Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

genium, facere forte potuit Erycis, argumentum, v. Odyss.co, 85 sqq., herois indigetis, recordatio, qui quod repetitum videas a Quinto in iis locis, ad quæ Trojani appu Cal. IV, 110 sqq., sæpe idem melerant, clarum pugilatu nomen moratum in Tragicis. Argonautahabebat. Catræus quidem valde rum certamina v. in Orphicis 575 acutus sibi videbatur in hoc, sq. Hinc , Græcorum poetarum quod primus vidisset , ad ludos in exemplo, Romani quoque hunc Cæsaris honorem ab Augusto ha certaminum locum passim carmibitos Virgilium respexisse. Verum nibus suis intexuerunt, Virgilii et idem illud commentum jam a maxime judicio; inprimis Silius veteribus commentatoribus fuit

XVI, 249 sqq., et Statius Theb. allatum , et seu affirmandi seu lib. VI, quos cum Virgilio Homenegandi caussas idoneas habet

roque comparasse non pænitebit, nullas. Enimvero ab Homero inde simul ut intelligas, tum , quam nullus facile fuit poeta, qui non parum in poeta ars sine ingenio argumentum hoc ad istorum ho

valeat, tum, quam iniqua ejus minum, Græcorum inprimis, ani sors sit, qui, cum aliis ætate an

ac sensus jucundissiinum, terioribus succedat, in angustum attingeret. In Græcis quidem poe imitationis orbem semel se immitis deperditis plura hujusmodi cer serit. In summa rerum copia pautamina, ludis præcipue funebribus, per et jejunus est Statius. Spiritum fuisse tractata, vel et Hygino dis poeticum atterit in exilibus ornacas, f. CCLXXIII. Inprimis ludi mentis; quæ, etsi et ipsa voluptafunebres in Achillis honorem a tem afferunt , tamen carminis Thetide instituti nobile fuerunt

summa parum delectat.

mos

Interea medium Æneas jam classe tenebat
Certus iter, fluctusque atros aquilone secabat,

1. Æneas medium vett. ap. Pier. et Dorvill. - 2. Latus iter alter Voss. Bur. mannum mireris ferre nolle , tenebat iter, et jungere : Certus iter. Ad certus eliciendum est itineris.

1-4. Interea, v. sup. IV, 584 sqq. Servius : circa primum ortum lucis navigavit

ergo tota die, dum se Dido interimit, dum fletur, paullulum profectus est , leniter spirantibus ventis : et flammas rogi circa vesperam vidit, quo tempore et per naluram ignem vis

dere potuit, et per pristinum morem, quo per diem cadavera non incendebantur. Noctis fere tempus datum rogo igni consumendo, et altero mane lecta ossa. Sic in Patrocli funere Iliad. , 226. Stat. Theb. VI, 236 et al. medium (v. sup. III. 664) iter (ut cursum, fu

5

Mænia respiciens, quæ jam infelicis Elissæ
Conlucent flammis. Quæ tantum adcenderit ignem,
Caussa latet: duri

magno

sed amore dolores Polluto, notumque, furens quid femina possit, Triste per augurium Teucrorum pectora ducunt.

Ut pelagus tenuere rates, nec jam amplius ulla Occurrit tellus; maria undique, et undique cælum; Olli cæruleus supra caput adstitit imber,

[ocr errors]

10

3. jam felicis aliquot Pier., male. — 4. accenderat Leid. incenderit alius Leid. - 5. diri Montalb. sub amore Wall. et Zulich. deleta priore scriptura : imperite. doloris Medic. 6. posset Moret. sec. et Goth. tert. — 8–11. sup. II, 192 — 195 jam lecti versus. jam deest Moret. – 9. Apparet un. Guelpherb. in Exc. Cort. Lectio maria u. et u. coelum est ex Pier. et Heins. libris potioribus ab Heinsio reposita. Vulgaris lectio erat : coelum u. et u. Pontus, traducta forte ex lib. III, 193, unde et Quinctil. XII proæm. petiisse videtur. et abest a Zulich. - 10. Illi multi. exstitit Ven. et Montalb.

>

[ocr errors]

gam), vulgárius esset, mare altum. Dido polluere debuit amorem At certus; recte Serv. itineris sui

quatenus eo adducta erat, ut certus, persistens in consilio pro mortem sibi inferret. Nam pollueficiscendi in Italiam. aquilone dic re locum habet in cæde, sanguine, tum absolute, et simpl. pro vento. piaculo. Recte quidem : sed min Las ut sup. IV, 310. et mediis properas

hoc accommodatum h. I. adjuncaquilonibus ire per altum, et vs. lis; quid duri dolores magno at no562 pari modo Zephyros secundos . re polluto efficere possint. Ergo sic dixerat. Carthagine in Italiam ten dicendum : amor violata fide ab dens austro tum uti debuit. altero amante pollui proprie dici

5—7. sed duri dolores magno tur ex adulterio, concubitu vetito: amore polluto , quod cogitant , v. c. Horat. IV, 5, 21; ut etiam quo erumpere possit vel soleat fides corrumpitur. Poeta idem dolor animi intolerabilis magno nunc dixit pro fide amoris læsa amore læso, notumque, et, quod omnino et violata ab Ænea ta non ignorant, furens quid femina jura, foedera , pollnis possit, hæc ducunt Teucros, Teu- violantur crorum pectora, per augurium sanct triste, h. e. facile adducunt eos ad augurandum ac suspicandum, id quod erat, mali quid evenis magno amore polluto; exp cum Servio, læso, sc. ab Æne lata fide. Vix tamen , inq modo pollui amor dicitur

[graphic]

15

Noctem hiememque ferens; et inhorruit unda tenebris.
Ipse gubernator puppi Palinurus ab alta:
« Heu! quianam tanti cinxerunt æthera nimbi?
Quidve, pater Neptune, paras ? » Sic deinde locutus
Conligere arma jubet, validisque incumbere remis;
Obliquatque sinus in ventum, ac talia fatur:
« Magnanime Enea, non, si mihi Juppiter auctor
Spondeat, hoc sperem Italiam contingere cælo.
Mutati transversa fremunt, et vespere
Consurgunt venti, atque in nubem cogitur aer.
Nec nos obniti contra,

tendere tantum
Sufficimus: superat quoniam Fortuna, sequamur,
Quoque vocat, vertamus iter: nec litora longe
Fida reor fraterna Erycis, portusque Sicanos,
Si modo rite memor servata remetior astra. »

ab atro

20

nec

25

pro curnam?

1. horruit Mentel. pr. - 13. Heu quo nam aliquot Pier. Heu quidnam quidam ex iis alius , et tres ap. Burm. Jov. Pontanus malebat quinam ; nec hoc male. Sie Erf. Sed quianam codicum et Grammaticorum auctoritate firmat Pierius. Antiquum vocabulum sectatus est poeta; cf. Cerda.

æquora nimbi alter Hamb. 16. sinum Longob.

18. conjungere Franc. hoc possim I. c. vento Para rhas. Dorvill., interpolate. 19. ab alto Medic. a m. sec. Colot. alter Voss. et Rottend. sec. Sed vulgatum ornantius. 20. æther Sprot., sed v. Burmann. - 21. obniri plerique Pier. et Dorvill. neque t, aliquot Pier. - 22. quo jam pr. Rottend. quoniam superat Ven. - 23. Quaque Parrhas. Quove Goth. tert. vacat Medic. vertamur Parrhas. vertemus Goth. alter. Non l. Ven. — 24. fraterni conj. Heins.; duo scilicet epitheta offendebant.

403. &, 303 sq. supra caput, desuper, rataupñTev vel útóter, ut ap. Arat. Phen. 422 423.

15. 16. arma h. I. vela contrahere jubet. Sic όπλα de uno όπλων hoc genere apud Homer. v. Cerda. Obliquat sinus velorum in ventum, nostrorum nautarum Laviren vento adverso non totis velis accepto, sed tantum ex obliquo , ne ille magna vi irruens navem nimium de cursu deflectat. Mox 17 auctor etiam h. I. ornatus caussa

adjectum ; quatenus aliquid spondet ac promittit.

19 - 25. Adversum igitur navigationi in Italiam ventum ab occidente habebant; transversim illo spirans cursum retardabat. Ita malim accipere , quam ad aquilonem nunc ventum ab occasu accessisse putare; nec v. 16 Oblia quat sinus, eo ducere potest, cum ventum a læva spirantem designet. tendere tantum, quantum adversa tempestas valet. Serv. 24. ad Dre

[ocr errors][ocr errors][merged small]

Tum pius Æneas : « Equidem, sic poscere ventos
Jamdudum, et frustra cerno te tendere contra.
Flecte viam velis. An sit mihi gratior ulla,
Quove magis fessas optem demittere navis,
Quam quæ Dardanium tellus mihi servat Acesten,
Et patris Anchisæ gremio conplectitur ossa ? »
Hæc ubi dicta, petunt portus, et vela secundi
Intendunt Zephyri; fertur cita gurgite classis;
Et tandem læti notæ advertuntur arenæ.

At procul excelso miratus vertice montis
Adventum sociasque rates, occurrit Acestes,
Horridus, in jaculis et pelle Libystidis ursä:

35

26. cum p. pr. Moret. te poscere Wall., voce c sequ. versu prærepta. 27. te cerno duo Burmann. credo pr. Moret. 28. tibi Bigot. carior alter Hamb. 29. Quove Heins. cum potioribus etiam Pier. it. Goth. Vulgo Quoque. Quave Oudart. optem fessas Leid. un. demittere Burm. ex septem libris recepit, suffragante rationc grammatica. Mare enim altum proprie dicitur; et descenditur, decurritur, in litus. Vulgo dimittere , quod esset a se ablegare et alio mittere. 3o. Acestem vulgo et Achestem. 32. ut vela malebat Heins. 35. Et procul aliquot Pier. et ex celso distinctis inter se dictionibus, e celso Wall. quod mavult Bentlei. ad Lucan. III, 88. Ed. Londin. miratur Zulich. Franc. Goth. pr. 37. in maculis Hamb. pr. et sic doctus Britannus conjecerat : laudato quoque Statio

1

panum v. sup. III, 707 sqq. 1, h. e. cursum, navem,

velis muta550. 195. Fida propter Acestam,

tis. Male turbat Serv. et al. cf. Excurs. I ad h. lib. litora fra 31. Versus ad Lucretianam forterna Erycis, qui Erycem condidit; mam lib. IV, 738. Quorum morte erat is filius Veneris et Butæ. cf. obita tellus complectitur ossa; et I, Apollon. IV, 914 sqq. et Excurs. 136. Morte obita quorum tellus Il, ad h. lib. portusque Sicanos, amplectitur ossa. Mox secundi Zeproprie. Nam Sicani ab Iberia phyri, cursu jam versus ortum profecti, cum, relictis sedibus in solstitialem inflexo. Italia ad Tiberim, Siciliam tenuis 35 -- 41. Acestes Trojanus , sent, reliquis Siciliæ partibus de urbis Segestæ conditor, qui cum pulsi occidentale

litus Trojanis inter Sicanos consederat. tenuere. ef. Thucyd. VI, 2; atque Ferebatur ille Crimisi fluvii filius e inter Sicanos hos Trojani conse Trojana muliere.cf. Excurs. I adh. disse memorantur. remctior animo lib. montis, Erycem designare viastra servata ante tempestatem, detur. in jaculis, modus loquendi adeoque cum astris ipsum cursum antiquior, nec tamen infrequens, ac navigationem factam.

et a viris doctis passim declaratus, 28. Flecte viam, ut sup. iter, etiam apud Grecoς εν όπλοις όντες

1

tamen

Troia Crimiso conceptum flumine mater
Quem genuit. Veterum non inmemor ille parentum
Gratatur reduces, et gaza lætus agresti

ho Excipit, ac fessos opibus solatur amicis. Postera quum primo stellas Oriente fugarat Clara dies; socios in cætum litore ab omni II Theb. 128. 129 tigris horruit in maculus. Sed hoc diversum ; horrescit ipsa tigris pelle maculosa. Scilicet jungi solet Horridus in jaculis : quod an recte fiat, dubito adhuc. Quotquot enim exempla allata vidi, alio modo accipi possunt, de quo v. Notam. Itaque interpunxi post Horridus. Potest quidem pro altera interpretatione, ut sit Horridus in jaculis, laudari locus e nostro expressus Valerii Fl. I, 486 agnoscit Acastum Horrentem jaculis et parmæ luce coruscum; ubi nec minus in jaculis fuisse scriptum suspicatus jam est Heinsius; vel sic tamen non jungam cum viro doctissimo Horrentem in jaculis, sed Horrentem , in jaculis. Quoties enim Valerius hoc loquendi genus frequentat, absolute positum video. De reliquis v. Not. et jaculis alter Hamb. Libystidis defensum vide a Pierio contra eos qui Libyssidis malebant : Libysticis et Libystinis vitia librariorum. Est Aikus, Aibueris. — 38. Criniso ubique edebatur ; nec aliter codd., etiam Medic. In paucis Crinisso, et Crinosso. De diversitate scripturæ passim viri docti ad Stephan. Byzant. Diodor. et al. v. Cluver. Sicil. ant. , inprimis Heins. ad Claudian. II R.P. 57, qui ob codicum consensum Criniso defendebat; add. Oberlin. ad Vibiurn Seq. p. 93. Si Servio ad I, 550 fides habenda , Criniso Virgilius scribere maluit

. Verum nomen est Kpíussos vel Kpuistos. Hoc reposui assentiente Brunckio: in nominum græcorum scriptura audiendi sunc Græci. Troica Dorvill. — 39. gemuit Goth. pr. verum non ed. Nic. Heins., operarum vitio. - -40. Gratatus Goth. sec. — 41. et f. aliquot Pier. fessos amicos it. Parrhas. aliquot ap. eund. et tres Burm., sed opibus amicis haud dubie elegantius , ioprimis in carmine, h. c. gratis et optatis, ut jam Pierius prætulit. pro ένοπλοι, οπλίται. nunc paullo veteribus fuisse, ursos in Libya durius, respectu tamen inprimis gigni. Nec ultra laborandum est ad alterum habito, in jaculis et

poetæ. cf. sup. ad I, 184 de cervis. ursæ exuviis ; iv .cxovtions rai év Ita non hærendum v. c. si in Hymαρκτου δέρματι ών, instructus jaculis no Homerico in Ven. 159 ursi et pelle. Servius laudat Ennium ; cum leonibus in Troja memoranlevesquc sequuntur in hastis , h. e. tur; et fuere sane in vicina Phryhastati. Nec vero jungenda; hor gia leones, Cybelæ quoque conseridus in jaculis. Species viri eadem, crati. Habitum autem venatorium quæ Camillæ, infr. XI, 577. 578. h. 1. descriptum puta. cf. inf. 300. pelle Libystidis, Libycæ, ursæ ; 301. atqui Plinius lib. VIII sub f., ursos 39. Veterum parentum , quan in Africa esse negat. Sed insedere doquidem a Trojanis originem multas terras feræ, quæ postea in

ducebat. vid. Excurs. I gaza iis locis defecere ; et Herodoti agresti, epica cum gravitate .e. aliorumque auctoritate Cerda penu rusticano, explicatur per ‘evincit, saltem creditum hoc a opes; ornant lætus el fessos.

« ZurückWeiter »