Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

THE foregoing Examples will per

haps be thought fufficient for young learners of the Greek Language; but Scholars farther advanced in years and reading may possibly require some more full and critical illustration of Prepositions in Compofition. For their information therefore shall be added considerable Extracts from a book entitled “De Significatione Præpofitio

num Græcarum in Compositis," by Caspar Frid. HACHENBERG'.

1. For the first intimation and ufe of HACHENBERG'S book, many thanks are due to a particular friend. Had the book come time enough to hand, the insertion of these Extracts would have been announced in the Preface to the Introduction.

DE

De Præpofitionum vi in Compofitis.

[ocr errors]

I. E Compofitis cum Audi, quæ Præ

pofitio extra Compositionem Significat 1. Circum, circa 2. de 3. propter. Sed,

Ι. Αμφι, id quod ex αμφω, αμφις et. aliis apparet, proprie significat ab utraque parte. Atque, quòd in utroque spectantur duo, eaque diversa; hanc etiam vim quo potest habere.

2. , Quum vero, quod ab utraque parte cinctum eft circum et ab omnibus partibus putetür cinctum ; inde ani po etiam notat circum, undique.

3. Tum res aliqua ejusmodi poteft efle, ut, fi referatur ad utraque aut omnia, significetur magnus gradus aut vehementia quædam. 4. Tandem

quum,

fi

quæ res utrimque in se feruntur, contentio quædam et quasi pugna existat ; atque animus, fi cooptando feratur in utrimque aut plura circum pofita, dubitet hæc etiam vis dar or in nonnullis spectanda est. ex II. Ava extra Compositionem 1. cum Accuf. per. 2. apud Poëtas cum Dativo fuper fignificat. Proprie significat motum ad fuperiora. Inde in Compositis.

1. Sæpius idem valet ac aww, furfum, et pars superior respicitur.

[ocr errors]

2. In plurimis idem valet ac re-apud latinos, et hæc quidem fignificatio ducitur a propriâ. Nam qui redit, iterat, repetit, fingitur fimilis ejus, qui per priora ad fuperiora scandit et revertitur. Inde factum est, ut avo idem valeat ac re-, rurfus, iterum, ut in Latin. reddo, repeto, refurgo, &c.

3. Quum, qui quid iterat aut rursus facit, quasi retroeat per priora : dederunt etiam huic particulæ potestatem, quam habet retro, ut in Lat. respicio, recurro, regredior, &c.

4. Ex hac autem significatione manat ea, quâ idem valet ac contra, quòd, qui contra aliquem it, eum repellere, retrovertere studet, ut in Lat. resisto, repugno, reluctor, &c.

5. Ex poteftate T8 retro in multis etiam ávà Contrarium adjectæ vocis fignificat, maximo ejus, quæ vim tegendi vel obftruendi habet, ut in Lat. retego, recludo, retexo, &c.

6. Qui retro cedit, feparatur ab iis, à quibus retro it. Hinc etiam in nonnullis Compofitis ava vim feparandi habet, ut in Lat. rejeco, repono, remitto, &c.

7. Qui iterum vel rursus facit, idem sæpe facit, quod alter fecit. Hinc ava in quibufdam Compofitis vicissitudinem fignificat, ut in Lat. redamo, refcribo, reddo, &c.

8. Quod tendit ad superiora, alia superat : ùnde factum est, ut in multis ara fit Intensivum ut vim adjunctæ vocis augeat.

9. Quòd ava significat repetitionem, iterationem; eâdem de causâ etiam fignificare potest

actionem

[ocr errors]

actionem iteratam in eadem re agenda, ut in Lat. reputo, recenfeo, recogito.

10. Ava ex propriâ fignificatione fignificat rem aliquo moveri aut pervenire. Nil itaque impedit, quo minus hæc vis etiam ei in Compofitione tribuatur.

11. Quòd initium est quasi altiffimum, quo quod referri poteft, ut apparet ex Lat. fupra repetere, altius repetere : inde ara etiam in nonnullis Compositis initium videtur fignificare.

Tandem id, quod iteratur, refertur ad priora, atque idcirco aya etiam, significare poterit, respici prius quiddam, quod rem, quæ adjuncta voce significatur, præcefsit.

III. Arti extra Compofitionem fignificat, 1. pro, i.e. loco, inftar. 2. propter. 3. pra, ante. Proprie significat, aliquid contra et ex adverso efle pofitum. Hinc etiam in Compositione notat.

1. Contra non folum ad locum ad verfum, sed etiam ad diverfitatem, pugnam et nifum in adverfa significanda.

2. Quòd in permutandis rebus res quafi contra alteram ponitur, ut eam penset; idem valet ac pro i. e. loco, viciffim, rurfus, rem, ad permutationem fignificandam.

3. Quòd in comparando res una contra alteram ponitur aut animo aut re ipsa, ut appaTeat, quæ utriufque fit ratio ; comparationem etiam arti fignificat, et in multis parilitatem.

4. Quòd Præpofitio artı etiam notat pro i.e. propter ; eadem in nonnullis Compofitis etiam hanc eandem vim item ut üzrep poteft habere ad utilitatem notandam.

IV.

[ocr errors][merged small][merged small]

IV. Ato eandem vim habet ac a, ab apud Latinos, et extra Compofitionem fignificat fere å, ab, ex, propter, de.

Proprie significat principium, unde quid oritur vel initium capit. Quum vero, quod ab aliqua re oritur, inde etiam soleat feparari feparationem etiam hæc Præpofitio fignificat, et hæc quidem vis in plurimis compositis conspicitur.

1. Additur separanti, atque significat re, quæ voce adjecta fignificatur, aliquid feparari.

2. Additur ei, a quo separatur, et diftantiam proprie fignificans idem in multis valet ac longe, procul, feorfum. Atque in Verbis, quæ huc pertinent, fignificat ftatum aut actionem ad remota referri.

3. Quòd res, fi ab alia feparetur, huic ineffe negatur, utque hæc illâ privetur ; ato negationem etiam et privationem fignificat. Quumque negans fit contrarium aienti; ano etiam contrarium fimplicis adjecti significat.

4. Quum quid effe aut facere definit, negatur atque a re feparatur. Hinc ao vim defnendi habet, et finem rei notat.

5. Quòd apo significat principium rei; hoc idem in compofitis multis notat.

a. Adhibetur ad fignificandum principium, locum vel aliud quiddam, unde quid existit vel oritur.

b. Spectat etiam ad ftatum priorem, ex quo quid in alium tranfit.

6. Quum, fi quis acceptum reddat, faciat, quod facere debet, et prius, quod accepit, fit

obli

« ZurückWeiter »