Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

p. 237. F. Plato Com. ap. Plutarch. Nic. III. p. 370. ed. Cor. et Aristophanes apud Polluc. VII. 143. qui locus a Brunckio, ni fallor, neglectus, a Scaligero autem Conj. in Varr. IV. p. 91. minus recte tractatus, ita constituendus est: "Ώστ' ανακύπτων και κατακύπτων του σχήματος είνεκα τούδε Κηλώνειον τοίς κηπουρούς.” MEINEK. Timoclis Iocus est: γέρα γαρ αυτούς ταύτα τοις τωλύμπια | νικοσι δίδοται, χρηστότητος oύνεκα, | σίτησις. Ιta Dindorfius pro vulgato εϊνεκα. Ρlatonis versus est: ου γαρ τοιούτων είνεκ' όστραχ ευρέθη. In Aristophanis Fragmento oύνεκα, et κηλωνείου edidit Dindorfus Poet. Sc. Gr.

p.

156. 12 «Quid sodes est απαιδεύτου πνεύματος, indocta tempestas ? Heccine tam patienter ferri ? Lege sine dubio, "Αν δ' απαίδευτος μετασχη πνεύματος φορούμενος. Artifex, jam dixerat, habet portum, quo se recipiat: At si indoctus et iners tempestate jactatus sit, nihil habet perfugii in senectute.” BENTL. απαίδευτος receperunt Walpol. et Meinek. Perperam autem Bentleius μετασχη, sequente Meinekio.

13 «Transponenti mihi tres versus 6, 7, 8. αλλά χρήματ' έστιν

-ές την αύριον, post ουκ έχει σωτηρίαν ν. 12. pene assentiebatur Porsonus.” DoBR. Quam transpositionem, ab ipso probatam, Kiddio minus recte tribuit Meinekius. Vide Porson. Tracts p. 189.

14 σοι Hertelius, post Morelium.
15 “ V. Wyttenb. ad Plutarch. I. p. 49. D.” MEINEK.

“Confer Euripidem, vel potius comicum, Stobæi CXIV. p. 584, 41.= 473.DoBR. Comico etiam tribuit Grotius apud Gaisfordium. Locus est: μηδέποτε πειραν τοις θεοίς εύχου λαβείν, | Φαίδιμε, τοιούτου μηδένος, μηδ' ειδέναι» | ως έστιν ετέρω ράδιον παραινέσαι. Plutarch. Vit. Fab. Max. p. 184. Β. ου μόνον δ' ήν άρα το φίλων πειραν λαβείν, ως Ευριπίδης φησίν, ου σμικρον κακόν, αλλά και το φρονίμων στρατηγών. Ceterum post φίλων leviter igit Meinekius; male.

17 Ita etiam Meinek. sed recte quoe. Burn. et Walpol. Pessime Grotiuς γνώσεις αν αυτους ex Casauboni emendatione adoptavit. .

18 Soph. Αj. 125. ορω γαρ ημάς ουδέν όντας άλλο, πλην | είδωλ, όσοιπερ ζωμεν, ή κούφην σκιάν. Cf. et ejusdem fabule ν. 1286. Pind. Pyth. VΙΙΙ. 135. επάμεροι. τί δέ τις ; τί δ' ούτις ; | σκιάς όναρ άνθρωπος. Αristoph. Αν. 685. άγε δη φύσιν άνδρες αμαυρόβιοι, φύλλων γενέα προσόμοιοι, | ολιγοδρανέες, πλάσματα πηλού, σκιοειδέα φυλή αμενηνά. Vide et Esch. Agam. 81. et Blomfieldii Glossar. ad 1. Conferendus est Shakspear. Hamlet II. 2. The very substance of

16

the ambitious is merely the shadow of a dream. ubi vide interpretes.

. Young. Paraphrase on Part of the Book of Job: Fond man! the vision of a moment made! | dream of a dream, and shadow of a shade! Chatterton. Ælla, a Tragycal Enterlude : Honnoure, whatt bee ytte? tys a shadowes shade, a thynge of wychencref, an idle dreme. . Byron. The Vision of Judgment LXXXII. de Junio illo celeberrimo loquens: " And who and what art thou ?(Ηom. ΙΙ. Ζ. 123. τίς δε συ εσσι, φέριστε, καταθνητων ανθρώπων ;) the Archangel said. | « For that you may consult my title page,| replied the mighty Shadow of a Shade. Pæne oblitus sum Henr. Killigrew The Conspiracie I. 1. init. KING. Ha, ha, ha, no happinesse like the Fooles, Comastes. Com. No, none, Sir, hee's mirth it selfe, and the cause of it in others; they say all pleasure is a shadow; then that which wee enjoy is but the shadow of a shadow, hardly the Picture of what it imbraces.

VI.

5

1

Τον μη λέγοντα των δεόντων μηδε εν,
μακρόν νόμιζε, καν δύ' είπη συλλαβάς
τον δ' ευ λέγοντα, μη νόμιζ' είναι μακρόν,
μηδ' αν σφόδρ' είπη πολλά, και πολύν χρόνον'.
τεκμήριον δε τούδε και τον Όμηρον λάβε
ούτος γαρ ημιν μυριάδας έπων γράφει,
αλλ' ουδε εις "Όμηρον είρηκενό μακρόν.

Αpud STOB. T. 36. 18. “Huc pertinet versus ille, quem habuisti supra inter uovoστίχους γνώμας, Χωρίς το τ' ειπείν πολλα και τα καίρια. Ubi τα καίρια νοcantur quae hic a Philemone τα δέοντα.” H. STEPH. Versus ille, quem inter μονοστίχους γνώμας retulit H. Stephanus, que magna ex parte, ait ille, sunt Menandri, est Soph. Ed. Col. 808. ubi το καίρια proculdubio legendum est. Vide Elmsleium ad l.

2 Εsch. Εumen. 652. τεκμήριον δε τoυδέ σοι δείξω λόγου. Εt 441. τεκμήριον δε τωνδέ σοι λέξω μέγα. Νoster apud Stob. Τ. 109. 4. τεκμήριον δε, τους ιατρούς οίδ' έγω υπέρ εγκρατείας Antiphanes apud Porphyr. de Abst. ΙΙ. p. 131. τεκμήριον δ' όταν γαρ εκατόμβας τινες | θύωσιν, κ. τ. λ. Plato Sympos. p. 19. Wolf. τεκμήριον δε τούτου· γονείς γαρ "Έρωτος ούτ' εισιν, κ. τ.λ. Alitar

κ. τ. λ.

Menander apud Ρophyr. 1. c. ΙV. p. 347. παράδειγμα τους Σύρους λάβε» | όταν φάγωσ' ιχθύν εκείνοι, κ. τ. λ.

8 "eipnkev Grotius.” GAISFORD. Immo et ante Grotium H. Stephanus. Vulgo είρηκε, metro respuente. Totus versus sic se habet apud Ηertelium p. 174. αλλ' ουδε εις είρηκε τον "Όμηρον μακρόν. Quod notatu dignum est. Non sunt longa, quibus nihil est, quod demere possis. Martial. II. 77. Sciat, si materiæ immoratur, non esse longum; longissimum, si aliquid arcessit atque attrahit. Vides, quot versibus Homerus, quot Virgilius arma, hic Æneæ, Achillis iste, describat: brevis tamen uterque est, quia facit quod instituit. Plin. Epist. V. 6. Grot. in mss. Plutarch. II. p. 504. D. Tv δε περί του ποιητου λεγομένων αληθέστατόν έστιν, ότι μόνος "Όμηρος της των ανθρώπων αψικoρίας περιγέγονεν, αεί καινος ών και προς χάριν ακμάζων.” GAISFORD. Cessit tamen in proverbium μακρύτερον της Ιλιάδος, prolisius Iliade. Eschin. in. Ctesiph. 54. ταύτα δ' είπων δίδωσιν αναγνώναι ψήφισμα το γραμματει μακρύτερον μεν της Ιλιάδος, κενώτερον δε των λόγων, ούς είωθε λέγειν, και του βίου, δν βεβίωκε, μεστον δ' ελπίδων ουκ έσομένων και στρατοπέδων ουδέποτε συλλεγησομένων. Vide et Pollucis 1. c. in n. 5. ad Appendicis Fragm. XXX. Vix conferri potest Byron. Don Juan III. 91. Milton's the prince of poets-so we say; | a little heavy, but no less divine.

VIII.

[ocr errors]

'Εαν οίς έχωμεν, τοις γε μηδε χρώμεθα,
& δ' ουκ έχομεν ζητούμεν, ων μεν δια τύχην,
ών δε δι' εαυτούς και εσόμεθ' έστερημένοι.

Αpud STOB. Τ. 16. 1.
Citat Cognatus Erasm. Adag. p. 606. Wechel. in Pro incerta
spe certa præmia. Locum de avaris male intellexit H. Stephanus
Com. Gr. Sent. p. 376.

2 «γε om. Τrinc. μεν έχομεν, τοϊσδε-ζητώμεν Ρorsonus Tracts p. 255.” GAISFORD. “Fort. : εαν οίς έχομεν, τούτοισι. Quod Porson. Tracts etc. p. 225. conjecit εαν οις μεν έχομεν, τοϊσδε μ. [μηdèv Porson. J. B.] xp. vereor ut ferri possit propter toode, quod pro toútois dictum certe a comicorum sermone alienum est. Cfr. Buttmannus ad Sophoclis Phil. 87. Quod ipse proposui confirmat Anton. Mel. Serm. XLII. p. 64. ubi cetera corruptissime, primus autem versus ita scriptus est : εαν οίς έχωμεν, τούτοις μ. χ”

MEINEK. Ad τoίσδε pro τούτοις, cum Ρorsono facit Aristoph. Ρlut. 1088. τω θεώ γαρ βούλομαι | έλθων αναθείναι τους στεφάνους τούσδ', ούς έχω. ubi τούτους ούστινας κρατω Gl. LB. εαν οις έχομεν Morelius, quod in εαν δ' οίς έχομεν mutavit Hertelius. Εtiam Clericus έχομεν, in έχωμεν mutante Ρorsono in ora exemplaris Menand. Cleric. penes Mus. Brit. Bentleius: αν οις έχωμεν. Malim omnino, fere cum Ρorsono: αν οις μεν έχομεν, τοϊσδε μηδεν χρώμεθα. Angl. if we make no use of that which we have. Cf. Eurip. Iph. Aul. 316. Heracl. 107. Vide supra ad Menandri Fragm. I. n. 4.

8 «Dedi ζητώμεν pro ζητούμεν.” MEINEK. Sed et ζητωμεν dedit Porsonus. Vide n. 2.

4 " wv mèv v dè rarum in scriptore Attico. V. Hemst. ad Thom. M. p. 2. Valckenar. in Epist. a Tittm. edit. p. 141. Hermannus ad Vig. p. 706. 26. Reizius de Incl. Acc. p. 30. sq." Meinek.

5 «δι' εαυτους i. e. ήμας αυτούς. Menander Inc. V. 8. αυτοί παρ' αυτων προσπορίζομεν. Cfr. Hermannus ad Soph. Trach. 451.” MEINEK. Vide supra ad Menandri Fragm. II. n. 6.

VIII'.

5

'Αεί το πλουτειν συμφορας και πολλάς έχει
φθόνον τ', επήρειάν τε8, και μίσος πολύ,
πράγματά τε πολλά, κάνοχλήσεις μυρίας,
πράξεις τε πολλάς, συλλογάς τε του βίου.
έπειτα μετά ταύτ' ευθύς ευρέθη θανών,
άλλους καταλείψας εις τρυφήν την ουσίαν.
όθεν πένεσθαι μάλλον ηδέως έχω,
έχειν τε μέτρια, καμέριμνον ζην βίον,
και μήτ' έχειν πλουτόν με, μήτε πράγματα.
πας γαρ, πένης ών, μέγαλα κερδαίνει κακά 8.

Apud Stob. T. 97. 19.

10

1

“Gesneri margo Philetæ tribuit. Philemonis nomen recte adscripsit etiam H. Steph. Com. Gr. p. 370. Idem locus in Comp. M. et Ph. p. 358. ubi vs. 1. αεί ο πλούτος.” ΜΕΙΝΕκ.

« Philemoni tribuit Grotius.” GAISFORD. Philemoni etiam Morelius et Hertelius. Philetæ Gaisfordius, cum MS. A.

[ocr errors]

Evu opa's Walpolius. Sed vide infra ad Diphili Fragm. n. 5. 3 “Emendarunt Salmasius et Rutgersius. Vulgo plovov te katrpelav k. p. 7. Salmasii et Rutgersii rationem confirmat quodammodo MS. Comparationis M. et Ph. in quo est plovov ņéanpiov." MEINEK.

• Vulgo: kai oxinoes. Emendavit Bentleius.

5 “TELTA Bentleius.” GAISFORD. Probat etiam Porsonus ad Eurip. Phæn. 1277. “Vulgo cita ueta raūta. Contra in Pherecratis versu apud Phot. p. 139. είτα legendum pro έπειτα. Recte autem conjungi PTTEITA Meta tauta docuit Porsonus Præf. Eur. p. LV. cll. Erfurdtio Observ. cr. in Ath. p. 10. Ita Terent. Andr. III. 2. 3. post deinde. Propert. II. 3. 50. dehinc postea.” MEINEK. “Adde Aristoph. Ran. 1026. eita Meta' Toût'.” Bach. Plura idiomatis Latini exempla suppeditabit Facc. et Forc. Lexicon in Deinde. Ad Eupéon, confer infra ad Appendicis Fragm. XXVII. n. 6.

ouetaleyas Meinekius, nescio unde. Ad vulgatam, confer Isocratis locum supra citatum in n. 3. ad Alexidis Fragm. IX. Sic et Latini. Terent. Eun. I. 2. 40. Qui mihi reliquit hæc, quæ habeo, omnia. Nep. Arist. sub fin. In tanta paupertate decessit, ut, qui efferretur, vix reliquerit. Martial. Epigr. X. 47. Res non parta labore, sed relicta. “Vix Atticum deyapro dimev.” DOBR. Citat Meinekius Lobeck. ad Phryn. p. 713. seq. ubi de hac forma aoristi agitur. Sed legendum videtur : katalitwy.

1 «Ita reposuit Bentleius, pro Και μήτ' έχειν με πλούτον, μήτε a páyuara, ne spondeus in quarto loco senarium exstingueret.” Wal

POL.

FORD.

8 - Citat Clemens ut Epicharmi. Grotius in mss.” GAIS

Kepoaivet kaka, pauperes multa mala compendifaciunt. Ita recte Grotius, quamquam hæc verbi Kepoaiver significatio vix alibi reperiatur." MEINEK.

IX.

'Ενταύθ' ανήρ γάρ έστιν ανδρος διάφορος,
εν τω τό τε κακόν ευ φέρειν και ταγαθόν.

Apud STOB. T. 108. 37. 1 “Malim év TẬ TE TO Kakov. V. Reisigii Conj. in Arist. I. p. 134.” MEINEK. Nimirum notat Reisigius, particulas ye et te in metro vel iambico vel trochaico ictu liberas esse oportere. Contra

« ZurückWeiter »