Dan. Wyttenbachii lectiones quinque, nunc primum ed., atque præfatione et annotatione auctæ a G.L. Mahne

Cover
M.A. Mahne, 1824 - 140 Seiten

Im Buch

Was andere dazu sagen - Rezension schreiben

Es wurden keine Rezensionen gefunden.

Ausgewählte Seiten

Andere Ausgaben - Alle anzeigen

Häufige Begriffe und Wortgruppen

Beliebte Passagen

Seite 64 - Corporeae excedunt pestes : penitusque necesse est Multa diu concreta modis inolescere miris. Ergo exercentur poenis , veterumque malorum Supplicia expendunt. Animus enim , quoad in corpore est, non tantum veram rerum scientiam nullam consequitur, sed morbis etiam afficitur et labibus malefactorum; quae perturbationibus
Seite 65 - Has omnes , ubi mille rotam volvere per annos , Lethaeum ad fluvium Deus evocat agmine magno : Scilicet immemores , supera ut convexa revisant, Rursus et incipiant in corpora velle revertí.
Seite 124 - solebat, somnus complexus est. Hic mihi (credo equidem ex hoc, quod eramus locuti : fit enim fere, ut cogitationes sermonesque nostri pariant aliquid in somno tale , quäle de Hornero scribit Ennius, • de quo videlicet saepissime vigilans solebat cogitare, et loqui)
Seite 63 - camposque liquentes , Lucentemque globum Lunae , Titaniaque astra, Spiritus intus alit ; totamque infusa per artus Mens agitât molem, et magno se corpore miscei.
Seite 67 - pugnando vulnera passi , Quique sacerdotes casti, dum vita manebat, Quique pii vates , et Phoebo digna locuti, Inventas aut qui vilain, excoluere per artes , Quique sui memores
Seite 13 - exsultantes agunt, .eumque venerantur ut Deum. Liberatos enim se per eum dicunt gravissimis dominis , terrore sempiterno , et diurno ас nocturno metu. Quo terrore ?, Quo metu ? Quae est anus tarn delira, quae timeat ista, quae vos videlicet,
Seite 13 - suis pollens opibus , nihil indiga nostri , Nee bene promeritis capitur, nee tangitur ira. . Praeclara scilicet ratio ! hoc nimirum erat sapere, ut ostenderes, quod ne aniculae quidem credunt, nullum apud inferos esse Cerberum,
Seite 12 - Et nebula ас fumus quoniam discedit in auras , Crede animam quoque diffundi, multoque perire Ocius et citius. — Omnis etiam per se Divum natura necesse est Immortali aevo
Seite 47 - His igitur sensum tribuebant ,propterea quod Membra moveré videbantur, vocesque superbas Mittere pro facie praeclara, et viribus amplis : Aeternamque dabant vitam ,
Seite 39 - ínsula quem Triquetris terrarum gessit in oris : Quam fluitans circum magnis anfractibus aequor Ionium glaucis adspergit virus ab undis. Quae cum magna modis multis miranda videtur G-entibus

Bibliografische Informationen