Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

septembri.)

Imperator cum Cremonensibus Mantuam sibi rebellem invadit altrennte et quaecumque extra muros erant devastat. Duos etiam suorum burgos super fluvium qui dicitur Oyus sitos potenter capit; quorum unus Macharia, alter Mosa nominatur (1). GODEFR. COLON. ap. BOEHMER, Fontes, t. II, p. 369. — Tunc [imperator] cepit Mercariam , et episcopatum Mantuae et Brixiae pro magna parte destruxit. Fuit prope civitatem Mantuae, nec fuerunt ausi Mantuani exire civitatem. Gerardi Mauris. hist. ap. IURATORI, Script., t. VIII, p. 43. — Capto castro Marchariae et castro pontis Sancti Viti, [imperator] obsedit Mantuam, et dimissa obsidione, venit Cremonam. Annal. vet. Mutin. ap. Muratori, Script., t. XI, p. 60.

In castris in obsidione

Fridericus, Romanorum imperator, Gregorio papae super om- In castris nibus capitulis sibi objectis de damnis quae ecclesiis et ecclesia- 20 Septembris. rum praelatis fuerunt illata seriatim respondet , omnia vicissim diluens, nuntiatque, cum mandatum suum de curia Melfiae congreganda super his gravaminibus corrigendis finem non habuerit, se denuo familiaribus suis vicem suam in regno gerentibus mandasse ut singula diligenter et plene studeant adimplere.

(Edid. HÖFLER , Kaiser Friedr. II, Docum., p. 360, n° 26, ex Gregor. IX

regest., ann. X, n° 252. — Coll. cum collect. Laporte du Theil, in Biblioth.
imper. Parisiensi.)

(1) Scilicet Marcaria super Oglium flumen et castrum Mosii in episcopatu Brixiano. IV. Pars 2.

114

S

.

Sanctissimo in Christo patri domino Gregorio, Dei gratia summo pontifici, Fredericus, eadem gratia Romanorum imperator, etc., salutem et reverentiam filialem. Nuper ad justam nostre petitionis instantiam de cohercenda per censuram ecclesiasticam contumacia Lombardorum, in qua debuimus per vos velut per zelatores justitie preveniri, per nuntios nostros accepimus quod per vestrum respondere nobis idoneo deberetis et cito. Expectantibus deinde nobis optatum de tam favorabili requisitione responsum, ac G. de Romania cappellano vestro proinde ad nostram presentiam veniente, per eum nec questioni satisfactum accepimus nec querenti; sed eo quod per nuntios nostros extiterat coram paternitate vestra propositum velut in quadam somnii oblivione deducto, petitiones quasdam a vobis accepimus pro responso, ad quas si doctrine vestre prosequi vellemus exemplum vel doctrinam exempli, prorsus expectationum vestrarum desideria fraudassemus, vel saltem tamdiu suspendissemus easdem quamdiu quod per nos a vobis justissime petitur favorabiliter complerelur. Ut tamen quod officio sacerdotali debetur imperialis sibi precipiat celsitudo, ecce quod ad capitula singula quorum tenorem vel memorie vestre fidelitas vel regestorum vestrorum reservat archivium, paternitati vestre presentibus respondetur. Et ad illud in primis quod de ecclesiis regni nostri Sicilie per ministros nostros spoliatis privilegiis, possessionibus et bonis sacris usibus deputatis ac ipsarum lapidibus ad Agarenorum gymnasia construenda translatis proponitur, necnon et de prelatis ipsarum et subditis exulare coactis et carceri mancipatis, et verbo vobis libenter responderemus ad votum et exequeremur libentius facto responsum, si quid est in indefinita propositione propositum in particulari fuisset specificatione deductum, aut quod est obscure descriptum in genere, fuisset aperte per individua denotatum. Sed ut indefinita vestre propositionis affirmatio per negativam contrariam perimatur, nullas omnino scimus ecclesias vel personas ecclesiasticas regni predicti que in libertatis privilegiis vel in bonis à nobis aut nostris prejudicium patiantur, nisi conservationem jurium aut bonorum nostrorum que nostri nobis reliquere priores, vos prejudicium forsitan per improprietatem vocabuli vocaretis. Quod enim ad seculare judicium et ad talliarum solutionem interdum clerici compelluntur in patrimonialibus vel in feudis, realis vel personalis actionis delectu non habito super eis, hoc non ad nomen injurie, sed ad juris executionem potius credimus reducendum. In beneficiis autem ecclesiasticis vel obligationibus contractis ab eis nulla permittimus clericos coram civili judicio conventione vexari, adeo quod contra eos in civilibus criminibus etiam, que lesionem nostre non continent majestatis, super quibus secundum veterum legum scita civilis judicis deberet esse cognitio, parcissime jus dicatur. Sic et in provisione pastorum vacantibus ecclesiis facienda, nos jus nostrum antiquum nobis de jure defendimus, in quo inferri nobis injuriam nullo modo vel tempore sustinere possemus; non minus dedecori quam dispendio reputantes si eo quod predecessoribus nostris in regno, quos nec potentie tante fastigium nec decus tanti nominis illustrabat, toleratum per Ecclesiam extitit vel indultum, nos diebus nostris contingeret defraudari. Illorum autem officialium nomina per quos rectores ecclesiis preponuntur vel prepositi repelluntur, necnon et ecclesiarum loca in quibus talia perpetrantur, scire libenter vellemus a vobis, ut transgressionem ipsorum pena legitima puniremus, nisi forsitan perpeti prejudicium crederetis in illis quarum collatio, veluti cappellarum nostrarum in castris et civitatibus regni nostri, occasione etiam tertiarie debite capelle nostre Panormitane, in cathedralibus ecclesiis Sicilie et Calabrie ad nos jure regio noscitur pertinere. In vacantibus autem ecclesiis vacantia beneficia et vacatura conferimus, prout ex memoria dignitatis antique percepimus, quam deberi nobis in predictis ecclesiis fidelium nostrorum testimonia liquido protestantur. Abominamur prelerea et, punire decrevimus processum illorum qui predicationem catholice fidei in qua nos ipsi in sancto proposito vivere peroptamus et mori, et de subsidio Terre Sancte quod nostris est humeris specialius deputatum, prepedire presumant. In utroque verumtamen, quia sub pretextu liciti frequenter illicitum agitur, futura nobis et regno dispendia precavemus. Illorum etenim exempla nos terrent qui occasione predicationis hujusmodi in detractionem nostri nominis linguas exacuunt, catervas hominum congregant sub vexillis, qui dum se discordantium arbitros faciunt, dum caveri sibi

[ocr errors]

sub Ecclesie nomine postulant a suspectis in fide, bona fidelium nostrorum, villas et castra pro securitate sibi assignari procurant. Sic frater Joannes in marchia Veronensi castris acceptis se ducem Verone et rectorem perpetuum in suis litteris propriis appellabat. Sic in Apulia quidam frater assumens a puerorum simplicitate primordium, jam multos ibidem sub vexillo proprio congregarat (1). Hoc etsi boni forte sit zelus, quia tamen mali speciem non evitat, procul dubio jussimus inhiberi; predicari verumtamen verbum Dei, dummodo predicatores finibus propriis sint contenti , libenter nostris fidelibus concedimus et nobis; personas etiam nostrorum fidelium quos cariores habemus, libentissime volumus sub crucis signaculo Terre Sancte subsidiis obligari; bona tamen ipsorum quorum subventionem predicto negotio quod est nostrum pro tempore reservamus, requisitioni nostre relinquimus, illud inelegans reputantes et reputari credentes a vobis si quacunque occasione laïcis nostris collecte vel collectarum species per clericos indicantur. Verbum autem de christianis in regno paganorum dominio vel jurisdictioni subjectis , nostris detestabilissimum auribus haberemus, nisi quia illud a veritate prorsus esse cognoscimus alienum; aut si post recessum nostrum hoc aliquis, quod omnino non credimus, attemptasset, quod non (sic) attemptata displiceant vindicte judicium indicabit. Quod autem contra pacis federa nobiles in personis aut bonis ab aliquo molestantur, ex eo saltem nobis manifestissime percipere potestis ingratum quod hujusmodi scelerum patratores qui, dum placere nobis opinantur ex fide, nostre fidei detrahunt, subsequenter gravi mandavimus animadversione puniri, et ad presens per iteratos nostre celsitudinis apices districte precipimus illud idem. Beneventanorum injurias sicut dissimulare non volumus, sic jus nostrum in eis quod nobis predecessorum nostrorum suc

(1) Rem fusius narrat Ricc. de S. Germano, ut sequitur: « Eodem mense junio (1233), quidam frater J. vili contectus tegmine tanquam de ordine fratrum minorum, ad Sanctum Germanum veniens cum cornu quodam convocabat populum, et alta voce cantabat tertio Alleluia; et omnes respondebant Alleluia, et ipse consequenter dicebat : Benedictu, laudatu et glorificatu lu Patre. Benedictu, laudatu et glorificatu lu Fillu. Benedictu, laudatu et glorificatu lu Spiritu Sanctu. Alleluia. Gloriosa domina. Hoc idem alta voce respondentibus pueris qui erant praesentes. o cessione debetur, integre volumus conservari; quod prout est fideli nostrorum fidelium inquisitione repertum, sic per officiales nostros inviolabiliter observari mandamus. Alatrino subdiacono et capellano vestro beneficia , si qua sunt sibi officialium nostrorum infestatione subtracta, cum integritate volumus resignari. Ecclesias quondam civitatis Sorane que velut exemplo Cartaginis passa jam aratrum indignationis nostre, juxta sententiam, civitatis nomen et omen amisit, nolumus reparari, presertim cum reparate nullam aliquibus utilitatem afferrent, utpote cum locum eumdem in perpetuam infidelium notam perpetuo velimus excidio subjacere. Castrum vero Montisregalis quod Sarracenorum insidiis subjacebat, ad monachorum instantiam velut ipsorum facultatibus onerosum, quia providentia destrui deliberata mandavimus, repentina levitate non volumus reparari, priusquam ad partes ipsas omine prospero redeuntes, quod nobis et ecclesie magis expedire viderimus disponamus. Nec de bonis ecclesie supradicte quam predecessorum postrorum opus egregium admiramur, per nos aliquid noscimus esse subtractum ; quod cum ad notitiam nostram aliquo deferente pervenerit, integre restitui faciemus. Similiter et ecclesie Squillacensi si qua sunt de bonis ipsius aliquorum malitia contra justitiam occupata, persone cujuslibet acceptione remota, restitui cum integritate mandamus, utpote qui nec in his nec in aliis deferre disponimus homini contra Deum. Super eo sane quod de ecclesia Mefiensi (1) et monasteriis Sancti Joannis in Lamis, Terre Majoris, Mileti et Sancte Euphemie cum quibus ipsorum indemnitate servata permutationum contractus inivimus, nec conscientiam nostram in aliquo nec justitiam credimus offendisse, utpote cum ecclesiis sit utroque jure permissum posse cum principibus permutare; si que sunt tamen de ecclesiis antedictis quibus non sit per officiales nostros in satisfactione vicaria satisfactum ad plenum, libenter eisdem satisfieri mandabimus, dum tamen se discola prelatorum malitia non opponat. Quibus cum omnia fere predecessorum nostrorum et nostra

(1) Sic in duobus. Hic autem non de ecclesia Melfiensi, sed potius de Melfictensi (Molfetta) mentionem fieri arbitramur.

« ZurückWeiter »