Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

t.ript. a

HISTORIA DIPLOMATICA

FRIDERICI SECUNDI

SIVB

CONSTITUTIONES, PRIVILEGIA, MANDATA, INSTRUMENTA QUÆ SUPERSUNT

ISTIUS IMPERATORIS ET FILIORUM EJUS.

ACCEDUNT EPISTOLAE PAPARUM ET DOCUMENTA VARIA.

COLLEGIT, AD FIDEM CEARTARUM ET CODICUM RECENSUIT, JUXTA SERIEM ANNORUM DISPOSOIT

ET NOTIS ILLUSTRAVIT

[blocks in formation]

DD 151 ,H82 t. 2, pt. 2

per seguir rigtute o a

BOTTEGA D’ERASMO VIA GAUDENZIO FERRARI, 9

TORINO

Ristampa anastatica, a tiratura limitata, 1963 ROMANORUN IMPERATORIS, JERUSALEM

ET SICILIÆ REGIS

HISTORIA DIPLOMATICA.

TOMI SECUNDI PARS SECUNDA.

ANNO 1226. - INDICTIONE 14.

Apud Parmam,

junio.

Fridericus, Romanorum imperator, ad supplicationem Alberti Magdeburgensis archiepiscopi, ei et ecclesiae ejus confirmat et donat episcopatum, castrum et civitatem Lebus cum omnibus proventibus et juribus, sicut olim patruus suus Philippus Romanorum rex eidem archiepiscopo et ecclesiae ejus donaverat et concesserat.

(Edider. GERCKEN, Cod. Brandeb., IV, 436. — SAGITTARIUS, Hist. duc. Magdeb.,

lib. IV, p. 126-129. Collat. ex Cod. diplomat. Magdeb. in arch. reg. Berolin.
Do 10, ubi transcribitur fol. 38 recto-verso et fol. 44 recto, 45 recto.)

In nomine sancte et individae Trinitatis. Fridericus secundus divina favenle clementia Romanorum imperator et semper augustus, Ierusalem et Sicilie rex, in perpetuum. Tunc princeps Romanus gloriatur in subditis

II. Pas 2

et decus extollitur imperatorie majestatis, cum ad suos devotos imperii principes pro servitiorum meritis et magnificentia meritorum provida liberalitate respiciens, labores eorum digna retributione prosequitur ac ipsorum devotionem munifica liberalitate compensat; quos dum imperialis excellentia provebit, in provectibus eorum commoda sua magnificat, et dum uni ex debita gratitudine respondet ad merita , ceterorum animos ad sui servitutis corroborat unitatem. Accedit etiam imperiali culmini decorus titulus apud Deum quod pro meritis personarum in ecclesiis quibus presunt et de quarum substantia imperialis utilitas fuit pro tempore procurata, ecclesiarum auctor et Dominus honoratur. Ea propter notum fieri volumus universis imperii fidelibus tam presentibus quam faturis quod dilectus princeps noster Albertus, venerabilis Magdeburgensis archiepiscopus, coram nostra proposuit majestate quod patruus quondam noster Philippus Romanorum rex clare memorie donavit et concessit ei et Magdeburgensi ecclesie episcopatum, castrum et civitatem Lebus, [humiliter supplicans ul] ei ac nominate ecclesie sue do nostra gratia confirmare et concedere dignaremur. Nos igitur altendentes grata et multiplicia dilecti principis nostri servitia, que non absque incomparabilibus ecclesie sue damnis et expensis gravibus ab exordio nostre promotionis nobis et imperio ad nostram et imperii honorem exbibuit et exbibet incessanter ac in antea exhibere poterit gratiora, dignum duximus labores ejus, multiplicium servitiorum suorum merita et ecclesie sue damna que sibi pro nostris illata sunt servitiis intueri; ac honestam sopplicationem illius quam in conspectu nostro fides et justitia provebunt et presentant liberaliter admittentes, ex innata mansuetudine nostra qua consuevimus bene meritis respondere, sui grati servitii merito et in recompensationem damnorum ecclesie sue, de consensu fidelium nostrorum principom imperii confirmamus et de uberiori gratia donamus ac concedimus eidem principi nostro dilecto Alberto venerabili Magdeburgensi archiepiscopo et sue sancte Magdeburgensi ecclesie episcopatum, castrum et civitatem Lebus in proprietatem et possessionem perpetuam cum omnibus proventibus sais, terris cultis et incoltis, pratis, pascuis, aquis, piscationibus, nemoribus, silvis, venationibus, oppidis, jurisdictionibus, utilitalibus, opportunitatibus ac cunctis juribus eorum, sicut ad nos et imperium spectare noscuntur, nec non com ceteris pertinentiis suis occupatis pro tempore ac detentis quas ab occupatorum mapibus eruere potuerit, qui eas non absque imperii prejudicio et injuria invaserunt et per violentiam detinere contendunt. Que ompia olim dilectus patruus noster Philippus Romanorum rex eidem archiepiscopo et ecclesie sue supradicte donavit, sicut evidenter innotuit nostre majestati. Statuentes insuper et presentis auctoritate privilegii saucientes ut nullus princeps, dux, marchio, comes, advocatus, scultetus, mioisterialis, nullaque persona sublimis vel humilis, publica vel privata, ecclesiastica vel mundana, contra presentis confirmationis, donationis et concessionis nostre paginam venire presumat. Quod qui presumserit, in sue temeritatis vindictam quingentas libras auri optimi se compositurum sciat, quarum medietas fisco nostro et reliqua patienti injuriam persolvatur. Ad bojus itaque confirmationis, concessionis et donationis nostre memoriam et robur perpetuo valiturum, presens privilegium fieri fecimus, quod sigilli nostri impressione jassimus insigniri.

Hajus autem rei testes sunt Geroldus patriarcha lerosolymitanus (1), Henricus Mediolanensis, Landus Reginus archiepiscopi ; Henricus Wormaliensis, Engelhardus Nuemburgensis, Cooradus Hildensemensis , Eckardus Merseburgensis, Henricus Basilicnsis, Henricus Brixinensis, Jacobus Taurinensis, Albertus Brixiensis, Gracia Parmensis, Mainardinus Imolensis episcopi; Hugo de Morbach, Fridericus de Prume (a) abbates ; Outo Aquensis, Heinricus Sanctorum Apostolorum in Magdeburgo, The

(a) Apud Sagittarium Sifridus de Prome, male.

(1) Quomodo Geroldus iste in sede Hierosolymitana Radulpho successerit, discimus ex epistola posteriori Gregorii IX, dat. Laterani, 28 april. 1227. Postquam Thomas Sanctae Sabinae cardinalis ad sedem vacantem postulatus fuisset, Romana tamen curia non consensisset , canonici Sancti Sepulcri Romam venerunt cum pleoa pastoris eligendi potestate, et Geroldum Valentinum episcopum virum utique commendandum postulaverunt. Quem Sedes Apostolica benigne acceplum ab ecclesiae Valentinae regimine absolvit et pallio decoravit. Inedit. in collect. La Porte du Theil, ap. Biblioth. Paris., anno Gregorii primo, no 56.

« ZurückWeiter »