οδών κυλινδείτω κρέα. Cf. et Metagenem ibid. F. infra Fragm. IV. 3, 4. Similis ingenii est locus incerti Auctoris, fortasse Antonii Brewer, in fabula, quæ inscribitur Lingua, or the Combat of the Tongue, and the five Senses for Superiority: Ramparts of pasty-crust and forts of pies, I entrench'd with dishes full of custard-stuffe hath Gustus made; and planted ordinance, strange ordinance, cannons of hollow canes | whose powder's rape-seed, charg'd with turnip-shot. Locus in fine Actus secundi est. Fabula, quæ Cromwellio olim in deliciis fuit, ex rarissimis est, socco vere comico identidem calceata. Impressa est Londini anno 1617.

Scripta quedam antiqua manu πομφολυγουντες.” CASAUBON. Pro quo πονφολυγουντες (πομφολ.) corrupte MS. B. apud Dindorfum. Cf. Hesych. et Phot. in Πομφόλυγες et Πομφόλυξ, itemque Aristoph. Ran. 249. Diosc. V. 75. de cadmia loquens: , yap amo

« ZurückWeiter »