Im Buch

Was andere dazu sagen - Rezension schreiben

Es wurden keine Rezensionen gefunden.

Inhalt


Andere Ausgaben - Alle anzeigen

Beliebte Passagen

Seite 122 - What could the muse herself that Orpheus bore, The muse herself, for her enchanting son Whom universal nature did lament, When by the rout that made the hideous roar His gory visage down the stream was sent, Down the swift Hebrus to the Lesbian shore?
Seite 130 - Be it far from me; for them that honor me I will honor, and they that despise me shall be lightly esteemed.
Seite 75 - Paene simul visa est dilectaque raptaque Diti ; Usque adeo est properatus amor. Dea territa maesto Et matrem et comites, sed matrem saepius, ore Clamat; et ut summa vestem laniarat ab ora, Collecti flores tunicis cecidere remissis.
Seite 67 - At quoniam parvi tibi gratia nostra est, accipe munus,' ait ; laevaque a parte Medusae 655 ipse retroversus squalentia prodidit ora.
Seite 24 - Saeculaque et positae spatiis aequalibus Horae Verque novum stabat cinctum florente corona, stabat nuda Aestas et spicea serta gerebat, stabat et Autumnus, calcatis sordidus uvis, et glacialis Hiems, canos hirsuta capillos. Inde loco medius rerum novitate paventem Sol oculis iuvenem, quibus adspicit omnia, vidit, "quae" que "viae tibi causa? quid hac
Seite 75 - Quo dum Proserpina luco ludit, et aut violas aut Candida lilia carpit, dumque puellari studio calathosque sinumque implet, et aequales certat superare legendo, paene simul visa est dilectaque raptaque Diti : 395 usque adeo est properatus amor.
Seite 73 - Prima Ceres unco glaebam dimovit aratro, prima dedit fruges alimentaque mitia terris, prima dedit leges; Cereris sunt omnia munus.
Seite 26 - Finge datos currus : quid ages ? poterisne rotatis obvius ire polis, ne te citus auferat axis? Forsitan et lucos illic urbesque deorum concipias animo delubraque ditia donis 425 esse?
Seite 21 - Vix prece finita, torpor gravis occupat artus, mollia cinguntur tenui praecordia libro, in frondem crines, in ramos bracchia crescunt : 550 pes modo tam velox pigris radicibus haeret, ora cacumen obit.

Bibliografische Informationen