Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

philofophiæ placita de rerum origine continentem.

Poësim imprimis dicitur auspicatus adhuc puer : & Cirim, Ætnam, Culicem, Moretum, Copam, Diras, Cataleeton, Epigrammata, Priapeia junior scripfiffe. At Jos. Scaliger, & poft eum docti fere omnes Æt. nam Cornelio Severo adjudicant : Moretum, Auli Septimii Severi effe idem suspicatur: Dira, quin a Valerio Catone fcriptæ fint, ne dubitari quidem patitur : Copam Virgilio tribuit Priscianus, sed reclamante Scaligero: Priapeia, obfcoenissimam epigrammatum far-, raginem, ex Ovidii, Catulli, Petroniique fæcibus collecta esse manifeftum eft. In Catalectis & Epigrammatis, ut multa sunt indigna Virgilio, propter maledicos & inverecundos fales ; ita paucula quædam eo-, dem adolescente digna poffunt videri. De Ciri & Culice major eft controversia.

Ac Virgilii quidem esse hoc utrumque opusculum suaserunt multis versus utrique complures aspersi, qui in Georgicis & Æneide, aut iidem omnino, aut paullo accuratius lịmati reperiuntur. Non esse autem, mihi persuadet ftylus enervis ac vagus, obscura sententia, numeri dissoluti : prorsus ut qui tam sordide humilis fuit, non videatur potuisse unquam ad perspicuam, illam Bucolicorum tenuitatem, multo minus ad fplendidam Æneidos majeftatem affurgere. Bene quidem Scaliger falsum demonftrat, id quod in vita Virgilii legitur, fcripfiffe Culicem, quicumque tandem Culex ille sit, annos quindecim natum. Quippe Statius in Genethliaco Lucani, Sylv. I. 2. v. 74. testatur Luca

, num

num fcripfiffe Pharsaliam, ante annos Culicis Maronia-
ni. At Lucanus, poft multa opera ultimam condidit
Pharsaliam, eamque magna ex parte inemendatam re-.
liquit, anno quo mortuus est ætatis vigefimo feptimo.
Addo ego, Culicem hunc, quem habemus, Octavio
dicatum esse. At Oétavius tum, cum numerabat Virgi-
lius annum decimum quintum, ipse tantum octavum at-
tigerat: qua ætate, nec ipfi poëmata dicari, nec ea dici
de ipso potuerunt; at tu, cui meritis oritur fiducia tan-
tis ; aut ut habent codices alii, at tu, cui meritis
oritur fiducia caftris, Ottavi venerande. Igitur fcriptum
fuifle Culicem probabile eft, cum Octavius aliquo in
nomine cæpit effe: circa id temporis, quo donatus a
Julio Cæfare militaribus donis, eum in Hispaniensia
caftra fecutus eft, anno U. C. circiter 709. Octavii
19. Virgilii 26. Quod quis credat? Virgilium ab illa
Culicis exilitate ita repente convaluisse; ut anno post
tertio quartove Bucolica fcribere tam æquabili & vi-
vido & puro nitore inceperit. His adducor ut putem,
insulsum illum Culicem, quem habemus præ manibus,
ab inepto aliquo pofteriorum ætatum scriptore fictum
effe: qui cum apud veteres laudari passim videret ju-
venilem Maronis Culicem ; amissum illum vitio tem-
porum reftituere

per
ludum aut per

summam audaci. am voluerit, quomodo deinceps a levissimis scriptoribus multa malitiofe conficta sunt, ut Cornelii Galli elegiæ, & nuper Petronii fragmentum.

Idem esto de Ciri judicium, quam Ovidii tempore pofteriorem effe indicat Scyllæ, patris & patriæ rui

a 3

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small]

nam

[ocr errors]
[ocr errors]

nam meditantis, cum nutrice colloquium; locus on: nino exaratus ad fimilitudinem illius colloquii, quod habet Myrrha patris amore insaniens, cum nutrice item sua, Metam. 1.9. Nec abftinet Scyllæ nutrix ab exemplo ipsius Myrrhæ proferendo : ut plane exiftimem fi&torem illum Virgilianæ Ciris, ad Myrrham Ovidianam inter scribendum oculos intendiffe. Non eft igitur audiendus Scaliger, cum Cirim illam ipsam ultimum effe ftatuit opus Virgilii, etiam Æneide pofterius : quanquam enim fufum eft feliciore vena, quam Culex ; tamen jacent in eo multa, multa horrent, nitent quam paucissima : nec a Virgilio fenefcente, & æquo rerum suarum æstimatore scribi tantillo in poëmatio potuit : accipe dona meo multum vigilata labore, nec Virgilium juvenem, & Bucolica, Georgica, Æneida meditantem, tantum rei poëticæ jam tum ceperat tædium, ut in hoc tam levi opere definere non dubitaret: in quo jure meas utinam requiefcere Mufas, & leviter blandum liceat deponere morem.

Nec juvenis itaque, nec fenex Virgilius Cirim scripsit.

Annus U. C. 699. Augusti 9. Virgilii 16,
CN. POMPEIUS MAGNUS 2.
M. LICINIUS CRASSUS 2.

Irilem togam sumpsiffe dicitur Virgilius apud

Pseudo-Donatum, anno ætatis 17. iisdem illis Confulibus, quibus natus erat. Idipfum agnofcit Scaliger, fed minus considerate. Neque enim ab Idibus O&tobribus primi Pompeiani Consulatus, ad Idus Octobres fecundi, completos annos reperio plures quam

V

[ocr errors][merged small]

:

[ocr errors][merged small][ocr errors]

pro

quindecim. Si ergo Virgilius toga virili donatus eft Pompeio & Craffo fecundum Coff. id anno Virgilii aut decimo quinto completo, aut decimo fexto ineunte contigit. Sin ad usque decimum feptimum ineuntem recedendum eft : annus is fuit U. C.

700. Consules, L. Domitius Ænobarbus, & Ap. Claudius Pulcher. Si denique decimus feptimus completus requiritur : annus fuit U. C. 701. Consules, Cn. Domitius Calvinus, & M. Valerius Meffala; quem annum confignat his verbis Hieronymus in Eusebio: Virgili. us fumpta toga Mediolanum tranfgreditur.

Et vero, etfi Romano jure pueritia anno 17. finiretur, tumque fumeretur toga pura seu virilis : tamen arbitrio tempus

illud aliquando immutatum repe. rimus. Auguftus ex Suetonio togam fumpfit anno 16. Caligula ex eodem, anno 20. M. Antoninus philosophus ex Julio Capitolino, anno 15.

An. U. C. 708. Augufti 18. Virgilii 25.
C. JULIUS CÆSAR 3.
M. Æmilius Lepidus I.
Ulius Cæsar mense Octobri quater triumphat, de

Gallia, de Afia, de Ægypto, de Africa. Oetavius, fororis ejus nepos, militaribus donis triumpho Cefaris Africano donatus est, quanquam expers belli propter ætatem. Suetonius in Augusto, 8.

Annus U. C. 709. Augusti 19. Virgilii 26.
C. Julius CÆSAR 4. Solus.
Æsar proficiscitur in Hispanias adversus Pompeii
magni liberos. Octavius vixdum firmus a gravi

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small][merged small]
[ocr errors]
[merged small][ocr errors]
« ZurückWeiter »