Abbildungen der Seite

Και τoινω ην μεν τις βλακεια και απονια μονον κακG- ω, ετG- εγω νομιζω, ώασερ κηφίω,, δαπανη μόνον ζημιοω ο κοινωνος» ος δι' αω ο

μεν ώονος κακος ω κοινωνος, προς δε το πλεονεκτεω σφοδρος και αναιχωτος, έτος και ηγεμονικος ειμι Θεος ο πονηρGπολλακις γαρ διωαμαι η πονηρια πλεονεκτων αποδεικνυμι. Ωσε σαντάπασιν εξαιρετέος ο τοιέτος εγω

[ocr errors]

28. Ευ δε ισημι, ω ανηρ, έφην, φιλος, ότι εδε έτος μονος ωφελησω ο κακος αφαιρεθος, ότι κακος απεσομαι, αλλα και ο καταμενων όσες

και ο καταμενων δσος μεν ανεπιμπλαμην ηδη και κακια αποκαθαρεμαι παλιν αυτος: ο δε αγαθος ο κακος ιδων ατιμαθες, πολυ ευθυμοτερον ε η αρετη ανθεξομαι.

29. Το δι’ αθλον η νικη, ην μεν εγω νικαω, δηλον ότι και το πολεμιος αν ημετερος, και ο πολεμιος αγαθον σαν" ην δε εγω αυ νικαωμα, (έτος γαρ ας και λεγω και ποιεω δει) και έτω το ήττωμενος αγα9ον παν ο νικών αι αθλον προκριμα. Ούτω δη, εφην, δει συ γιγνωσκω, ώς, όταν μεν ανθρωπος κοινωνος πηλεμος γενομενος, εν εαυτε εχω εκασος, ως και μη αυτος

29. Αθλα νικης.

« Οιδεν, ω ανδρες Αθηναιοι, τετο καλως εκεινώ, ότι ταυσα: εσιν απαντα τα χωρια αθλα τα πολεμε κειμενο εν μεσων φυσα δι'



[ocr errors]


only base on account of their indolence and their shunning all labour, I think that these, as drones only injure their associates by the expence of keeping them: but those who may

be indolent sharers of labours, yet eager and presumptuous in taking all advantages, these are the men that lead to vicious practices; because they can oftentimes shew vice to be successful in gaining advantage. So that by all means such men are to be removed by us.”

28. « Be assured of this, said he, O my friends, that when the bad are removed, they will not only confer this advantage, that the bad will be away ; but moreover, such of the remaining as were filled with their wicked ness will again purge themselves of it: and the good having seen the bad disgraced, will adhere to virtue with more alacrity.”

« As for the rewards of victory, if we conquer, it is manifest that both the enemy will be ours, and all the valuable possessions of the enemy : but on the other hand if we are conquered, (for it is proper to mention and suppose this always) in the same manner all the possessions of the conquered are always proposed as rewards to the conquerors. Thus then, Taid he, ought you to be persuaded : that, when men who are become 'sharers of a war, are of opinion each in themselves, that unless every:


υπαρχη τοις σαράσι τα των «ποντων, και τους εθελκσι τουειν και κιν διυευαν, τι των αμελήτων."

Demosth. Philip. I.


[ocr errors]

τις ωοθυμηθησομαι, έδες εσομενος το δεον, ταχυ πολλος τε και καλος Ασπρωτομαι εδης

γαρ αρувои ο πρασιομαι δεομενος: δοταν δε έκαςος διανοηθώ, ως αλλος εσομαι πρακτων και

πρανων και ο μαχόμενος, καν αυτος μαλακιζωμαι, και τοιέτος, εφω, ευ ισημι, ότι « πας αμα πας ήξω και χαλεπος φερομενος. Και ο Θεος έτω πως εποιησες μη θελων 8 εαυτα προσαίω εκπονέω το αγαθον, αλλος ° αωης επιτακτηρ διδωμι.

30. Μαλισα δε, ω ανηρ, έτος εγω ευθυμως ας και αγών και προς

ode σαρορμαω, ότι Κυρος ευομαι ο κρινων, ος 8 φθονος κρινω. αλλα συν θεος ορκος λεγω, η μην εγώ δοκεώ Κυρος, οσις αν " οραω αγαθος φιλεω eder ητον εαυτο ετος γεν ορώ αυτης, οις αν εχουμε, ήδιον διδες μαλλον η και αυτος εχων.

1 έτος απον, Και ποτερως αν, ω Κυαξαρης, μαλλον συ εκοσμών και εμπερ πορφυρις ενδυς,

31. ο Κυρος προς


29. Εν εαυτοις εχωσιν

* Αν τοινυν, ω ανδρες Αθωαιοι, και υμεις επι της τοιαωτης εθελησησε γενεθαι γνωμης ων, επειδήπερ και προτερον, και έκασος υμων και δες & durcut

σερχαν ωτον χρησιμον τη σολά, σασαν αφεις την ευρωγια», έτοιμο πραίτων υπαρξη, ο μεν χρηματα εχων, ασφερείν, ο δ' εν ηλικια, τραίεσθαι" σωελοντι δ' απλως ειπαν, ην υμων αυτων εθελησητι γενεθλη, και σανσησθε, αυτός μεν εδεν έκατος σοιησων ελπι



individual shall himself be alert, no one thing of those which ought, will happen, then many and noble actions are soon accomplished, because none of those things, which ought to be done, is neglected by them : but when each óne shall have thought, that there will be another to act and to fight for him, though he himself should be indolent, to such, said he, be assured, that all things will come adverse, attacking all together. And God hath in fome measure appointed it so: for to those that are not willing to enjoin it upon themselves to labour in procuring good things, to these he gives others to be talk-masters.


“ But in a particular manner, my friends, this encourages me to (undertake) the contest with these (nobles) most readily, that Cyrus will be the judge ; who judges not with envy: but I affert it with an oath (in the name) of the gods, in truth Cyrus seems to me to love not less than himself whatsoever men he can see to be good ; and truly I see him giving to these, whatever he may

chance to have, with more pleasure than if he kept it himself.”

31. Cyrus said to these words, “ And by which of the two ways, O CYAXARES, should I have been an ornament to you most? whe

ζων, τον δε πλησιον σαν9' υπερ αυτό πραξεων και τα υμετερ αυτών κομιειθε, αν θεος θελη, και τα κατερραθυμημενα σαλιν αναληψιθι, κακαναν τιμωρησιοθε.”

DEMOSTH. Philipp. I,


και ψελλίον λαβων και τρεπτον ωδιθεμενσ χολη 4 κελευων υπηκεον συ, η νυν, οτε συν τοσουτος και τοιαυτης δυναμις έτως οξεως σου υπακέω, δια και ο συ τιμαω, ιδρως και ασεδη και αυτος κεκοσμημενος, και συ κοσμών,

ο αλλος επιδεικνυς συ έτω σειθομενος και


32. Δοκεω γαρ εγω, εφην, πας μου, ος αν τις βελωμαι αγαθος σωεργος ποιέομαι όποιος τις πραγμα, ηδιον ειμι ευ π λεγων και ευ και ποιών παρορμάω, μαλλον η λυπων και αναγκαζων. ος δε δη το ας και πολεμος εργον εποιήσαμην τις βελoιμην συνεργος προθυμας, 1 έτος πανταπασιν εγω γε δοκα αγαθος θηραπον Ειμι και λογος και εργον.

33. Ω Αρμενιος, εφην, πρώτον μεν συ συμβελευω, εν η δικη τ' αληθες λεγω, ένα «συ ας γε απω η ευμισητοτατον» το γαρ "ψευδομενος φαινομαι, ευ ισημι ότι και τα συγνωμη τυγχανω εμπιδων μαλισα ανθρωπος γίγνομαι.

34. Νυν δια τις ετε και δασμος απηγαγον, ετε τρατευμα επεμψα, ετειχιζον π ο ερυμα ; Και ος,

33. Eομισητοτατον, &c.

Εχθρος γαρ μοι κείνος, όμως αϊδεο συλησιν,
"Ος χ έτερον μεν αισθα ενι Φρiσιν, αλο δε βαζα.

Η ο κ. 11. L. 9. 312.

« ZurückWeiter »