Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

Quare nec tales dignantur visere cætus,
Nec se contingi patiuntur lumine claro.

CARMEN XLIII.

Ad Hortalum.

Etsi me assiduo confectum cura dolore

Sevocat a doctis, Hortale, virginibus; Nec potis est dulces Musarum expromere fetus

Mens animi ; tantis fluctuat ipsa malis ; Namque mei nuper Lethæo gurgite fratris 5

Pallidulum manans alluit unda pedem ; Troïa Rhæteo quem subter litore tellus

Ereptum nostris obterit ex oculis. [Alloquar? audierone unquam tua facta loquen

tem?] Nunquam ego te, vitâ frater amabilior,

10 Adspiciam posthac ? At certe semper amabo;

Semper mæsta tuâ carmina morte canam ; Qualia sub densis ramorum concinit umbris

Daulias, absumti fata gemens Ityli.
Sed tamen in tantis mæroribus, Hortale, mitto 15

Hæc expressa tibi carmina Battiadæ;
Ne tua dicta vagis nequidquam credita ventis

Effluxisse meo forte putes animo;

Ut missum sponsi furtivo munere malum
Procurrit casto virginis e gremio,

20 Quod, miseræ oblitæ molli sub veste locatum,

Dum adventu natris prosilit, excutitur; Atque illud prono præceps agitur decursu;

Huic manat tristi conscius ore rubor.

CARMEN XLIV.

De Coma Berenices.

Omnia qui magni dispexit lumina'mundi,

Qui stellarum ortus comperit atque obitus; Flammeus ut rapidi solis nitor obscuretur ;

Ut cedant certis sidera temporibus ;
Ut Triviam furtim sub Latmia saxa relegans, 5

Dulcis amor gyro devocet aërio;
Idem me ille Conon cælesti lumine vidit

E Bereniceo vertice cæsariem
Fulgentem clare : quam multis illa Deorum,

Levia protendens brachia, pollicita est ; 10 Quâ rex tempestate, novo auctus hymenæo,

Vastatum fines iverat Assyrios.

[ocr errors][merged small][merged small]

Estne novis nuptis odio Venus ? anne parentûm

15 Frustrantur falsis gaudia lacrymulis, Ubertim thalami quas

intra limina fundunt? Non, ita me Divi, vera gemunt, juerint.. Id mea me multis docuit regina querelis, Invisente novo prælia torva viro.

20 Ut tu nunc orbum luxti deserta cubile,

Et fratris cari flebile discidium !
Quam penitus mæstas exedit cura medullas !

Ut tibi nunc toto pectore sollicitæ Sensibus ereptis mens excidit ! Atqui ego certe

25 Cognôram a parvâ virgine magnanimam. Anne bonum oblita es facinus, quo regium adep

ta es Conjugium, quod non fortior ausit alis ? Sed tum, mæsta virum mittens, quæ verba locu

ta es ! Jupiter ! ut trîsti lumina sæpe manu ! 30 Quis te mutavit tantus Deus? an quod amantes

Non longe a caro corpore abesse volunt? Atque ibi me cunctis pro dulci conjuge Divis,

Non sine taurino sanguine, pollicita es, 34 Si reditum tetulisset is haud in tempore longo, et

Captam Asiam Ægypti finibus adjiceret.

Quis ego pro factis cælesti reddita cætû,

Pristina vota novo munere dissolüo. Invita, o regina, tuo de vertice cessi,

Invita : adjuro teque tuumque caput; 40 Digna ferat, quod siquis inaniter adjurârit.

Sed qui se ferro postulet esse parem ? Ille quoque eversus mons est, quem maximum

in oris Progenies Thiæ clara supervehitur, Cum Medi peperêre novum mare, cumque juventus

45 Per medium classi barbara navit Athon. Quid facient crines, cum ferro talia cedant ?

Jupiter ! ut Chalybôn omne genus pereat; Et qui principio sub terrâ quærere venas Institit, ac ferri fingere duritiem !

50 Abjunctæ paulo ante comæ mea fata sorores

Lugebant, cum se Memnonis Æthiopis Unigena, impellens nutantibus aëra pennis,

Obtulit Arsinoës Chloridos ales equus; Isque per ætherias me tollens advolat auras, 55

Et Veneris casto collocat in gremio. Ipsa suum Zephyritis eo famulum legârat,

Grata Canopæis incola litoribus. Scilicet in vario ne solum limite cæli

Ex Ariadneis aurea temporibus

60

Fixa corona foret; sed nos quoque fulgeremus

Devotæ flavi verticis exuviæ. Uvidulam a fletu, cedentem ad templa Deûm, me

Sidus in antiquis Diva novum posuit.
Virginis et sævi contingens namque Leonis 65

Lumina, Callisto juncta Lycaoniæ
Vertor in occasum, tardum dux ante Booten,

Qui vix sero alto mergitur Oceano.
Sed, quamquam me nocte premunt vestigia Di-

vûm, Luce autem canæ Tethyi restituor ; 70 (Pace tuâ fari hæc liceat, Rhamnusia virgo;

Namque ego non ullo vera timore tegam; Non, si me infestis discerpant sidera dictis,

Condita quin veri pectoris evolüam) Non his tam lætor rebus, quam me abfore semper,

75 Abfore me a dominæ vertice, discrucior : Quîcum ego, dum virgo quondam fuit, omnibus

[explens] Unguentis, unâ millia multa bibi. Nunc vos, optato quas junxit lumine tæda,

Non prius unanimis corpora conjugibus 80 Tradite, nudantes rejectâ veste papillas,

Quam jucunda mihi munera libet onyx; Vester onyx, casto petitis.quæ jura cubili.

« ZurückWeiter »