Criticisms and Elucidations of Catullus

Cover
Deighton, Bell and Company, 1878 - 250 Seiten

Im Buch

Was andere dazu sagen - Rezension schreiben

Es wurden keine Rezensionen gefunden.

Ausgewählte Seiten

Andere Ausgaben - Alle anzeigen

Häufige Begriffe und Wortgruppen

Beliebte Passagen

Seite 236 - In flower of youth and beauty's pride. Happy, happy, happy pair! None but the brave, None but the brave, None but the brave deserves the fair...
Seite 233 - Terence, and above all the chaster poems of Catullus, not only with the Roman poets of the, so called, silver and brazen ages; but with even those of the Augustan era: and on grounds of plain sense and universal logic to see and assert the superiority of the former in the truth and nativeness, both of their thoughts and diction.
Seite 206 - ... extremam iam ipsa in morte tulistis opem, me miserum aspicite et, si vitam puriter egi, eripite hanc pestem perniciemque mihi, 20 quae mihi subrepens imos ut torpor in artus expulit ex omni pectore laetitias.
Seite 79 - Nam castum esse decet pium poetam Ipsum, versiculos nihil necesse est, Qui tum denique habent salem ac leporem, Si sunt molliculi ac parum pudici Et quod pruriat incitare possunt, 1o Non dico pueris, sed his pilosis, Qui duros nequeunt movere lumbos.
Seite 212 - Tusci egesto amnis impetu per transversum in Atrianorum paludes quae Septem Maria appellantur, nobili portu oppidi Tuscorum Atriae a quo Atriaticum mare ante appellabatur quod nunc Hadriaticum.
Seite 10 - Comata silva: nam Cytorio in iugo Loquente saepe sibilum edidit coma. Amastri Pontica et Cytore buxifer, Tibi haec fuisse et esse cognitissima Ait...
Seite 96 - Catulli Veroniensis carminibus proscissus, quem, ut res est, domus ipsius clarius quam Catullus dixit habere quidquid habuisset Comata Gallia.
Seite 157 - ... laetor rebus, quam me afore semper, afore me a dominae uertice discrucior, quicum ego, dum uirgo quondam fuit, omnibus expers unguentis, una milia multa bibi.
Seite 237 - Daunias latis alit aesculetis, nee lubae tellus generat, leonum arida nutrix. pone me pigris ubi nulla campis arbor aestiva recreatur aura, quod latus mundi nebulae malusque luppiter urget ; pone sub curru nimium propinqui solis in terra domibus negata : dulce ridentem Lalagen amabo, dulce loquen tem. 39 HORATII XXIII VITAS hinnuleo me similis, Chloo, quaorenti pavidam montibus aviis matrem non sine vano aurarum et siluae mo tu.
Seite 167 - ... abstulit. o misero frater adempte mihi, tu mea tu moriens fregisti commoda, frater, tecum una tota est nostra sepulta domus, omnia tecum una perierunt gaudia nostra, quae tuus in vita dulcis alebat amor.

Bibliografische Informationen