P. Ovidius Naso, Band 127

Cover
Teubner, 1872 - 251 Seiten

Im Buch

Was andere dazu sagen - Rezension schreiben

Es wurden keine Rezensionen gefunden.

Ausgewählte Seiten

Andere Ausgaben - Alle anzeigen

Häufige Begriffe und Wortgruppen

Beliebte Passagen

Seite 6 - Cum subit illius tristissima noctis imago, Qua mihi supremum tempus in Urbe fuit, Cum repeto noctem , qua tot mihi cara reliqui , Labitur ex oculis nunc quoque gutta meis.
Seite 7 - Qui modo de multis unus et alter erant. Uxor amans flentem flens acrius ipsa tenebat, Imbre per indignas usque cadente genas ; Nata procul Libycis aberat diversa sub oris, Nec poterat fati certior esse mei.
Seite 71 - Protinus excolimur teneri curaque parentis imus ad insignes urbis ab arte viros. Frater ad eloquium viridi tendebat ab aevo, fortia verbosi natus ad arma fori; at mihi iam puero caelestia sacra placebant inque suum furtim Musa trahebat opus. 20 Saepe pater dixit „Studium quid inutile temptas? Maeonides nullas ipse reliquit opes!
Seite 26 - Romanas erudiuntque nurus. 245 neve, quibus scribam, possis dubitare, libellos, quattuor hos versus e tribus unus habet : " este procul, vittae tenues, insigne pudoris, quaeque tegis medios instita longa pedes ! nil nisi legitimum concessaque furta canemus, 250 inque meo nullum carmine crimen erit.
Seite 323 - ... esse diu stultus Vestae simulacra putavi, mox didici curvo nulla subesse tholo : ignis inextinctus templo celatur in illo, effigiem nullam Vesta nee ignis habet.
Seite 226 - Quo ruitis, generosa domus? male creditis hosti! Simplex nobilitas, perfida tela cave! Fraude perit virtus. In apertos undique campos Prosiliunt hostes et latus omne tenent. Quid faciant pauci contra tot milia fortes?
Seite 8 - Indulgens animo pes mihi tardus erat : Saepe, vale dicto, rursus sum multa locutus; Et quasi discedens oscula summa dedi : Saepe eadem mandata dedi ; meque ipse fefelli, Respiciens oculis pignora cara meis. 60 Denique, quid propero? Scythia est, quo mittimur, inquam : Roma relinquenda est : utraque justa mora est.
Seite 200 - Tempora cum causis Latium digesta per annum lapsaque sub terras ortaque signa canam.
Seite 226 - Tusco sanguine terra rubet. sic iterum, sic saepe cadunt. ubi vincere aperte non datur, insidias armaque tecta parant. 215 campus erat, campi claudebant ultima colles silvaque montanas occulere apta feras. in medio paucos armentaque rara relinquunt, cetera virgultis abdita turba latet.
Seite 8 - Nec mora, sermonis verba imperfecta relinquo 70 Complectens animo proxima quaeque meo. Dum loquor et flemus, caelo nitidissimus alto, Stella gravis nobis, Lucifer ortus erat. Dividor haud aliter, quam si mea membra relinquam, Et pars abrumpi corpore visa suo est.

Bibliografische Informationen