Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

Henricus Dei gratia Romanorum rex et semper augustus, omnibus hoc scriptum videntibus in perpetuum. Noverint tam presentes quam faturi quod nos pensatis meritis et obsequio que nobilis vir Henricus illastris dux Lotharingie et Brabancie nobis et imperio impendit, sibi de consilio et voluntate principum concessimus omnia bona que felicis memorie Philippus Romanorum rex in solempni curia apud Confluentiam (1) in rectum feodum concessit eidem, et postmodum karissimus pater noster Fredericus divos Romanorum imperator in solempni curia apud Franckenvorden (2) de consilio et voluntate principum sibi recognovit et concessit. Si quis vero contra banc nostre concessionis paginam aliquid attemptaverit vel ipsum super prefatis bonis molestare presumpserit, regie majestatis offendiculam non evadet.

Testes Sifridus Moguntinus, Engelbertus Coloniensis, Theodoricus Treverensis archiepiscopi, Conrardus Metepsis et Spirensis episcopus imperialis aulo cancellarius, Hugo Leodiensis episcopus, ... abbas ladensis, ... comes palatinus, Gerardus de Gelren, Theodoricus de Cleve, Florencius de Hollandia, Luscel (a) de Hostade comites, Theodoricus de Hemelberch (6) major advocatus in Colonia, dapifer Wernerus de Bollandia, et alii quamplures tam nobiles quam ministeriales.

Actum apud Aquisgranum, in solempni nostre coronationis coria, anno dominice incarnationis M° CC XX° secundo, mense maio.

Aquisgrani,

maio.

Notificatio sententiae per Henricum Romanorum regem in Aquisgranensi curia denuntiatae de jure feodali super feodis et allodiis a duce Lotharingiae et Brabantiae exercendo, de servis et homi(a) In impressis Lotharius. (6) In impressis Thiericus de Heinsberg et supra de Heinesberc.

(1) Scilicet anno incarnat. MCCIV, I idus novembris, indictione VIII, ut reperitur in Cod. bibl. reg. Bruxell. sub no 16939. – Pluries editum apud Bondam, Lünig, Butkens et Miraeum.

(2) Vide supra privilegium datum 29 aprilis 4220.

nibus advocatiarum retinendis et de tutela parvulorum usque ad duodecimum annum duci adjudicata.

(Edider. BUTKENS, Troph, du Brab., t I, p. 68. - MIERIS, Charlerboek, £ 1,

p. 413. - SENCKENBERG, Corp. jur. feud., p. 763. – PERTZ, Monum. Germ. Hist., t. IV, p. 249. Coll. cum cod. Bibl. reg. Bruxell. sub n° 16940, et ap. DINTER, Chronic. Brab., MSS. ibid., t. I, f. 826 et seqq.)

Noverint universi quod cum apud Aquisgranum Henricus rex Romanorum in solempoi curia sederet pro tribunali sub frequentia principum, precepit Henrico illustri duci Lotharingie et Brabantie et in fidelitate imperio prestita injunxit eidem quod jora imperii firmiter observaret et in terra sua faceret observari, et hoc fecit tam per sententiam principum quam per obtentum gratie imperii. Inventum igitur et sententiatum est ibi quod in jure feodali omnis ministerialis feodatarius eque judicare possit super feodis nobilium et ministerialium, exceptis tamen feodis principum. Ad hec sententiatum est ibi quod quilibet nobilis sive ministerialis feodatarius a domino suo in jure feodali prima citatione ad quindenam potest citari. Iterum si aliquis sive nobilis sive ministerialis allodium ducis de duce tenet in feodam, ipse dux ipsum citare potest super illo allodio ad alium locum ubi habet allodium, ubicumque voluerit. Si autem illud feodum sit feodum ab alio principe obtentum, tunc dux suum feodatarium citare potest super quamcumque partem illius feodi quod ab alio principe descendit. Ceterum quemcumque dux de jure sicut tenetur citaverit, ille si citatus non comparet ad primam citationem, emendam solvere tenetur que bota vocatur. Insuper si dux sententiam ab aliquo requisierit, ille requisitos tenebitur dicere sententiam infra terminum quo dux sedet pro tribunali illo die, nisi ipse dux de gratia sibi remittat. Ad hec in jure feodali nullus potest esse advocatus, nisi sit ipsius ducis feodatarius; advocatum appellamus patronum cause. Additum quoque ibi est per sententiam quod servi per stipitem et parentelam ex parte matris provenientes, sunt retinendi; homines advocatiarum autem per curiam cui sont censuales sunt retinendi. Insuper quicumque exactus est pro patrono cause, ille exactus tenetur proponere verbum illius qui ipsum

IL Pars 2

94

exegit, et negare non potest, dummodo sciat loqui usualiter. Ad hec ibidem per sententiam fuit duci adjudicata tutela parvulorum usque ad duodecimum annum de feodis que ab ipso tenentur.

Prolationi istarum sententiarum interfuerunt hii principes et testes : Sifridus Maguntinus, Engelbertus Coloniensis, Theodoricus Treverensis archiepiscopi, Conradus Metensis et Spirensis episcopus imperialis aule cancellarius, Herbipolensis, Augustensis episcopi, comes de Diisch, comes palatinus Reni, comes Ludovicus de Wertenberge, Adulphus comes de Marka, Fredericus comes de Altena, dominus de Holmelsber (a), comes Lucseel (6) de Hostade, comes de Castele, Henricus dapifer de Wartborch (c), pincerda de Sciphe, Wernerus de Bollandia, Gerardus de Senzecka et alii quamplures.

Actum Aquisgrani, in solempoi curia in nostra coronatione, anno Domini Mo CC° vicesimo secundo, mense majo.

Prope Frankenfort,

29 maii.

Henricus, Romanorum rex, monasterium de Steingaden in quo sepultus est avunculus quondam suus dux Welfo, in omnibus bonis ejus vult esse munitum.

(Memorat. ap. LANG, Regest. Boic., t. II, p. 126. Qua causa hoc privilegium

inter caetera Monumenta Boica locum suum non habuerit, omnino nescimus.)

Datum prope Frankenvort, anno dominice incarnationis MCCXXII, IV kalendas junii.

Henricus, Romanorum rex, iterum confirmat patris sui Fride

29 maii.

(a) Alias de Heinsberg, ut supra.
(6) Alias Lotharius, ut supra.
(c) Alias de Wolkborch, verisimiliter de Waldborch.

rici II donationem Rappotoni majori praeposito totique capitulo Augustensis ecclesiae super advocatiis villae Aitingen factam.

(Edit in Monum. Boic., tom. XXX, pars 1', p. 110, n° DCLVIII, ex originali

unde sigillum nonnibil laesum appendet flis sericis rubri et albi coloris.)

H. Dei gratia Romanorum rex et semper augustas, universis imperii fidelibus tam futuris quam presentibus, gratiam suam et omne bonum. Divine remunerationis intuitu, etc. (Sequitur de verbo ad verbum ut in praecedenti (vid. supra, p. 719), nisi quod pro regis Romanorum legitur imperatoris Romanorum. Notae autem chronologicae istae sunt :]

Anno dominice incarnationis millesimo dacentesimo vicesimo secondo, IIII kalendas junii, indictione VIIII (1).

[blocks in formation]

Henricus, Romanorum rex, ad imitationem patris sui domum hospitalis Sanctae Mariae in burgo suo apud Lutram cum bonis et personis ejus sub sua speciali protectione recipit.

(Edid. partim SCHANNAT, Hislor. episcop. Wormat., cod. probat., p. 104,

n° CXII, ex chartul, monast. Lutrensis.)

In nomine sancte et individue Trinitatis. Heinricus septimus Dei gratia Romanorum rex, semper augustus. Ad universorum imperii fidelium presentium et futurorum notitiam duximus perferendum quod nos ad imitationem domini et genitoris nostri Friderici serenissimi Romanorum imperatoris et regis Sicilie, familiarem ac dilectam nobis domum hospitalis Sancte Marie in burgo nostro apud Lutram, etc. sub specialem et omnimodam cum omnibus bonis suis et personis Domino illic famulantibus recepimus protectionem ....... Ad cujus rei perbennem me

(1) De ista erronea indictionis notatione, cf. supra p. 720, Dot. 2.

moriam presens inde privilegium conscriptum sigillo nostro jussimus communiri.

Hujus rei testes sunt Sifridus Maguotinus archiepiscopus, Otto Herbipolensis episcopas, Sifridus Augustensis episcopus, comes Wilhelmus de Tuwingen, comes Ludowicus de Wirtenberg, comes Heinricus de Nassaw, Heinricus de Brunbach, Conradus pincerna de Schipfe, Eberhardus dapifer de Walpurc, Fridericus camerarios de Bienburc, Cuno de Sumeraw et alii quamplures.

Acta sunt hec anno ab incarnatione Domini MCCXXII, indictione X, regnante domino Heinrico septimo Romanorum rege glorioso, anno regni ejus primo.

Datum apud Wormatiam, quarto nonas junij.

Apud Vimam 23 junii.

Henricus, Romanorum rex, ecclesiam Faucensem in specialem suam et imperii recipit protectionem, eamque simul commendat praepositis et officiatis suis circa possessiones ejusdem ecclesiae commorantibus.

(Edit. in Monum. Boic., tom. XXX, pars 1“, p. 112, n° DCLIX, ex originali

cujus sigillum quod appendebat periit. Hoc diploma pene in omnibus concordat cum praecedente confirmatione Friderici II imperatoris, eodem anno, XXVII aprilis, eidem monasterio Faucensi concessa. Vid. supra p. 244.)

Heinricus divina favente clementia Romanorum rex, semper augustus. Per presens scriptum nolum fieri volumus universis imperii fidelibus quod nos atlendentes fidem puram, devotionem sinceram nec non et laudabilem conversationem dilecti fidelis nostri Dietopis venerabilis abbatis Faucensis et fratrum in eodem loco famulancium, ipsum et ecclesiam suam com omnibus bonis suis mobilibus et immobilibus, agris, pascuis, piscaluris, nemoribus et montanis in postram specialem et imperii recepimus protectionem. Statuentes et auctoritate presenlis scripti

« ZurückWeiter »